ຫຼັກທຳ › ເສຂິຍະວັດເລື່ອງກິລິຍາໃນເຂດບ້ານ: ຍ່າງ ນັ່ງ ເວົ້າ ແລະ ຫົວຢ່າງສຳຫຼວມ
ເສຂິຍະວັດເລື່ອງກິລິຍາໃນເຂດບ້ານ: ຍ່າງ ນັ່ງ ເວົ້າ ແລະ ຫົວຢ່າງສຳຫຼວມ
ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ເສຂິຍະວັດເລື່ອງກິລິຍາໃນເຂດບ້ານ: ຍ່າງ ນັ່ງ ເວົ້າ ແລະ ຫົວຢ່າງສຳຫຼວມ

ສຸສັງວຸໂຕ ອັນຕະລະຄະເລ ຄະມິດສາມີຕິ

ສິກຂາບົດໝວດສາລູບ 26 ຂໍ້ໃນເສຂິຍະກັນ ສອນພິກຂຸໃຫ້ນຸ່ງຫົ່ມຮຽບຮ້ອຍ ສຳຫຼວມມືຕີນ ທອດສາຍຕາ ບໍ່ຫົວສຽງລັ່ນ ເວົ້າສຽງຄ່ອຍ ບໍ່ໂຍກກາຍ ແກວ່ງແຂນ ຫຼື ໂຄງຫົວ ບໍ່ຄ້ຳແອວ ຄຸມຫົວ ຫຼື ຍ່າງຢ່ອງ ເມື່ອໄປ ຫຼື ນັ່ງໃນເຂດບ້ານ

7 ຂໍ້

ໃນພະວິໄນປິດົກ ມະຫາວິພັງ ເສຂິຍະກັນ ໝວດທຳອິດເອີ້ນວ່າ ສາລູບ 26 ສິກຂາບົດ ວ່າດ້ວຍກິລິຍາທີ່ເໝາະສົມແກ່ສະມະນະ ເມື່ອຍ່າງ ຫຼື ນັ່ງໃນເຂດບ້ານ ທຸກຂໍ້ເກີດຈາກພະສັບພັກຄີທີ່ນະຄອນສາວັດຖີ ຂໍ້ທຳອິດ ຕົວບົດເລົ່າວ່າ ພະສັບພັກຄີນຸ່ງຜ້າຍານໜ້າຍານຫຼັງ ຊາວບ້ານຕິຕຽນວ່າຄືກັບຄະລືຫັດ ຂໍ້ຕໍ່ໆ ມາ ຕົວບົດຫຍໍ້ເລື່ອງໄວ້ສັ້ນໆ

ແຕ່ລະຂໍ້ມັກເປັນຄູ່ ຂໍ້ໜຶ່ງວ່າດ້ວຍການຍ່າງ ອີກຂໍ້ວ່າດ້ວຍການນັ່ງ ພິກຂຸຜູ້ລະເມີດເພາະອາໄສຄວາມບໍ່ເອື້ອເຟື້ອ ຕ້ອງອາບັດທຸກກົດ ສ່ວນຜູ້ບໍ່ແກ້ງ ເຜີ ບໍ່ຮູ້ຕົວ ອາພາດ ຫຼື ມີອັນຕະລາຍ ບໍ່ຕ້ອງອາບັດ ແລະ ຫຼາຍຂໍ້ເລື່ອງການນັ່ງ ຍົກເວັ້ນເມື່ອຢູ່ໃນບ່ອນພັກ

ສິກຂາບົດເຫຼົ່ານີ້ເປັນມາລະຍາດຂອງພິກຂຸໃນສັງຄົມອິນເດຍບູຮານ ລາຍລະອຽດບາງຢ່າງອາດຕ່າງຈາກມາລະຍາດໃນວັດທະນະທຳອື່ນ ແຕ່ຫຼັກໃຫຍ່ ຄືຮູ້ຕົວໃນທ່າທາງ ສຽງ ແລະ ສາຍຕາ ເມື່ອຢູ່ໃນບ່ອນສາທາລະນະ ໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກຄົນ

  1. 1

    ນຸ່ງຫົ່ມໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍ ປະລິມັນທະລັງ ນິວາເສດສາມີຕິ

    ພະສັບພັກຄີນຸ່ງຜ້າຍານໜ້າແດ່ ຍານຫຼັງແດ່ ຊາວບ້ານຕິຕຽນວ່າຄືກັບຄະລືຫັດ ຈຶ່ງຊົງບັນຍັດໃຫ້ນຸ່ງເປັນປະລິມົນທົນ ຄືປົກປິດສະດື ແລະ ເຂົ່າ ແລະ ຫົ່ມເປັນປະລິມົນທົນ ຄືເຮັດແຈຜ້າທັງສອງໃຫ້ສະເໝີກັນ ຂໍ້ຕໍ່ມາໃຫ້ປົກປິດກາຍດີ ເມື່ອຍ່າງ ແລະ ນັ່ງໃນເຂດບ້ານ ແລະ ບໍ່ຍົກຜ້າຂຶ້ນ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ກ່ອນອອກຈາກເຮືອນ ຫຼື ເຂົ້າຫ້ອງປະຊຸມ ໃຊ້ເວລາບໍ່ເທົ່າໃດວິນາທີ ຈັດເສື້ອຜ້າໃຫ້ເໝາະສົມກັບສະຖານທີ່ ເປັນການໃຫ້ກຽດຄົນທີ່ເຮົາຈະໄປພົບ

  2. 2

    ສຳຫຼວມມືຕີນ ສຸສັງວຸໂຕ ອັນຕະລະຄະເລ ຄະມິດສາມີຕິ

    ພະສັບພັກຄີຍ່າງ ແລະ ນັ່ງຄະນອງມືຄະນອງຕີນໃນເຂດບ້ານ ຈຶ່ງຊົງບັນຍັດໃຫ້ສຳຫຼວມດີ ເມື່ອຍ່າງ ແລະ ນັ່ງໃນເຂດບ້ານ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ສັງເກດມືຕີນຂອງຕົນເອງຕອນນັ່ງຖ້າ ຫຼື ຟັງຄົນເວົ້າ ເຊັ່ນ ສັ່ນຂາ ເຄາະໂຕະ ຫຼື ໝູນປາກກາ ແລ້ວລອງວາງໄວ້ນິ່ງໆ ສັກໄລຍະ ໃຈກໍມັກນິ່ງຕາມໄປນຳ

  3. 3

    ທອດສາຍຕາ ບໍ່ສອດສ່າຍ ໂອກຂິດຕະຈັກຂຸ ອັນຕະລະຄະເລ ຄະມິດສາມີຕິ

    ພະສັບພັກຄີຍ່າງ ແລະ ນັ່ງຫຼຽວເບິ່ງໄປບ່ອນນັ້ນບ່ອນນີ້ ຈຶ່ງຊົງບັນຍັດໃຫ້ມີຕາທອດລົງ ເມື່ອຍ່າງ ແລະ ນັ່ງໃນເຂດບ້ານ ວິພັງອະທິບາຍວ່າ ໃຫ້ເບິ່ງປະມານຊົ່ວແອກໜຶ່ງ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ໃນບ່ອນສາທາລະນະ ບໍ່ຈ້ອງເບິ່ງຄົນແປກໜ້າ ຫຼື ຍືດຄໍເບິ່ງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຄົນອື່ນ ຄວາມເປັນສ່ວນຕົວຂອງລາວເລີ່ມຈາກສາຍຕາຂອງເຮົາ

  4. 4

    ຍິ້ມໄດ້ ແຕ່ບໍ່ຫົວສຽງລັ່ນ ນະ ອຸດຊັກຄິກາຍະ ອັນຕະລະຄະເລ ຄະມິດສາມີຕິ

    ພະສັບພັກຄີຍ່າງ ແລະ ນັ່ງຫົວສຽງລັ່ນໃນເຂດບ້ານ ຈຶ່ງຊົງບັນຍັດຫ້າມ ຂໍ້ຍົກເວັ້ນໃນຕົວບົດລະບຸວ່າ ພິກຂຸທີ່ເຮັດພຽງຍິ້ມແຍ້ມເມື່ອມີເລື່ອງໜ້າຂັນ ບໍ່ຕ້ອງອາບັດ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ເວລາເບິ່ງຄລິບຕະຫຼົກ ຫຼື ລົມກັບໝູ່ໃນບ່ອນສາທາລະນະ ຫົວໄດ້ ແຕ່ຫຼຸດສຽງລົງໃຫ້ພໍດີກັບສະຖານທີ່

  5. 5

    ສຽງນ້ອຍ ບໍ່ຮ້ອງໂຮ ອັບປະສັດໂທ ອັນຕະລະຄະເລ ຄະມິດສາມີຕິ

    ພະສັບພັກຄີຍ່າງ ແລະ ນັ່ງສົ່ງສຽງອື້ອຶງ ສຽງຮ້ອງໂຮໃນເຂດບ້ານ ຈຶ່ງຊົງບັນຍັດໃຫ້ມີສຽງນ້ອຍ ເມື່ອຍ່າງ ແລະ ນັ່ງໃນເຂດບ້ານ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ເທິງລົດສາທາລະນະ ຫຼື ໃນຮ້ານອາຫານ ລົມໂທລະສັບດ້ວຍສຽງຄ່ອຍ ແລະ ຖ້າຕ້ອງລົມດົນ ໃຫ້ຍ້າຍໄປບ່ອນທີ່ບໍ່ລົບກວນຄົນອື່ນ

  6. 6

    ບໍ່ໂຍກກາຍ ແກວ່ງແຂນ ຫຼື ໂຄງຫົວ ນະ ກາຍັບປະຈາລະກັງ ອັນຕະລະຄະເລ ຄະມິດສາມີຕິ

    ພະສັບພັກຄີຍ່າງ ແລະ ນັ່ງໂຄງກາຍວາງທ່າພູມໃຈ ແກວ່ງແຂນສະແດງທ່າກີດກາຍ ແລະ ໂຄງຫົວເຮັດທ່າຄໍພັບ ຈຶ່ງຊົງບັນຍັດຫ້າມທັງໝົດ ໃຫ້ປະຄອງກາຍ ປະຄອງແຂນ ແລະ ປະຄອງຫົວ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ທ່າຍ່າງທີ່ວາງກ້າມ ຫຼື ກີດກາຍ ມັກມາຈາກຢາກໃຫ້ຄົນເບິ່ງ ລອງຍ່າງທຳມະດາຢ່າງເປັນທຳມະຊາດ ແລ້ວສັງເກດວ່າໃຈເບົາຂຶ້ນຫຼືບໍ່

  7. 7

    ບໍ່ຄ້ຳແອວ ຄຸມຫົວ ຫຼື ຍ່າງຢ່ອງ ນະ ຂຳພະກະໂຕ ອັນຕະລະຄະເລ ຄະມິດສາມີຕິ

    ພະສັບພັກຄີຍ່າງ ແລະ ນັ່ງຄ້ຳແອວ ຍ່າງ ແລະ ນັ່ງຄຸມຫົວ ຍ່າງຢ່ອງຕີນ ແລະ ນັ່ງກອດເຂົ່າໃນເຂດບ້ານ ຈຶ່ງຊົງບັນຍັດຫ້າມ ວິພັງລະບຸວ່າ ຄ້ຳແອວຂ້າງດຽວ ຫຼື ສອງຂ້າງກໍຜິດ ສ່ວນຄວາມໝາຍວ່າ ຄືການເອົາມືເທົ້າແອວ ເປັນຄຳອະທິບາຍໃນອັດຖະກະຖາ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ເວລາລົມກັບຜູ້ໃຫຍ່ ລູກຄ້າ ຫຼື ຄົນທີ່ຫາກໍຮູ້ຈັກ ລະວັງທ່າຢືນເທົ້າແອວ ຫຼື ກອດອົກ ເພາະອາດສື່ວ່າເຮົາບໍ່ເປີດຮັບ ຫຼື ກຳລັງທ້າທາຍ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ເຮົາຢູ່ໃນບ່ອນສາທາລະນະຫຼາຍກວ່າທີ່ຄິດ ເທິງລົດໄຟຟ້າ ໃນຮ້ານອາຫານ ໃນຫ້ອງການແບບເປີດ ສຽງຫົວ ສຽງໂທລະສັບ ແລະ ທ່າທາງຂອງເຮົາ ກະທົບຄົນອ້ອມຂ້າງສະເໝີ ສິກຂາບົດໝວດນີ້ຊວນໃຫ້ຮູ້ຕົວໃນເລື່ອງນ້ອຍໆ ທີ່ມັກເຮັດໂດຍອັດຕະໂນມັດ

ການສຳຫຼວມບໍ່ໄດ້ແປວ່າຕ້ອງແຂງກະດ້າງ ຫຼື ຫ້າມຍິ້ມ ຂໍ້ຍົກເວັ້ນໃນຕົວບົດເອງບອກວ່າ ຍິ້ມໄດ້ເມື່ອມີເລື່ອງໜ້າຂັນ ສິ່ງທີ່ຝຶກຄື ບໍ່ປ່ອຍກາຍ ແລະ ສຽງໄປຕາມອາລົມ ຈົນບໍ່ເຫັນຄົນອື່ນ

ຫຼັກເຫຼົ່ານີ້ໃຊ້ຝຶກຕົນເອງ ບໍ່ແມ່ນໃຊ້ຕັດສິນຄົນອື່ນ ມາລະຍາດຕ່າງກັນໄປຕາມທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ຍຸກສະໄໝ ຄົນທີ່ຫົວສຽງດັງໃນງານມ່ວນຊື່ນ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າເປັນຄົນບໍ່ດີ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ

ທີ່ມາໃນພະໄຕຣປິດົກ

ຄລິກເພື່ອໄປອ່ານເນື້ອຫາແທ້ໃນໜ້າທີ່ອ້າງເຖິງ

ຫຼັກທຳອື່ນທີ່ໜ້າສົນໃຈ

ອາມະກະທັນຍະເປຍຍານ: ຝຸ່ນປາຍເລັບກັບຄົນສ່ວນນ້ອຍທີ່ເລືອກທາງດີ

ອັບປະກາ ເຕ ສັດຕາ

ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຊ້ອນຝຸ່ນໄວ້ເທິງປາຍເລັບ ແລ້ວທຽບກັບແຜ່ນດິນໃຫຍ່ ວ່າສັດທີ່ໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດ ທີ່ເກື້ອກູນແມ່ພໍ່ ນອບນ້ອ…
ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອຮັບ 40 ແຕ້ມບຸນຈາກການອ່ານໜ້ານີ້