ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๑๖๒ · ข้อ 88
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เมื่อถึงภพสุดท้าย เราอันกุศลมูลตักเตือน

แล้วเกิดในสกุลพราหมณ์มหาศาลอันมั่งคั่ง ใน

พระนครสาวัตถี

มารดาบิดาของเรา เป็นคนมีศรัทธา

นับถือพระพุทธเจ้า ท่านทั้งสองนี้ เป็นผู้ฟัง

ทิฏฐิธรรมแล้ว ประพฤติตามคำสอน

ท่านทั้งถือเอาผ้าลาดสีขาว มีเนื้อ

อ่อนมาที่ต้นโพธิ์ ได้ทำพระสถูปทองนมัสการใน

ที่เฉพาะพระพักตร์แห่งพระศากยบุตร ทุกเย็นเช้า

ในวันอุโบสถ ท่านทั้งสองนำเอาพระ-

สถูปทองออก กล่าวสรรเสริญคุณพระพุทธเจ้า

ยับยั้งอยู่ตลอด ๓ ยาม เราได้เห็นพระสถูปเสมอ

จึงจะระลึกถึงเจดีย์ทรายขึ้นได้ นั่งบนอาสนะ

เดียว ได้บรรลุอรหัตแล้ว.

จบภาณวารที่ ๒๒

เราแสวงหาพระพุทธเจ้าผู้เป็นนักปราชญ์นั้น

อยู่ ได้เห็นพระธรรมเสนาบดี จึงออกจากเรือน

บรรพชาในสำนักของท่าน

เราได้บรรลุอรหัตแต่อายุ ๗ ขวบ พระ-

พุทธเจ้าผู้มีพระปัญญาจักษุ ทรงทราบถึงคุณวิเศษ

ของเราจึงให้เราอุปสมบท