ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๓๐๑ · ข้อ 128
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ประมาณเท่านั้น ได้ทรงยังประชุมชนเป็นอันมาก

ให้ข้ามพ้นวัฏสงสารไปได้

ครั้งนั้นเราเป็นพราหมณ์ชาวเมื่อหังสวดี

อันชนสมมติว่าเป็นคนประเสริฐ ได้เข้าไปเฝ้า

พระพุทธเจ้าผู้ส่องโลก แล้วสดับพระธรรมเทศนา

ครั้งนั้น เราได้ฟังพระผู้มีพระภาคเจ้า

ทรงตั้งสาวกของพระองค์ในตำแหน่งเอตทัคคะ

ในที่ประชุมใหญ่ ก็ชอบใจจึงนิมนต์พระมหาชิน-

เจ้ากับบริวารเป็นอันมาก แล้วได้ถวายทานพร้อม

กันกับพราหมณ์อีก ๑,๐๐๐ คน

ครั้นแล้วเราได้ถวายบังคมพระผู้มีพระ-

ภาคเจ้า ผู้นายก ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง

เป็นผู้ร่าเริง ได้กราบทูลว่า

ข้าแต่พระมหาวีรเจ้าด้วยความเชื่อใน

พระองค์และด้วยอธิการคุณ ขอให้ข้าพระองค์

ผู้เกิดในภพนั้น ๆ มีบริษัทมากเถิด

ครั้งนั้น พระศาสดาผู้มีพระสุรเสียง

เหมือนคชสารคำรณ มีพระสำเนียงเหมือนนก

การเวกได้ตรัสกะบริษัทว่า จงดูพราหมณ์ผู้นี้ ผู้มี

วรรณะเหมือนทองคำ แขนใหญ่ ปากและตา