ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๕๖๒ · ข้อ 157
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

พระภิกษุณีผู้ยังพระสรีระสุดท้ายของ

พระมุนีให้เจริญด้วยน้ำนม พระมารดาของกระผม

พระโคตมีภิกษุณีนั้นถึงความสงบ เหมือนดวงดาว

ในเมื่อพระอาทิตย์อุทัย ฉะนั้น พระนางผู้เป็นที่

รู้ทั่วกันว่า เป็นพระพุทธมารดา ครั้นดำรงอยู่แล้ว

ไปสู่ความเสมอกันแล้ว คือในทีใด ถึงคนมี ๕ ตา

เห็นให้ได้ ในที่นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าซึ่งเป็น

ผู้นำทรงเห็นได้

ขอพระโอรสของพระสุคตเจ้าผู้มีความ

เชื่อในพระสุคต หรือเป็นศิษย์ของพระมหามุนี

จงทำสักการะแด่พระพุทธมารดาเถิด.

ภิกษุทั้งหลายถึงอยู่ไกล ได้ฟังคำประ-

กาศนั้นแล้ว ก็มาได้เร็ว บางพวกมาด้วยพุทธ-

นุภาพ บางพวกที่ฉลาดในฤทธิ์ก็มาด้วยฤทธิ์ ต่าง

ช่วยกันยกเอาเตียงนอนที่พระโคตมีเถรีเจ้าหลับ

ขึ้นไว้ในเรือนยอดอันประเสริฐ น่ายินดี สำเร็จ

ด้วยทองคำล้วน ๆ งดงาม

ท้าวโลกบาลทั้งสี่เอาบ่าเข้ารองรับเรือน

ยอด ทวยเทพที่เหลือมีท้าวสักกะเป็นต้น เข้า

ช่วยรับเรือนยอด

เรือนยอดทั้งหมดมี ๕๐๐ หลัง แท้จริง

เรือนยอดเหล่านั้น วิสสุกรรมเทพบุตรนิรมิต มี

สีเหมือนพระอาทิตย์ในสรทกาล.