ข้าแต่พระมหามุนี พระองค์ประทาน

หม่อมฉันเพื่อประโยชน์ เป็นอาหารพันโกฏิ

กัป หม่อมฉันมิได้เสียใจในเรื่องนั้นเลย หม่อม

ฉันบริจาคชีวิตหลายพันโกฏิกัป

ประชุมชนจักทำการให้พ้นจากภัย ก็ย่อม

สละชีวิตของหม่อมฉันให้ ข้าแต่พระมหามุนี

หม่อมฉันย่อมไม่เคยหวงเครื่องประดับและผ้า

นานาชนิดซึ่งอยู่ที่ตัว และภัณฑะคือตัวหญิง เพื่อ

ประโยชน์แก่พระองค์

ข้าแต่พระมหามุนีมหาวีรเจ้า ทรัพย์

ข้าวเปลือก ปัจจัย เครื่องบริจาค บ้าน นิคม

ไร่นา บุตร ธิดา ช้าง ม้า โค ทาสี ภรรยา

มากมายนับไม่ถ้วน พระองค์ทรงบริจาคแล้วเพื่อ

ประโยชน์แก่พระองค์

(พระองค์ตรัสบอกหม่อมฉันว่า) เราย่อม

ให้ทานกะพวกยาจก เมื่อเราให้ทานอันอุดม เรา

ย่อมไม่เห็นหม่อมฉันเสียใจ

ข้าแต่พระมหาวีระ หม่อมฉันยอมรับ

ทุกข์มากมายหลายอย่างจนนับไม่ถ้วน ในสงสาร

เป็นอเนก เพื่อประโยชน์แก่พระองค์

ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันได้รับสุข

ย่อมอนุโมทนา และในคราวที่ได้รับทุกข์ก็ไม่