ผู้ใดไม่รู้จักเรื่องที่เกิดขึ้นเร็วไว ผู้นั้นมี
ปัญญาเขลา ย่อมถูกเขาฆ่า เหมือนโจรที่ถูกฆ่า
ที่เหวฉะนั้น
ผู้ใด รู้จักเรื่องที่เกิดขึ้นได้ว่องไว
ผู้นั้นก็พ้นจากพวกศัตรู เหมือนดิฉันพ้นจากโจร
ที่เป็นศัตรูในครั้งนั้น ฉะนั้น
เมื่อดิฉันผลักศัตรูให้ตกไปในเหวแล้ว
เข้าไปบวชในสำนักปริพาชกที่ครองผ้าขาว
ครั้งนั้น พวกปริพาชกเอาแหนบถอนผม
ดิฉันหมดแล้ว ให้บวชแล้วบอกลัทธิให้เนือง ๆ
ดิฉันเรียนลัทธินั้นแล้ว นั่งคิดลัทธินั้นอยู่ผู้เดียว
ว่า คณะปริพาชกเป็นดังว่าสุนัข ทำกะเราซึ่งเป็น
มนุษย์ ถือเอากิ่งหว้าที่หักแล้วปักไว้ ณ ที่ใกล้เรา
แล้วก็หลีกไป ดิฉันเห็นแล้วได้นิมิต ที่ตั้งอยู่
เหมือนเป็นหมู่หนอน
ดิฉันลุกจากที่นั้นแล้ว มีความสลดใจ
มาถามพวกปริพาชกที่มีลัทธิร่วมกัน พวกนั้นบอก
ว่า พวกภิกษุศากยบุตรย่อมรู้เรื่องนั้น
ดิฉันเข้าไปหาพุทธสาวกแล้วถามเรื่องนั้น
พุทธสาวกเหล่านั้น พาดิฉันไปในสำนักพระ
พุทธเจ้าผู้ประเสริฐ