ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๓๑๖ · ข้อ 130
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ครั้งนั้น อายุของสัตว์แสนปี พระชินสีห์

พระองค์นั้น เมื่อดำรงพระชนม์อยู่โดยกาลประมาณ

เท่านั้น ได้ทรงยังประชุมชนเป็นอันมาก ให้ข้าม

พ้นวัฏสงสารไปได้

ครั้งนั้น เราเป็นผู้ประกอบในหนทาง

แห่งการงานของบุคคลอื่น ในสกุลหนึ่ง ใน

พระนครหังสวดี ทรัพย์สินอะไร ๆ ของเราไม่มี

เราอาศัยอยู่ที่พื้นซึ่งเขาทำไว้ที่หอฉัน

เราได้ก่อไฟที่พื้นหอฉันนั้น พื้นศิลาจึงดำไป

เพราะไฟลน

ครั้งนั้น พระโลกนาถผู้ประกาศสัจจะ ๔

ได้ตรัสสรรเสริญพระสาวกผู้ทรงจีวรเศร้าหมองใน

ประชุมชน

เราชอบใจในคุณของท่าน จึงได้ปฏิบัติ

พระตถาคต ปรารถนาฐานันดรอันสูงสุด คือความ

เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุผู้ทรงจีวรเศร้าหมอง

ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า

ปทุมุตตระ ได้ตรัสกะพระสาวกทั้งหลายว่า จง

ดูบุรุษนี้ ผู้มีผ้าห่มน่าเกลียด ผอมเกร็ง มีหน้า

ผ่องใสเพราะปีติ ประกอบด้วยทรัพย์คือศรัทธา มี

กายและใจสูง เพราะปีติ ร่าเริง ไม่หวั่นไหว

หนาแน่นไปด้วยธรรมที่เป็นสาระ