ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๒ · หน้า ๕๕๒ · ข้อ 157
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

องค์เดียวนิรมิตให้เป็นคณะ พระภิกษุณี

นับไม่ถ้วน แล้วก็อันตรธานกลับเป็นองค์เดียว

กราบทูลพระมหามุนีเจ้าว่า

ข้าแต่พระมหาวีรเจ้าผู้มีพระจักษุ หม่อม

ฉันผู้เป็นพระมาตุจฉาของพระองค์ เป็นผู้ทำตาม

คำสอนของพระองค์ บรรลุประโยชน์ของตนโดย

ลำดับแล้ว ขอถวายบังคมพระยุคลบาทของ

พระองค์

พระนางเจ้านั้นครั้นแสดงฤทธิ์ต่าง ๆ

แล้ว ลงจากนภาดลอากาศ ถวายบังคมพระผู้

ส่องโลกแล้ว ประทับนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง

พระนางเจ้าได้กราบทูลว่า

ข้าแต่พระมหามุนีผู้นายกของโลก หม่อม

ฉันมีอายุได้ ๑๒๐ ปี แต่กำเนิดแล้วเพียงเท่านี้ก็

พอแล้ว หม่อมฉันจักขอทูลลานิพพาน.

ครั้งนั้น บริษัททั้งหมดนั้นถึงความพิศวง

ยิ่งนัก จึงได้พากันประนมอัญชลีถามว่า ข้าแต่

พระแม่เจ้า พระแม่เจ้าได้ทำอะไรไว้ จึงมีฤทธิ์

อำนาจเช่นนี้. พระมหาปชาบดีโคตมีเถรีเจ้า ได้กล่าวบุพจริยาของท่านดังต่อไปนี้

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ พระพิชิตมาร

พระนามว่าปทุมุตตระ ผู้มีจักษุในธรรมทั้งปวง

เป็นผู้นำได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว