So tena lakkhaṇena samannāgato sace agāraṁ ajjhāvasati, rājā hoti cakkavattī …pe… rājā samāno kiṁ labhati? Pahūtaputto hoti, parosahassaṁ kho panassa puttā bhavanti sūrā vīraṅgarūpā parasenappamaddanā. Rājā samāno idaṁ labhati …pe… buddho samāno kiṁ labhati? Pahūtaputto hoti, anekasahassaṁ kho panassa puttā bhavanti sūrā vīraṅgarūpā parasenappamaddanā. Buddho samāno idaṁ labhati”. Etamatthaṁ bhagavā avoca. Tatthetaṁ vuccati: “Pure puratthā purimāsu jātisu, Cirappanaṭṭhe sucirappavāsino; Ñātī suhajje sakhino samānayi, Samaṅgikatvā anumoditā ahu. So tena kammena divaṁ samakkami, Sukhañca khiḍḍāratiyo ca anvabhi; Tato cavitvā punarāgato idha, Kosohitaṁ vindati vatthachādiyaṁ. Pahūtaputto bhavatī tathāvidho, Parosahassañca bhavanti atrajā; Sūrā ca vīrā ca amittatāpanā, Gihissa pītiṁ jananā piyaṁvadā. Bahūtarā pabbajitassa iriyato, Bhavanti puttā vacanānusārino; Gihissa vā pabbajitassa vā puna, Taṁ lakkhaṇaṁ jāyati tadatthajotakan”ti. Paṭhamabhāṇavāro niṭṭhito. 15–16. Parimaṇḍalaanonamajaṇṇuparimasanalakkhaṇāni