Purimāni, bhaggava, divasāni purimatarāni sunakkhatto licchaviputto yenāhaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā maṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho, bhaggava, sunakkhatto licchaviputto maṁ etadavoca: ‘paccakkhāmi dānāhaṁ, bhante, bhagavantaṁ. Na dānāhaṁ, bhante, bhagavantaṁ uddissa viharissāmī’ti. Evaṁ vutte, ahaṁ, bhaggava, sunakkhattaṁ licchaviputtaṁ etadavocaṁ: ‘api nu tāhaṁ, sunakkhatta, evaṁ avacaṁ, ehi tvaṁ, sunakkhatta, mamaṁ uddissa viharāhī’ti? ‘No hetaṁ, bhante’. ‘Tvaṁ vā pana maṁ evaṁ avaca— ahaṁ, bhante, bhagavantaṁ uddissa viharissāmī’ti? ‘No hetaṁ, bhante’. ‘Iti kira, sunakkhatta, nevāhaṁ taṁ vadāmi— ehi tvaṁ, sunakkhatta, mamaṁ uddissa viharāhīti. Napi kira maṁ tvaṁ vadesi— ahaṁ, bhante, bhagavantaṁ uddissa viharissāmīti. Evaṁ sante, moghapurisa, ko santo kaṁ paccācikkhasi? Passa, moghapurisa, yāvañca te idaṁ aparaddhan’ti.