Sāvatthiyaṁ viharati. Atha kho āyasmā tisso bhagavato pitucchāputto yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi dukkhī dummano assūni pavattayamāno. Atha kho bhagavā āyasmantaṁ tissaṁ etadavoca: “kiṁ nu kho tvaṁ, tissa, ekamantaṁ nisinno dukkhī dummano assūni pavattayamāno”ti? “Tathā hi pana maṁ, bhante, bhikkhū samantā vācāyasannitodakena sañjambharimakaṁsū”ti. “Tathāhi pana tvaṁ, tissa, vattā no ca vacanakkhamo; na kho te taṁ, tissa, patirūpaṁ kulaputtassa saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitassa, yaṁ tvaṁ vattā no ca vacanakkhamo. Etaṁ kho te, tissa, patirūpaṁ kulaputtassa saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitassa: ‘yaṁ tvaṁ vattā ca assa vacanakkhamo cā’”ti. Idamavoca bhagavā. Idaṁ vatvāna sugato athāparaṁ etadavoca satthā: “Kiṁ nu kujjhasi mā kujjhi, Akkodho tissa te varaṁ; Kodhamānamakkhavinayatthañhi, Tissa brahmacariyaṁ vussatī”ti. Navamaṁ.

1. Bhikkhuvagga

Theranāmakasutta