“Yathā kathaṁ pana, brāhmaṇa, brāhmaṇānaṁ paccorohaṇī hotī”ti? “Idha, bho gotama, brāhmaṇā tadahuposathe sīsaṁnhātā navaṁ khomayugaṁ nivatthā allena gomayena pathaviṁ opuñjitvā haritehi kusehi pattharitvā antarā ca velaṁ antarā ca agyāgāraṁ seyyaṁ kappenti. Te taṁ rattiṁ tikkhattuṁ paccuṭṭhāya pañjalikā aggiṁ namassanti: ‘paccorohāma bhavantaṁ, paccorohāma bhavantan’ti. Bahukena ca sappitelanavanītena aggiṁ santappenti. Tassā ca rattiyā accayena paṇītena khādanīyena bhojanīyena brāhmaṇe santappenti. Evaṁ, bho gotama, brāhmaṇānaṁ paccorohaṇī hotī”ti. “Aññathā kho, brāhmaṇa, brāhmaṇānaṁ paccorohaṇī hoti, aññathā ca pana ariyassa vinaye paccorohaṇī hotī”ti. “Yathā kathaṁ pana, bho gotama, ariyassa vinaye paccorohaṇī hoti? Sādhu me bhavaṁ gotamo tathā dhammaṁ desetu yathā ariyassa vinaye paccorohaṇī hotī”ti. “Tena hi, brāhmaṇa, suṇāhi, sādhukaṁ manasi karohi; bhāsissāmī”ti. “Evaṁ, bho”ti kho jāṇussoṇi brāhmaṇo bhagavato paccassosi. Bhagavā etadavoca: “Idha, brāhmaṇa, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati: ‘pāṇātipātassa kho pāpako vipāko diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya pāṇātipātaṁ pajahati; pāṇātipātā paccorohati. … ‘Adinnādānassa kho pāpako vipāko— diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya adinnādānaṁ pajahati; adinnādānā paccorohati. … ‘Kāmesumicchācārassa kho pāpako vipāko— diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya kāmesumicchācāraṁ pajahati; kāmesumicchācārā paccorohati. … ‘Musāvādassa kho pāpako vipāko— diṭṭhe ceva dhamme abhisamparāyañcā’ti. So iti paṭisaṅkhāya musāvādaṁ pajahati; musāvādā paccorohati.