๓. มาฆสูตร

[๒๒๔]. . . อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถีครั้งนั้น มาฆเทวบุตร เมื่อสิ้นราตรีปฐมยามแล้ว มีวรรณะอันงามยิ่งนัก ทำพระวิหาร เชตวันทั้งสิ้นให้สว่าง เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถวายบังคมแล้ว ได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง

[๒๒๕] มาฆเทวบุตรได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า

บุคคลฆ่าอะไร จึงจะอยู่เป็นสุข ฆ่า

อะไร จึงจะไม่เศร้าโศก ข้าแต่พระโคดม

พระองค์ทรงชอบการฆ่าธรรมอะไร ซึ่ง

เป็นธรรมอันเอก.

[๒๒๖] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

บุคคลฆ่าความโกรธแล้ว ย่อมอยู่

เป็นสุข ฆ่าความโกรธแล้ว ย่อมไม่เศร้า

โศก ดูก่อนท้าววัตรภู พระอริยะทั้งหลาย

สรรเสริญการฆ่าความโกรธ ซึ่งมีรากเป็น

พิษ มียอดหวาน ด้วยว่า บุคคลฆ่าความ

โกรธนั้นได้แล้วย่อมไม่เศร้าโศก.