ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๓ · หน้า ๒๕๓ · ข้อ 396
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

การลูบคลำ เดียรถีย์เหล่านี้เข้าไปภายในข่ายด้วยพระ-

ญาณอันบริสุทธิ์ อันแสดงว่าไม่มีอะไรห้ามได้ของพระ-

องค์ในล่วงพระญาณของพระองค์ไปได้.

ก็สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าอโนม-

ทัสสี ผู้มียศใหญ่ทรงชำนะกิเลส เสด็จออกจากสมาธิ

แล้วทรงตรวจดูทิศ พระอัครสาวกนามว่านิสภะของพระ-

มุนีพระนามว่าอโนมทัสสี ทราบพระดำริของพระพุทธเจ้า

แล้ว อันพระขีณาสพหนึ่งแสน ผู้มีจิตสงบระงับ มั่นคง

บริสุทธิ์สะอาดได้อภิญญา ๖ คงที่ แวดล้อมแล้ว เข้าไป

เฝ้าพระผู้มีพระภาคผู้นายกของโลก ท่านเหล่านั้นอยู่บน

อากาศ ได้ทำประทักษิณพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วลงมา

ประนมอัญชลี นมัสการอยู่ในสำนักพระพุทธเจ้า พระ-

ผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอโนมทัสสี เชษฐบุรุษของโลก

เป็นนระอาจหาญ ทรงชำนะกิเลส ประทับนั่งท่ามกลาง

ภิกษุสงฆ์ ทรงแย้ม ภิกษุนามว่าวรุณ อุปัฏฐากของพระ-

ศาสดาพระนามว่าอโนมทัสสี ห่มผ้าเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง

แล้ว ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้นายกของโลกว่า ข้าแต่

พระผู้มีพระภาคเจ้า อะไรเป็นเหตุให้พระศาสดาทรง

ยิ้มแย้มหนอ อันพระพุทธเจ้าย่อมไม่ทรงยิ้มแย้ม เพราะ

ไม่มีเหตุ.

พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงพระนามว่าอโนมทัสสี

เชษฐบุรุษของโลก เป็นนระองอาจ ประทับนั่งในท่ามกลาง

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้