ขึ้นเลย เชิญดูความที่ธรรมเป็นธรรมดี เราได้อุปัฏฐาก

พระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยเมตตากายกรรม เหมือนพระ-

ฉายาติดตามพระองค์อยู่ ๒๕ ปี เราอุปัฏฐากพระผู้มีพระ-

ภาคเจ้าด้วยเมตตาวจีกรรม เหมือนพระฉายาติดตาม

พระองค์อยู่ ๒๕ ปี เราอุปัฏฐากพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วย

เมตตามโนกรรม เหมือนพระฉายาติดตามพระองค์อยู่

๒๕ ปี เมื่อพระพุทธองค์เสด็จดำเนินไป เราก็ได้เดิน

ตามไปเบื้องพระปฤษฎางค์ของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรง

แสดงธรรมอยู่ ฌานเกิดขึ้นแก่เรา เราเป็นผู้มีกิจที่จะต้อง

ทำ ยังเป็นพระเสขะ ยังไม่บรรลุอรหัต พระศาสดา

พระองค์ใดเป็นผู้ทรงอนุเคราะห์เรา พระศาสดาพระองค์

นั้น ได้เสด็จปรินิพพานไปเสียก่อนแล้ว เมื่อพระสัมมา-

สัมพุทธะจ้าผู้ถือความเป็นผู้ประเสริฐโดยอาการทั้งปวง

เสด็จปรินิพพานแล้ว ครั้งนั้น ได้เกิดมีความหวาดเสียว

และได้เกิดขนพองสยองเกล้า.

พระสังคีติกาจารย์เมื่อจะสรรเสริญพระอานนทเถระ ได้รจนาคาถา ๓ คาถา ความว่า

พระอานนทเถระเป็นพหูสูต ทรงธรรม เป็นผู้รักษา

คลังพระธรรมของพระพุทธเจ้า ผู้ทรงแสวงหาพระคุณ

อันยิ่งใหญ่ เป็นดวงตาของโลกทั่วไป ปรินิพพานไปเสีย

แล้ว พระอานนทเถระเป็นพหูสูต ทรงธรรม เป็นผู้รักษา

คลังพระธรรมของพระพุทธเจ้า ผู้ทรงแสวงหาคุณอันยิ่ง