๔. มณิโจรชาดก

ว่าด้วยพระเจ้าอธัมมิกราช

[๒๓๗] เทวดาทั้งหลาย (ผู้ดูแลรักษาชนผู้มีศีล

และคอยกีดกันคนชั่ว) ย่อมไม่มีอยู่ในโลกเป็น

แน่ หรือเมื่อกิจเห็นปานนี้เกิดขึ้น ย่อมพากันไป

ค้างแรมเสียเป็นแน่ อนึ่ง สมณพราหมณ์ทั้งหลาย

อันเขาสมมติว่าเป็นผู้รักษาโลก ไม่มีอยู่ในโลก

นี้เป็นแน่ เมื่อชนทุศีลทั้งหลายกระทำกรรมอัน

สาหัส บุคคลผู้ห้ามปรามไม่มีอยู่เป็นแน่.

[๒๓๘] ในรัชสมัยของพระเจ้าอธรรมิกราช ฝน

ย่อมตกในเวลาอันไม่ควรจะตก ในเวลาที่ควร

จะตกก็ไม่ตก พระราชผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรม ย่อม

จุติจากฐานะคือสวรรค์ พระราชาผู้ไม่ตั้งอยู่ใน

ธรรมนั้น ใช่ว่าจะได้รับความยากเข็ญด้วยเหตุ

มีประมาณเท่านั้นก็หาไม่.

จบ มณิโจรชาดกที่ ๔

อรรถกถามณิโจรชาดกที่ ๔

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ เวฬุวันมหาวิหาร ทรง ปรารภพระเทวทัตผู้พยายามปลงพระชนม์ ตรัสพระธรรมเทศนา