๙. ครหิตชาดก

คนโง่เขลาย่อมเห็นแก่เงิน

[๒๘๗] มนุษย์ทั้งหลายผู้มีปัญญาเขลา ไม่เห็น

อริยธรรม พูดกันแต่ว่า เงินของเรา ทองของเรา

ดังนี้ ทั้งกลางคืนและกลางวัน.

[๒๘๘] ในเรือนหลังหนึ่ง มีเจ้าของเรือนอยู่ ๒ คน

ใน ๒ คนนั้น คนหนึ่งไม่มีหนวด แต่มีนมห้อย

ยาน เกล้ามวยผม และเจาะหู เขาซื้อมาด้วย

ทรัพย์มาก เจ้าของเรือนผู้นั้น ย่อมกล่าวเสียด

แทงคนในเรือนนั้น ตั้งแต่แรกมาอยู่.

จบ ครหิตชาดกที่ ๙

อรรถกถาครหิตชาดกที่ ๙

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง ปรารภภิกษุกระสันเพราะเบื่อหน่าย รูปหนึ่ง ตรัสพระธรรม- เทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า หิรญฺํ เม สุวณฺณํ เม ดังนี้.

เรื่องย่อมีว่า ภิกษุนั้นไม่มีอารมณ์ยึดแน่วแน่เลย. ภิกษุ

ทั้งหลายนําภิกษุเบื่อหน่ายนั้นเข้าไปเฝ้าพระศาสดา. พระ-

ศาสดาตรัสถามว่า ได้ยินว่าเธอกระสันจริงหรือ กราบทูลว่า