๑๐. พกชาดก

ว่าด้วยการทำลายตบะ

[๔๙๙] นกยางผู้มีเนื้อและเลือดเป็นอาหาร เป็น

อยู่ได้ เพราะฆ่าสัตว์อัน สมาทานวัตรแล้ว

รักษาอุโบสถอยู่.

[๕๐๐] ท้าวสักกะทรงทราบวัตรของนกยางนั้น

แล้ว จึงจำแลงเป็นแพะมา นกยางนั้น

ปราศจากตบะ ต้องการดื่มกินเลือด จึงโผ

ไปจะกินแพะ ได้ทำลายตบะธรรมเสียแล้ว.

[๕๐๑] บุคคลบางคนในโลกนี้ก็ฉันนั้นเหมือน

กัน เป็นผู้มีวัตรอันเลวทรามในการสมาทาน

วัตร ย่อมทำคนให้เบา ดุจนกยางทำลายตบะ

ของตน เพราะเหตุต้องการแพะ ฉะนั้น.

จบ พกชาดกที่ ๑๐

อรรถกถาพกชาดกที่ ๑๐

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ สันถัดเก่า จึงตรัสเรื่องนี้มีคำเริ่มต้นว่า ปรปาณฆาเต ดังนี้. แม้