๔. อุรคชาดก

เปรียบความตายเหมือนงูลอกคราบ

[๗๑๗] บุตรของข้าพเจ้าละทิ้งร่างกายของตนไป

ดุจงูละทิ้งคราบเก่าไปฉะนั้น เมื่อร่างกายแห่ง

บุตรของข้าพเจ้าใช้อะไรไม่ได้ กระทำกาละ

ไปแล้วอย่างนี้ บุตรข้าพเจ้าถูกเผาอยู่ ย่อม

ไม่รู้สึกถึงความร่ำไห้ของพวกญาติ เพราะ

ฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่เศร้าโศกถึงเขา คติของ

ตนมีอย่างใด เขาก็ย่อมไปสู่คติของตนอย่าง

นั้น.

[๗๑๘] บุตรของดิฉันนี้ ดิฉันมิได้เชื้อเชิญให้

เขามาจากปรโลก เขาก็มาเอง แม้เมื่อจะไป

จากมนุษยโลกนี้ ดิฉันก็มิได้อนุญาตให้เขา

ไป เขามาอย่างใด เขาก็ไปอย่างนั้น การ

ปริเทวนาถึงในการที่บุตรของดิฉันไปจาก

มนุษยโลกนั้น จะเกิดประโยชน์อะไร บุตร

ของดิฉันถูกเผาอยู่ก็ไม่รู้สึกถึงความร่ำไห้ของ

พวกญาติ เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงไม่เศร้าโศก