ทุททุภายชาดก

ว่าด้วยพวกกระต่ายตื่นตูม

[๕๘๖] ขอความเจริญจงมีแก่ท่าน ข้าพเจ้าอยู่

ในประเทศใด ประเทศนั้นทำเสียงว่าทุททุภะ

แม้ข้าพเจ้าเองก็ไม่รู้เสียงลั่นนั้นว่า อะไรทำ

ให้เกิดเสียงว่าทุททุภะ.

[๕๘๗] กระต่ายได้ยินผลมะตูมสุกหล่นมีเสียง

ว่า ทุททุภะ ก็วิ่งหนีไป หมู่เนื้อได้ฟังถ้อยคำ

ของกระต่ายแล้ว พากันตกใจวิ่งหนีไปด้วย.

[๕๘๘] ชนเหล่าใดมักเชื่อตามเสียงคนอื่น ยัง

ไม่ทันได้ถึงร่องรอยแห่งวิญญาณเลย ชน

เหล่านั้นนับว่าเป็นพาล มีความประมาทเป็น

อย่างยิ่ง ดีแต่เชื่อผู้อื่น.

[๕๘๙] ส่วนชนเหล่าใดสมบูรณ์ด้วยศีล ด้วย

ปัญญา ยินดีในความสงบ ชนเหล่านั้นนับ

ว่าเป็นบัณฑิต งดเว้นความชั่วห่างไกล ย่อม

ไม่เชื่อคนอื่นเลย.

จบ ทุททุภรยชรดกที่ ๒