๕. ชัมพุกชาดก
ว่าด้วยโทษที่ไม่รู้ประมารตน
[๖๓๘] ดูก่อนสุนัขจิ้งจอก ช้างนั้นตัวใหญ่ ร่าง
กายสูง งาก็ยาว ตัวท่านไม่ได้เกิดในตระกูล
สัตว์ที่จะจับมันได้.
[๖๓๙] ผู้ใดมิใช่ราชสีห์ ยกตนเพราะสำคัญว่า
เป็นราชสีห์ ผู้นั้นย่อมเป็นเหมือนสุนัขจิ้ง-
จอกถูกช้างเหยียบ นอนหายใจแขม่ว ๆ
อยู่บนแผ่นดิน.
[๖๔๐] ผู้ใดไม่รู้จักกำลังกาย กำลังความคิด และ
ชาติของผู้มียศเป็นชนชั้นสูง มีข้อลำล่ำสัน
กำลังมาก ผู้นั้นย่อมเป็นเหมือนสุนัขจิ้งจอก
ถูกช้างเหยียบนอนตายอยู่นี้.
[๖๔๑] ส่วนผู้ใดใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำการ
งาน รู้จักกำลังกายและกำลังความคิดของตน
กำหนดด้วยคำพูดอันประกอบด้วยปัญญา
เป็นวาจาสุภาษิตผู้นั้นย่อมมีชัยอย่างไพบูลย์.