ความทุกข์ในพวกสัตว์เดรัจฉาน มี

การกระหน่ำด้วยแส้ ปฏักและท่อนไม้

เป็นต้น มิใช่น้อย เว้นชาติเสีย ทุกข์พึงมีใน

พวกสัตว์นั้นได้อย่างไร แม้เพราะเหตุนั้น

ชาติจึงชื่อว่า เป็นทุกข์ในพวกสัตว์นั้น.

เปเตสุ ทุกฺขํ ปน ขุปฺปิปาสา

วาตาตปาทิปฺปภวํ วิจิตฺตํ

ยสฺมา อชาตสฺส น ตตฺถ อตฺถิ

ตสฺมาปิ ทุกฺขํ มุนิ ชาติมาห

อนึ่ง ทุกข์เพราะหิวกระหายในพวก

เปรต มีแดนเกิดแต่ลมและแดดเป็นต้น

ชนิดต่าง ๆ ย่อมไม่มีแก่สัตว์ผู้ไม่เกิดในพวก

เปรตนั้น แม่เพราะเหตุนั้น ท่านผู้รู้ก็กล่าว

ว่า ชาติเป็นทุกข์.

ติพฺพนฺธนกาเร จ อสยฺหสีเต

โลกนฺตเร ยํ อสุเรสุ ทุกฺขํ

น ตํ ภเว ตตฺถ น จสฺส ชาติ

ยโต อยํ ชาติ ตโตปิ ทุกฺขา

อนึ่ง ทุกข์ในพวกอสุรกายที่มีใน

โลกันตร์ ซึ่งเย็นทนไม่ได้ มืดตื้อจะไม่พึง

มีในพวกอสุรกายนั้น เพราะไม่มีความเกิด

แม้เหตุนั้น ชาตินี้ ก็ชื่อว่า เป็นทุกข์.