วิภังค์ ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๗ · หน้า ๓๕๗ · ข้อ 170 ก− ก ก+ อ่านออกเสียง หยุดอ่าน เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า อนาลโย (ความไม่มีอาลัย) ราคกฺขโย (ความสิ้นราคะ) โทสกฺขโย (ความสิ้นโทสะ) โมหกฺขโย (ความสิ้นโมหะ) ตณฺหกฺขโย (ความสิ้นตัณหา) อนุปฺปาโท (ความไม่เกิดขึ้น) อปฺปวตฺตํ (ความไม่เป็นไป) อนิมิตฺตํ ( ความไม่มีเครื่องหมาย) อปฺปณิหิตํ (ความไม่มีที่ตั้ง) อนายูหนํ (ความไม่พยายาม) อปฺปฏิสนฺธิ (ความไม่มีปฏิสนธิ) อปฺปฏิวตฺติ (ความไม่กลับเป็นไป) อคติ (ความไม่มีคติ) อชาตํ (ความไม่เกิด) อชรํ (ความไม่แก่) อพฺยาธิ (ความไม่เจ็บ) อมตํ (ความไม่ตาย) อโสกํ (ความไม่มีโศก) อปริเทวํ (ควานไม่มีปริเทวะ) อนุปายาสํ (ความไม่มีอุปายาส) อสํกิฏฺํ (ความไม่เศร้าหมอง). ← หน้า ๓๕๖ หน้า ๓๕๘ →