ปฏิจจสมุปบาทเก่า )ก็ยังเป็นไปอยู่มิขาดสาย
ฉะนั้น ข้าพเจ้าจักอาศัยข้อความทั้ง ๒ นั้น
เริ่มการวรรณนาความแห่งปฏิจจสมุปบาทนี้
ขอท่านทั้งหลายตั้งใจสดับการสังวรรณนานั้น.
ข้อนี้ สมด้วยคำที่ท่านบูรพาจารย์ กล่าวไว้ว่า
ผู้ใดผู้หนึ่งสนใจฟังการสังวรรณนานี้
เขาก็จะพึงได้คุณพิเศษสืบต่อไปในภพหน้า
ครั้น ได้คุณวิเศษสืบต่อไปในภพหน้าแล้ว ก็
พึงถึงที่อันไม่พบเห็นของพระยามัจจุราช.
อนึ่ง บัณฑิตพึงทราบวินิจฉัยในคำมีอาทิว่า อิวิชฺชาปจฺจยา สํขารา ดังนี้ จำเดิมแต่ต้นก่อนทีเดียว.
เทศนาเภทโต อตฺถ ลกฺขเณกวิธาทิโต
องฺคานญฺจ ววตฺถานา วิญฺาตพฺโพ วินิจฺฉโย
พึงทราบวินิจฉัย โดยความแตกต่าง
แห่งเทศนา ๑ โดยอรรถ ๑ โดยลักษณะ
เป็นต้น ๑ โดยเป็นธรรมมีอย่างเดียวเป็นต้น ๑
และโดยการกำหนดองค์ทั้งหลาย ๑.
ว่าด้วยวินิจฉัยโดยความแตกต่างแห่งเทศนา
บรรดาข้อวินิจฉัยเหล่านั้น ข้อว่า โดยความแตกต่างแห่งเทศนา นั้น อธิบายว่า การแสดงปฏิจจสมุปบาทของพระผูมีพระภาคเจ้ามี ๔ นัย คือ