วรรคที่ ๑๙

กิเลสชหนกถา

[๑๗๗๑] สกวาที บุคคลละกิเลสที่เป็นอดีต หรือ ?

ปรวาที ถูกแล้ว.

ส. ยังธรรมที่ดับแล้วให้ดับไป ยังธรรมที่ปราศไปแล้วให้

ปราศไป ยังธรรมที่สิ้นไปแล้วให้สิ้นไป ยังธรรมที่อัสดงคตแล้ว ให้ อัสดงคตไป ยังธรรมที่อัสดงคตลับไปแล้ว ให้อัสดงคตลับไป หรือ ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. บุคคลละกิเลสเป็นอดีต หรือ ?

ป. ถูกแล้ว.

ส. อดีตดับไปแล้ว มิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว.

ส. หากว่า อดีตดับไปแล้ว ก็ต้องไม่กล่าวว่า บุคคลละ

กิเลสที่เป็นอดีต.

ส. ละกิเลสที่เป็นอดีต หรือ ?

ป. ถูกแล้ว.

ส. อดีตไม่มีอยู่ มิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว.

ส. หากว่า อดีตไม่มีอยู่ ก็ต้องไม่กล่าวว่า บุคคลละ

กิเลสที่เป็นอดีต.

[๑๗๗๒] ส. บุคคลละกิเลสที่เป็นอนาคต หรือ ?

ป. ถูกแล้ว.