สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค
ฉบับ มจร. · เล่ม ๑๗ · หน้า ๑๑๖ · ข้อ 76
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เมื่อเบื่อหน่ายย่อมคลายกำหนัด เพราะคลายกำหนัดจิตย่อมหลุดพ้น เมื่อจิตหลุด พ้นแล้ว ก็รู้ว่า ‘หลุดพ้นแล้ว’ รู้ชัดว่า ‘ชาติสิ้นแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีกิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้อีกต่อไป’

ภิกษุทั้งหลาย พระอรหันต์ทั้งหลายเป็นผู้เลิศ ประเสริฐที่สุดในโลกกว่าสัตว์ ในสัตตาวาสและภวัคคภพ”

พระผู้มีพระภาคผู้สุคตศาสดาได้ตรัสเวยยากรณภาษิตนี้แล้ว จึงได้ตรัสคาถา- ประพันธ์ต่อไปอีกว่า

{๑๕๓}“พระอรหันต์ทั้งหลายมีความสุข๑หนอ

เพราะท่านไม่มีตัณหา ตัดอัสมิมานะได้เด็ดขาด

ทำลายข่ายคือโมหะได้แล้ว

พระอรหันต์เหล่านั้นถึงความไม่หวั่นไหว๒

มีจิตไม่ขุ่นมัว ไม่แปดเปื้อนในโลก

เป็นผู้ประเสริฐ ไม่มีอาสวะ เป็นสัตบุรุษ

เป็นพุทธบุตร พุทธโอรส กำหนดรู้ขันธ์ ๕

มีสัทธรรม ๗ ประการเป็นโคจร๓ ควรสรรเสริญ

ท่านเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่

สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ๔

สำเหนียกแล้วในไตรสิกขา

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้