[๒๕๙] ความเพียรที่เป็นเหตุให้เกิดปราโมทย์

ย่อมนำทั้งความสรรเสริญและความสุขมาให้

ผู้หวังผล นำธุระอันสมควรแก่บุรุษ

ย่อมทำความเพียรนั้นให้เจริญได้

[๒๖๐] บุคคลดื่มปวิเวกรส

ลิ้มรสแห่งความสงบ

และได้ลิ้มรสแห่งปีติในธรรมแล้ว

เป็นผู้ไม่มีความกระวนกระวาย ไม่มีบาป๑

หิริสูตรที่ ๓ จบ

๔. มงคลสูตร

ว่าด้วยมงคล๒

{๓๑๗} ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถ- บิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี ครั้งนั้น เมื่อราตรีผ่านไป๓ เทวดาองค์หนึ่งมีวรรณะ งดงามยิ่งนัก เปล่งรัศมีให้สว่างไปทั่วพระเชตวัน เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ ประทับ ถวายอภิวาทแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควร ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคด้วย คาถาว่า

{๓๑๘} [๒๖๑] เทวดาและมนุษย์จำนวนมาก

ต่างมุ่งหวังความสวัสดี ร่วมกันคิดถึงเรื่องมงคล

ขอพระองค์ตรัสบอกมงคลอันสูงสุดด้วยเถิด