[๔๑๒] พระเจ้าพิมพิสารประทับยืนอยู่บนปราสาท

ได้ทอดพระเนตรเห็นพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ครั้นได้ทรงเห็นพระพุทธองค์ทรงสมบูรณ์ด้วยพระลักษณะ

จึงได้ตรัสดังนี้ว่า

[๔๑๓] ท่านผู้เจริญทั้งหลาย พวกท่านจงพิจารณาดูภิกษุรูปนี้เถิด

ภิกษุรูปนี้มีรูปร่างงาม สมส่วน สะอาด

เยื้องย่างโดยสำรวม และทอดสายตาเพียงชั่วแอก

[๔๑๔] มีจักษุทอดลง มีสติ ภิกษุรูปนี้

หาเหมือนกับผู้ออกบวชจากตระกูลต่ำไม่

ราชทูตทั้งหลายจงรีบไปสืบดูให้รู้ว่า

ภิกษุรูปนี้จะจาริกไปไหน

[๔๑๕] ราชทูตที่พระเจ้าพิมพิสารทรงส่งไปนั้น

ได้เดินตามหลังไปเพื่อสืบดูว่า

ภิกษุรูปนั้นจะจาริกไปไหน และพักอยู่ที่ไหน

[๔๑๖] พระพุทธองค์เสด็จไปตามลำดับบ้าน ทรงคุ้มครองอินทรีย์

ทรงสำรวมดีแล้ว มีสติสัมปชัญญะมั่นคง

ทรงรับบิณฑบาตแต่พอประมาณ

[๔๑๗] พระมุนีเสด็จเที่ยวบิณฑบาต

แล้วเสด็จออกจากพระนคร

เสด็จขึ้นไปยังปัณฑวบรรพตด้วยทรงดำริว่า

จะประทับอยู่ ณ ที่นั้น

[๔๑๘] ราชทูตทั้ง ๓ เห็นพระพุทธองค์เสด็จเข้าไปสู่ที่พัก

จึงพากันเข้าไปเฝ้า ส่วนราชทูตคนหนึ่ง

กลับมากราบทูลพระเจ้าพิมพิสารว่า

[๔๑๙] ขอเดชะ มหาราชเจ้า

ภิกษุรูปนั้นพักอยู่ที่ถ้ำด้านหน้าภูเขาปัณฑวะ