ปัฏฐาน ภาค ๕
ฉบับ มจร. · เล่ม ๔๔ · หน้า ๕๔๘ · ข้อ 151
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

สภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็น ของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นของ อเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นของ เสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย (๑)

[๑๕๑] สภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ เป็นของเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นของ อเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็น ของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นของ อเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นของอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็น ของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นของเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสขบุคคลและอเสขบุคคลซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้