ນິກຄະຫະກະຖາ ປັກຄະຫະກະຖາ ສຸຂານຸບປະທານະກະຖາ: ຂົ່ມ ຫຼື ປະຄອງຈິດຄົນອື່ນໄດ້ບໍ

ໃນນິກຄະຫະກະຖາ ກະຖາວັດຖຸ ພະໄຕຣປິດົກ ເຫຼັ້ມ 37 ວັກທີ 16 ຝ່າຍປະລະວາທີຮັບວ່າບຸກຄົນໜຶ່ງຂົ່ມຈິດຂອງອີກບຸກຄົນໜຶ່ງໄດ້ ຝ່າຍສະກະວາທີຖາມວ່າ ຂົ່ມໄດ້ຫຼືວ່າຈິດຂອງເຂົາຢ່າກຳໜັດ ຢ່າຂັດເຄືອງ ຢ່າຫຼົງ ຢ່າເສົ້າໝອງ ຂົ່ມໄດ້ຫຼືວ່າຜັດສະຫຼືເວທະນາທີ່ເກີດແລ້ວແກ່ເຂົາຢ່າດັບໄປ ລະລາຄະ ຈະເລີນມັກ ຫຼື ກຳນົດຮູ້ທຸກເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຄົນອື່ນໄດ້ບໍ ຝ່າຍປະລະວາທີຕອບຮັບບໍ່ໄດ້ທຸກຂໍ້ ຝ່າຍສະກະວາທີຍົກພະຄາຖາວ່າ ບາບທີ່ຕົນເຮັດເອງຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຕົນເສົ້າໝອງ ຄວາມບໍລິສຸດແລະຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດເປັນຂອງສະເພາະຕົນ ຄົນອື່ນເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນບໍລິສຸດບໍ່ໄດ້ ຝ່າຍປະລະວາທີຕອບວ່າ ຜູ້ບັນລຸຄວາມມີກຳລັງແລະຜູ້ມີຄວາມຊຳນານມີຢູ່ບໍ່ແມ່ນບໍ

ປັກຄະຫະກະຖາຖາມກັບດ້ານວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງປະຄອງຈິດຂອງອີກບຸກຄົນໜຶ່ງໄດ້ບໍ ເຮັດໃຫ້ກຸສົນມູນ ສັດທາ ວິລິຍະ ສະຕິ ສະມາທິ ປັນຍາເກີດແກ່ຄົນອື່ນໄດ້ບໍ ການຖາມຕອບດຳເນີນໄປດ້ວຍໂຄງດຽວກັນ

ສຸຂານຸບປະທານະກະຖາຖາມວ່າ ບຸກຄົນໜຶ່ງສົ່ງຄວາມສຸກໃຫ້ອີກບຸກຄົນໜຶ່ງໄດ້ບໍ ຝ່າຍສະກະວາທີຖາມວ່າ ສົ່ງຄວາມສຸກຂອງຕົນ ຂອງຄົນອື່ນ ຫຼື ຂອງຜູ້ຮັບເອງ ຖ້າບໍ່ແມ່ນທັງສາມຢ່າງ ຈະສົ່ງຫຍັງໃຫ້ ທ້າຍກະຖາຍົກຄຳຂອງພະອຸທາຍີວ່າ ພະຜູ້ມີພະພາກຊົງຂະຈັດທຸກຂະທຳ ແລະ ຊົງນຳສຸຂະທຳມາໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາເປັນອັນມາກ ເປັນຂໍ້ອ້າງວ່າຄວາມສຸກສົ່ງໃຫ້ກັນໄດ້ ຕົວຄຳພີບໍ່ໄດ້ສະຫຼຸບຕໍ່ ແນວອ່ານທີ່ປະສານທັງສອງດ້ານຄື ຄົນໜຶ່ງເປັນເຫດປັດໄຈໃຫ້ອີກຄົນເກີດຄວາມສຸກຫຼືກຸສົນໄດ້ ເຊັ່ນດ້ວຍການສອນ ແຕ່ເອົາສະພາບໃນໃຈຂອງຕົນໃສ່ໃນໃຈຄົນອື່ນໂດຍກົງບໍ່ໄດ້