ທຳມາພິສະມະຍະກະຖາ ແລະ ອັບພະຍາກະຕະກະຖາ: ຕັດສະຮູ້ໃນທ້ອງແມ່ ຫຼື ໃນຄວາມຝັນໄດ້ບໍ

ໃນທຳມາພິສະມະຍະກະຖາ ກະຖາວັດຖຸ ພະອະພິທຳມະປິດົກ ພະໄຕຣປິດົກ ເຫຼັ້ມ 37 ວັກທີ 22 ຝ່າຍປະລະວາທີເຫັນວ່າການຕັດສະຮູ້ທຳມີແກ່ສັດຜູ້ຢູ່ໃນທ້ອງແມ່ໄດ້ ຝ່າຍສະກະວາທີ (ຝ່າຍເຖລະວາດ) ຖາມວ່າ ການສະແດງທຳ ການຟັງທຳ ການສົນທະນາທຳ ການສອບຖາມ ການສະມາທານສິນ ການສຳຫຼວມອິນຊີ ການຮູ້ປະມານໃນໂພຊະນະ ແລະ ການປະກອບຄວາມພຽນເຄື່ອງຕື່ນໃນປະຖົມມະຍາມ ແລະ ປັດສິມະຍາມ ມີແກ່ສັດໃນທ້ອງບໍ ແລ້ວຍົກຫຼັກວ່າປັດໄຈເພື່ອຄວາມເກີດຂຶ້ນແຫ່ງສຳມາທິດຖິມີສອງຢ່າງ ຄື ສຽງຈາກຜູ້ອື່ນ ແລະ ໂຍນິໂສມະນະສິການ

ກະຖາຖັດມາ ເຊິ່ງຕົວບົດເອີ້ນວ່າກະຖາທັງ 3 ຖາມຕໍ່ວ່າການບັນລຸອໍລະຫັດຕະຜົນມີແກ່ສັດໃນທ້ອງບໍ ແລະ ການຕັດສະຮູ້ທຳ ຫຼື ການບັນລຸອໍລະຫັດຕະຜົນມີແກ່ຜູ້ຝັນບໍ ຝ່າຍເຖລະວາດໃຊ້ຄຳຖາມດຽວກັນທຸກຂໍ້ວ່າ ການຕັດສະຮູ້ມີແກ່ຜູ້ນອນຫຼັບ ຜູ້ປະມາດ ຜູ້ມີສະຕິຫຼົງລືມ ຜູ້ບໍ່ມີສຳປະຊັນຍະບໍ ອີກຝ່າຍບໍ່ຮັບ

ອັບພະຍາກະຕະກະຖາຖາມວ່າຈິດຂອງຜູ້ຝັນທັງໝົດເປັນອັບພະຍາກະຕະ ຄື ບໍ່ເປັນກຸສົນ ແລະ ບໍ່ເປັນອະກຸສົນບໍ ຝ່າຍເຖລະວາດຍົກຕົວຢ່າງວ່າ ຄົນອາດຝັນວ່າຂ້າສັດ ເວົ້າຕົວະ ຫຼື ຝັນວ່າໃຫ້ທານ ໄຫວ້ພະເຈດີ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນເວົ້າວ່າຈິດໃນຄວາມຝັນທັງໝົດເປັນອັບພະຍາກະຕະ ສ່ວນອີກຝ່າຍຍົກວ່າພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຕັດເຖິງຈິດຂອງຜູ້ຝັນວ່າເປັນອັບໂພຫາລິກະ