ກະຖາວັດຖຸ: ຄຳພີໂຕ້ວາທີ ກັບຄຳຖາມວ່າບຸກຄົນມີຢູ່ແທ້ ຫຼື ບໍ່

ກະຖາວັດຖຸເປັນຄຳພີລຳດັບທີ 5 ໃນພະອະພິທຳ 7 ຄຳພີ ຄື ທຳມະສັງຄະນີ ວິພັງ ທາຕຸກະຖາ ປຸກຄະລະບັນຍັດ ກະຖາວັດຖຸ ຍະມົກ ແລະ ປັດຖານ ຢູ່ໃນພະໄຕຣປິດົກ ເຫຼັ້ມ 37 ເນື້ອຫາເປັນການໂຕ້ວາເທື່ອລະຫວ່າງຝ່າຍສະກະວາທີ (ຝ່າຍຂອງຕົນ ຄືຝ່າຍເຖລະວາດ) ກັບຝ່າຍປະລະວາທີ (ຝ່າຍທີ່ເຫັນຕ່າງ) ແບ່ງເປັນ 23 ວັກ ຄອບຄຸມຫຼາຍເລື່ອງ ເຊັ່ນ ບຸກຄົນ ຄວາມເສື່ອມຂອງພະອໍລະຫັນ ອະດີດ ແລະ ອະນາຄົດ ກຳ ແລະ ພົບພູມ

ຕາມອັດຖະກະຖາ ແລະ ຕຳນານ ກະຖາວັດຖຸກ່ຽວເນື່ອງກັບການສັງຄາຍະນາຄັ້ງທີ 3 ໃນສະໄໝພະເຈົ້າອະໂສກ ໂດຍພະໂມກຄັນລີບຸດຕິດສະເຖລະສະແດງຂະຫຍາຍຫົວຂໍ້ ເພື່ອຊຳລະຄວາມເຫັນທີ່ຄາດເຄື່ອນໃນເວລານັ້ນ ອັດຖະກະຖາຍັງລະບຸວ່າຄວາມເຫັນແຕ່ລະຂໍ້ເປັນຂອງນິກາຍໃດ ເຊັ່ນ ຄວາມເຫັນວ່າມີບຸກຄົນໂດຍປະລະມັດເປັນຂອງນິກາຍວັດຊີປຸດຕະກະ ແລະ ສຳມິຕິຍະ ລາຍລະອຽດເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກອັດຖະກະຖາ ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຕົວຄຳພີ

ກະຖາທຳອິດຄືປຸກຄະລະກະຖາ ເຊິ່ງຍາວ ແລະ ເປັນແບບຢ່າງຂອງວິທີການທັງຄຳພີ ຝ່າຍສະກະວາທີຖາມວ່າ ທ່ານພົບບຸກຄົນໂດຍສັດສິກັດຖະປະລະມັດ ຄືໂດຍຄວາມເປັນຈິງແທ້ສູງສຸດ ຫຼືບໍ່ ແລ້ວໄລ່ຖາມຕໍ່ເປັນຂັ້ນໆ ໃຫ້ເຫັນວ່າຄຳຕອບຂັດກັນເອງ ຊ່ວງທ້າຍທັງສອງຝ່າຍຍົກພະສູດມາອ້າງ ຝ່າຍສະກະວາທີຍົກຄາຖາຂອງພະວະຊິລາພິກຂຸນີວ່າ ເມື່ອຂັນມີຢູ່ ຈຶ່ງສົມມຸດເອີ້ນວ່າສັດ

ໜ້ານີ້ມີໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈພາບລວມຂອງຄຳພີ ບໍ່ໄດ້ຖອດຄວາມການໂຕ້ວາທີໄວ້ຄົບທຸກຂັ້ນ