ອະທິກະລະນະສູດ (ທຸກະນິບາດ): ທັງຄົນເຮັດຜິດ ແລະ ຄົນທັກທ້ວງຕ້ອງຍ້ອນເບິ່ງຕົນເອງ

ໃນອະທິກະລະນະວັກ ທຸກະນິບາດ ອັງຄຸດຕະລະນິກາຍ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ໃນອະທິກອນໃດທີ່ພິກຂຸຜູ້ຕ້ອງອາບັດ ແລະ ພິກຂຸຜູ້ເປັນໂຈດ ຍັງບໍ່ພິຈາລະນາຕົນດ້ວຍຕົນເອງໃຫ້ດີ ອະທິກອນນັ້ນພຶງຫວັງໄດ້ວ່າຈະຍືດເຍື້ອ ມີວາຈາຫຍາບຄາຍ ຮ້າຍກາດ ແລະ ພິກຂຸທັງຫຼາຍຈະຢູ່ບໍ່ຜາສຸກ ຖ້າທັງສອງຝ່າຍພິຈາລະນາຕົນເອງໃຫ້ດີ ເລື່ອງຈະບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ

ຊົງອະທິບາຍວ່າ ການພິຈາລະນາຕົນຂອງແຕ່ລະຝ່າຍເປັນແນວໃດ ຜູ້ເຮັດຜິດຄິດວ່າ ເພາະເຮົາເຮັດຜິດ ລາວຈຶ່ງເຫັນ ລາວບໍ່ພໍໃຈຈຶ່ງວ່າກ່າວເຮົາ ເຮົາບໍ່ພໍໃຈຈຶ່ງໄປບອກຄົນອື່ນ ຄວາມຜິດໃນເລື່ອງນີ້ຈຶ່ງເປັນຂອງເຮົາ ຜູ້ທັກທ້ວງກໍຄິດໃນທຳນອງດຽວກັນວ່າ ເຮົາເຫັນແລ້ວບໍ່ພໍໃຈ ຈຶ່ງວ່າກ່າວດ້ວຍວາຈາທີ່ບໍ່ໜ້າພໍໃຈ ລາວຈຶ່ງບໍ່ພໍໃຈ ແລະ ໄປບອກຄົນອື່ນ ຄວາມຜິດໃນເລື່ອງນີ້ກໍເປັນຂອງເຮົານຳ

ໃນພາລະວັກທີ່ຕາມມາໃນນິບາດດຽວກັນ ຊົງສະແດງຄົນພານ 2 ຈຳພວກ ຄືຄົນທີ່ບໍ່ເຫັນຄວາມຜິດໂດຍຄວາມເປັນຄວາມຜິດ ແລະ ຄົນທີ່ບໍ່ຮັບຮອງຕາມທຳ ເມື່ອຜູ້ອື່ນສະແດງຄວາມຜິດ ສ່ວນບັນດິດ 2 ຈຳພວກເປັນກົງກັນຂ້າມ

ບໍລິບົດເດີມເປັນເລື່ອງອະທິກອນໃນໝູ່ພິກຂຸ ຫຼັກນີ້ນຳມາໃຊ້ກັບຄວາມຂັດແຍ່ງທົ່ວໄປໄດ້ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຜູ້ຖືກກະທຳຮຸນແຮງຕ້ອງຮັບຜິດແທນຜູ້ກະທຳ