ພັນດະນະສູດ ກະຕຸວິຍະສູດ ແລະ ອະນຸລຸດທະສູດ: ຄວາມຄິດທີ່ກໍ່ການຖຽງກັນ ດຶງແມງວັນ ແລະ ຂວາງໃຈ

ໃນພັນດະນະສູດ ກຸສິນາລະວັກ ຕິກະນິບາດ ອັງຄຸດຕະລະນິກາຍ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ໃນທິດໃດທີ່ພິກຂຸບາດໝາງ ຖຽງກັນ ທິ່ມແທງກັນດ້ວຍຫອກຄືປາກ ທິດນັ້ນແມ້ພຽງນຶກເຖິງກໍບໍ່ຜາສຸກແກ່ພະອົງ ຈະກ່າວໄປໃສເຖິງການໄປ ຊົງສັນນິຖານໄດ້ວ່າພິກຂຸເຫຼົ່ານັ້ນລະຄວາມຕຶກໃນເນກຂຳມະ ບໍ່ພະຍາບາດ ບໍ່ບຽດບຽນ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ຫຼາຍເຊິ່ງຄວາມຕຶກໃນກາມ ພະຍາບາດ ແລະ ບຽດບຽນ ສ່ວນທິດທີ່ພິກຂຸສາມັກຄີກັນຄືກັບນ້ຳນົມກັບນ້ຳ ແນມກັນດ້ວຍສາຍຕາທີ່ເປັນທີ່ຮັກ ເປັນກົງກັນຂ້າມ

ໃນກະຕຸວິຍະສູດ ພະພຸດທະເຈົ້າເສດັດບິນທະບາດໃນເມືອງພາລານະສີ ທອດພະເນດເຫັນພິກຂຸລູບໜຶ່ງທີ່ບໍ່ມີຄວາມຍິນດີພາຍໃນ ມີຄວາມຍິນດີແຕ່ພາຍນອກ ຫຼົງລືມສະຕິ ໃຈວຸ້ນວາຍ ບໍ່ສຳຫຼວມອິນຊີ ຈຶ່ງຕັດເຕືອນວ່າຢ່າເຮັດຕົນໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ແມງວັນຈະບໍ່ຕອມຕົນທີ່ຊຸ່ມດ້ວຍກິ່ນຄາວນັ້ນ ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ພິກຂຸນັ້ນເກີດຄວາມສັງເວດ ພາຍຫຼັງຊົງອະທິບາຍແກ່ພິກຂຸທັງຫຼາຍວ່າ ກະຕຸວິຍະ (ສະບັບແປໄທໃຊ້ຄຳວ່າ ມັກໃຫຍ່ໃຝ່ສູງ) ຄືອະພິຊຊາ ກິ່ນຄາວຄືພະຍາບາດ ແມງວັນຄືວິຕົກທີ່ເປັນບາບອະກຸສົນ

ໃນອະນຸລຸດທະສູດທີ 2 ພະອະນຸລຸດທະເລົ່າແກ່ພະສາລີບຸດວ່າ ທ່ານເຫັນພັນໂລກດ້ວຍທິບພະຈັກຂຸ ມີຄວາມພຽນ ສະຕິ ກາຍສະຫງົບ ຈິດຕັ້ງໝັ້ນ ແຕ່ຈິດຍັງບໍ່ພົ້ນຈາກອາສະວະ ພະສາລີບຸດຊີ້ວ່າ ຄວາມຄິດຂໍ້ທຳອິດເປັນມານະ ຂໍ້ທີສອງເປັນອຸດທັດຈະ ຂໍ້ທີສາມເປັນກຸກກຸດຈະ ໃຫ້ລະທັງສາມແລ້ວນ້ອມຈິດໄປໃນອະມະຕະທາຕຸ ຕໍ່ມາບໍ່ດົນພະອະນຸລຸດທະໄດ້ເປັນພະອໍລະຫັນ