သုခုမာလသုတ်: အသက်အရွယ်၊ ကျန်းမာခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်းတွင် မူးယစ်ခြင်း

အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် တိကနိပါတ် ဒေဝဒူတဝဂ် သုခုမာလသုတ်တွင် ဘုရားရှင်သည် ရဟန်းတို့အား ငါသည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သူဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ခမည်းတော်၏ နန်းတွင်းတွင် ကိုယ်တော်အတွက် ဥပ္ပလာ၊ ပဒုမ္မာ၊ ပုဏ္ဍရိက်တို့ စိုက်ပျိုးထားသော ပေါက္ခရဏီရေကန်များ ရှိသည်။ ကာသီပြည်မှ အဝတ်ကိုသာ သုံးစွဲတော်မူပြီး နေ့ညမပြတ် သွေးထီးဖြူဆောင်းပေးသူ ရှိသည်။ ဆောင်းရာသီ၊ နွေရာသီ၊ မိုးရာသီအတွက် ပြာသာဒ်သုံးဆောင် ရှိသည်။ မိုးရာသီ လေးလလုံး အမျိုးသားမပါသော တူရိယာသင်းက ဖျော်ဖြေပေးပြီး ပြာသာဒ်မှ မဆင်းတော်မူ။ ကျွန်နှင့် အလုပ်သမားများပင် ဆန်ကောင်းထမင်းနှင့် အသားစားရသည်။

ထိုသို့ ပြည့်စုံသော ကာလအလယ်တွင်ပင် ဘုရားရှင်က အကြားအမြင်မရှိသော ပုထုဇန်သည် ကိုယ်တိုင် အိုခြင်းသဘော ရှိပါလျက် သူတစ်ပါး အိုသည်ကို မြင်သောအခါ ကျုံ့ကျုံ့၊ စက်ဆုပ်၊ ရွံရှာပြီး မိမိကိုယ်ကို မေ့နေသည်ဟု စဉ်းစားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်လည်း အိုခြင်းသဘော ရှိပါလျက် အိုသူကို စက်ဆုပ်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်နှင့် လုံးဝ မသင့်လျော်ဟု ဆင်ခြင်တော်မူသည်။ ဤသို့ ဆင်ခြင်သောအခါ လူငယ်အရွယ်၌ မူးယစ်ခြင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ နာခြင်းနှင့် သေခြင်းကိုလည်း ထိုနည်းတူ ဆင်ခြင်တော်မူသည်။

ထို့နောက် မူးယစ်ခြင်းသုံးမျိုးကို ဟောကြားတော်မူသည်။ လူငယ်အရွယ်၌ မူးယစ်ခြင်း၊ ကျန်းမာခြင်း၌ မူးယစ်ခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်း၌ မူးယစ်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ဤမူးယစ်ခြင်းများဖြင့် မူးနေသော ပုထုဇန်သည် ကာယ၊ ဝစီ၊ မနော ဒုစရိုက်ကို ကျင့်သည်။ မူးယစ်နေသော ရဟန်းသည် သိက္ခာချသည်။