ฐานสูตร: สิ่งที่ไม่ชอบแต่มีประโยชน์ กับสิ่งที่ชอบแต่ให้โทษ
ข้อปฏิบัติ

ฐานสูตร: สิ่งที่ไม่ชอบแต่มีประโยชน์ กับสิ่งที่ชอบแต่ให้โทษ

ฐานสุตฺตํ

สิ่งที่ต้องทำมี ๔ แบบ ไม่ชอบและให้โทษ ไม่ชอบแต่มีประโยชน์ ชอบแต่ให้โทษ และชอบทั้งมีประโยชน์ สองแบบตรงกลางคือที่ที่คนพาลกับบัณฑิตแยกทางกัน

๖ ข้อ

ในฐานสูตร เกสีวรรค จตุกกนิบาต อังคุตตรนิกาย พระพุทธเจ้าตรัสถึงฐานะ ๔ อย่าง คือสิ่งที่ทำแล้วไม่พอใจและเป็นไปเพื่อความเสียหาย สิ่งที่ทำแล้วไม่พอใจแต่เป็นไปเพื่อประโยชน์ สิ่งที่ทำแล้วพอใจแต่เป็นไปเพื่อความเสียหาย และสิ่งที่ทำแล้วพอใจและเป็นไปเพื่อประโยชน์

แบบแรกบัณฑิตเห็นว่าไม่ควรทำด้วยเหตุทั้งสองทาง แบบสุดท้ายบัณฑิตเห็นว่าควรทำด้วยเหตุทั้งสองทาง ส่วนสองแบบตรงกลาง ตรัสว่าเป็นที่ให้รู้จักคนพาลและบัณฑิตได้ ในเรื่องกำลัง ความเพียร และความบากบั่นของคน

คนพาลไม่พิจารณา จึงไม่ทำสิ่งที่ไม่ชอบแต่มีประโยชน์ และทำสิ่งที่ชอบแต่ให้โทษ ผลจึงเป็นความเสียหายทั้งสองกรณี บัณฑิตพิจารณาว่า แม้สิ่งนี้ไม่น่าพอใจ แต่ทำแล้วเป็นประโยชน์ จึงทำ และแม้สิ่งนี้น่าพอใจ แต่ทำแล้วให้โทษ จึงไม่ทำ

  1. ๑

    ไม่ชอบและให้โทษ: ไม่ต้องทำเลย อุภเยเนว น กตฺตพฺพํ มญฺญติ

    สิ่งที่ทำแล้วไม่พอใจ และทำแล้วเป็นไปเพื่อความเสียหาย บัณฑิตเห็นว่าไม่ควรทำด้วยเหตุทั้งสองทาง คือไม่ควรทำเพราะไม่น่าพอใจ และไม่ควรทำเพราะให้โทษ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เลิกทำสิ่งที่ทั้งฝืนใจและไม่ได้อะไร เช่น ไปงานที่ไม่อยากไปเพียงเพื่อนั่งนินทาคนอื่น

  2. ๒

    ไม่ชอบแต่มีประโยชน์: ทำ อมนาปํ กาตุํ ตญฺจ กยิรมานํ อตฺถาย สํวตฺตติ

    คนพาลไม่พิจารณาว่า แม้สิ่งนี้ไม่น่าพอใจ แต่ทำแล้วเป็นประโยชน์ จึงไม่ทำ และการไม่ทำนั้นเป็นไปเพื่อความเสียหาย บัณฑิตพิจารณาอย่างนั้นแล้วทำ การทำนั้นจึงเป็นไปเพื่อประโยชน์

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เลือกงานที่เลื่อนมานานหนึ่งอย่าง เช่น ไปหาหมอฟัน หรือคุยเรื่องยากกับคนในบ้าน แล้วกำหนดวันทำให้ชัด

  3. ๓

    ชอบแต่ให้โทษ: ไม่ทำ มนาปํ กาตุํ ตญฺจ กยิรมานํ อนตฺถาย สํวตฺตติ

    คนพาลไม่พิจารณาว่า แม้สิ่งนี้น่าพอใจ แต่ทำแล้วให้โทษ จึงทำ และการทำนั้นเป็นไปเพื่อความเสียหาย บัณฑิตพิจารณาอย่างนั้นแล้วไม่ทำ การไม่ทำนั้นจึงเป็นไปเพื่อประโยชน์

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ก่อนกดสั่งของตอนดึก หรือเปิดคลิปต่ออีกตอน ให้ถามตัวเองว่า พรุ่งนี้เช้าเราจะขอบคุณหรือเสียใจกับการตัดสินใจนี้

  4. ๔

    ชอบและมีประโยชน์: ทำอย่างเต็มใจ อุภเยเนว กตฺตพฺพํ มญฺญติ

    สิ่งที่ทำแล้วพอใจ และทำแล้วเป็นไปเพื่อประโยชน์ บัณฑิตเห็นว่าควรทำด้วยเหตุทั้งสองทาง ทั้งเพราะน่าพอใจ และเพราะเป็นประโยชน์

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    หากิจกรรมที่ทั้งสนุกและดีต่อชีวิตให้เจอ เช่น เดินเล่นกับครอบครัว แล้วจัดเวลาให้มันอย่างสม่ำเสมอ

  5. ๕

    วัดกันที่กำลัง ความเพียร และความบากบั่น ปุริสตฺถาเม ปุริสวิริเย ปุริสปรกฺกเม

    ตรัสว่าในสองกรณีตรงกลาง จะรู้จักคนพาลและบัณฑิตได้ ในเรื่องกำลัง ความเพียร และความบากบั่นของคน เพราะการทำสิ่งที่ไม่ชอบและการงดสิ่งที่ชอบ ต้องใช้แรงใจมากกว่าการทำตามความพอใจ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    อย่ารอให้ "อยากทำ" ก่อนแล้วจึงทำ เริ่มด้วยขั้นเล็กที่สุด เช่น แค่เปิดไฟล์งาน หรือแค่ใส่รองเท้าวิ่ง

  6. ๖

    บัณฑิตพิจารณาก่อนทำ ปณฺฑิโต จ โข ภิกฺขเว อิติ ปฏิสญฺจิกฺขติ

    ความต่างของคนพาลกับบัณฑิตในพระสูตรนี้ เริ่มจากการพิจารณา คนพาลไม่พิจารณา จึงทำตามความพอใจอย่างเดียว บัณฑิตพิจารณาทั้งสองด้าน คือทั้งความรู้สึกตอนทำ และผลที่ตามมา

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ติดคำถามสองข้อไว้ใกล้ตัว: "เรารู้สึกอย่างไรกับสิ่งนี้" และ "สิ่งนี้พาไปทางไหน" แล้วตัดสินจากข้อหลัง

ลองใช้ในชีวิตประจำวัน

หลักนี้คือการแยก "ชอบหรือไม่ชอบ" ออกจาก "ดีหรือไม่ดี" ซึ่งมักปนกันอยู่ในใจ การตัดสินใจเล็ก ๆ ทั้งวัน ตั้งแต่ตื่นมาออกกำลังกาย กินอาหาร ใช้เงิน ไปจนถึงเลื่อนงานที่ไม่อยากทำ ล้วนอยู่ในสองช่องตรงกลางนี้

พระสูตรไม่ได้บอกว่าต้องทนทุกข์ไปทุกเรื่อง ช่องสุดท้ายคือสิ่งที่ทั้งน่าพอใจและมีประโยชน์ ควรทำอย่างเต็มใจ และช่องแรกก็ไม่มีเหตุผลใดต้องทำเลย

สิ่งที่ต้องใช้คือกำลังใจและความเพียร จึงเริ่มจากเรื่องเล็กที่ทำได้จริงก่อน แล้วค่อยขยายไปสู่เรื่องที่ยากขึ้น

ที่มาในพระไตรปิฎก

คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง

หลักธรรมอื่นที่น่าสนใจ

ภิกขุนีวิภังค์: เข้าบ้านใครก็บอกเขา จะกลับก็ลาเขา

สามิเก อนาปุจฺฉา

สามสิกขาบทต่อกันในอันธการวรรค นั่งในบ้านเขาแล้วกลับโดยไม่บอกลาจนเกิดเรื่องอาสนะหาย เข้าไปนั่งนอนหลังเที่ยงจนเจ…

ประทีป ดอกไม้ และเสียงกลอง: อปทานว่าด้วยเจตนาที่อยู่หลังเครื่องบูชา

เตน กมฺเมน สุกเตน เจตนาปณิธีหิ จ

อปทานของผู้ถวายประทีป คบเพลิง ดอกไม้ และของหอม พร้อมคำลงท้ายที่ซ้ำแทบทุกเรื่องว่า เพราะกรรมที่ทำไว้ดีแล้วนั้น …

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๔๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้