ချီးမွမ်းစေရန် ကောင်းမှုပြုခြင်း: ဂုဏ်ထူးဝါကြွားမှု၏ နမူနာအမှု
ဧဝံ မံ ဇနော သမ္ဘာဝေဿတီတိရဟန်းတစ်ပါးသည် တောတွင်နေခြင်း၊ ဆွမ်းခံခြင်းနှင့် စင်္ကြံသွားခြင်းတို့ကို လူတို့က ငါ့ကို ချီးမြှင့်လိမ့်မည်ဟူသေ…
အနုရုဒ္ဓတ္ထေရဂါထာ
ရှင်အနုရုဒ္ဓ၏ ဂါထာများ — နံနက်နှင့် ညနေတိုင်း ကခုန်သီဆိုသံဖြင့် နိုးထလေ့ရှိခဲ့သော သာကီဝင်မင်းသားသည် ယင်းကို စွန့်ပစ်၍ ဈာန်ရှု၊ ပံသုကူသင်္ကန်းကို မိမိကိုယ်တိုင် ရှာဖွေခဲ့ပြီး ဘုရားရှင်က ကြွလာ၍ ပပဉ္စကင်းသော တရား (နိပ္ပပဉ္စ) ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်၊ ထို့ပြင် မအိပ်ခြင်းကို ဝတ်အဖြစ် 55 နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်ခဲ့သည်။
ခုဒ္ဒကနိကာယ် ထေရဂါထာ ဝီသတိနိပါတ်တွင် (ဂါထာ 20 အုပ်စု) ရှင်အနုရုဒ္ဓ၏ ဂါထာများ ပါဝင်သည်။ ဂါထာအတွင်း ရှင်အနုရုဒ္ဓက သာကီဝင်မျိုးရိုးတွင် ဖွားမြင်ခဲ့ကြောင်း၊ နံနက်နှင့် ညနေတိုင်း ကခုန်သီဆိုမှုနှင့် တူရိယာသံဖြင့် ရွှင်လန်းစွာ နိုးထစေခဲ့ကြောင်း၊ ထိုအရာများ၊ မိဘ၊ ဆွေမျိုးနှင့် ကာမဂုဏ်တို့ကို စွန့်ပယ်၍ ဘုရားရှင်ကို ဖူးမြင်ပြီးနောက် ရှင်ရဟန်းပြုခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ယခင်ဘဝတွင် အန္နဘာရအမည်ရှိ ဆင်းရဲသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး လုပ်ခစား၍ အသက်မွေးကာ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါအား ဆွမ်းလှူခဲ့ကြောင်းလည်း ရှင်အနုရုဒ္ဓ ပြောပြသည်။
ဘုရားရှင်သည် ရှင်အနုရုဒ္ဓ၏ အကြံကို သိတော်မူ၍ မနောမယကိုယ်ဖြင့် ကြွလာပြီး ပပဉ္စကင်းသော တရားကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်ဟု ရှင်အနုရုဒ္ဓ ပြောပြသည်။ ဤအကြောင်းကို အင်္ဂုတ္တရနိကာယ် အဋ္ဌကနိပါတ် အနုရုဒ္ဓသုတ်တွင် အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည် — ရှင်အနုရုဒ္ဓသည် မဟာပုရိသဝိတက် ခုနစ်ချက်ကို ကြံစည်ခဲ့သည်၊ ဥပမာ ဤတရားသည် အလိုနည်းသူ၊ ကျေနပ်သူ၊ ဆိတ်ငြိမ်သူတို့၏ တရားဖြစ်သည်ဟူသော အချက်များ ဖြစ်ပြီး ဘုရားရှင်က ရှစ်ချက်မြောက်အဖြစ် ဤတရားသည် ပပဉ္စကင်းသော တရား၌ မွေ့လျော်သူ၏ တရားဖြစ်သည်ဟု ထပ်ဆောင်းတော်မူခဲ့သည်။
ဂါထာတွင် ရှင်အနုရုဒ္ဓသည် ဝိဇ္ဇာသုံးပါး၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုနှင့် ရှေးဘဝကို ပြန်အမှတ်ရခြင်းတို့ ရရှိခဲ့ကြောင်းလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ဗုဒ္ဓပရိနိဗ္ဗာန်နေ့ဖြစ်ရပ်ကိုလည်း ဖော်ပြထားပြီး ထိုနေ့တွင် ရှင်အနုရုဒ္ဓက ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်မစံသေးကြောင်း ရဟန်းများအား ပြောကြားခဲ့သည်။ ဂါထာ၏ အဆုံးတွင် ရှင်အနုရုဒ္ဓသည် ဝဇ္ဇီနိုင်ငံ ဝေဠုဂါမအနီးရှိ ဝါးရုံ၌ နိဗ္ဗာန်စံမည်ဟု ဆိုသည်။
ရှင်အနုရုဒ္ဓသည် မိဘ၊ ဆွေမျိုးနှင့် ကာမဂုဏ်ငါးပါးကို စွန့်ပယ်၍ ဈာန်ရှုနေသည်။ နံနက်နှင့် ညနေတိုင်း ကခုန်သီဆိုမှုနှင့် တူရိယာသံဖြင့် ရွှင်လန်းစွာ နိုးထစေခံခဲ့သူသည် ထိုအရာများဖြင့် စင်ကြယ်မှုကို မရရှိခဲ့ပါ၊ အကြောင်းမှာ မာရ်၏ နယ်ပယ်ဖြစ်သော ကာမဂုဏ်၌ မွေ့လျော်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တစ်နံနက်တွင် ပထမတစ်နာရီအတွင်း သီချင်း၊ ဗီဒီယိုကလစ် သို့မဟုတ် လူမှုကွန်ရက်ကို မဖွင့်ဘဲ စတင်ကြည့်ပါ၊ စိတ်ကို နှိုးဆွသော အရာမရှိသည့်အခါ စိတ်သည် မည်သို့ရှိသည်ကို သတိပြုကြည့်ပါ။
ရှင်အနုရုဒ္ဓသည် ဒုတိယအဖော်မရှိ၊ ဆွမ်းခံပြီး ပြန်လာသောအခါ ပံသုကူသင်္ကန်းကို လှည့်လည်ရှာဖွေသည်။ ရရှိလျှင် မိမိကိုယ်တိုင် လျှော်ဖွပ်ဆိုး၍ ဝတ်ဆင်သည်။
မိမိ၏ သေးငယ်သော ကိစ္စများကို မိမိလက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်လုပ်ကြည့်ပါ — ဥပမာ ပစ္စည်းပြင်ခြင်း၊ အဝတ်လျှော်ခြင်း သို့မဟုတ် ချက်ပြုတ်ခြင်း။ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စတွင် မိမိကိုယ်ကို ကိုးစားခြင်းက စိတ်ကို ပေါ့ပါးစေပြီး ပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးကို သိစေသည်။
လောဘကြီးသူ၊ မကျေနပ်သူ၊ အစုအဝေးနှင့် ရောနှောသူနှင့် စိတ်ပျံ့လွင့်သူ ရဟန်းတွင် ညစ်နွမ်းသော ပါပဓမ္မတို့ ရှိတတ်သည်။ သတိရှိ၍ အလိုနည်းကာ ကျေနပ်၍ ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး ဝီရိယကို အမြဲစတင်အားထုတ်သော ရဟန်းတွင်မူ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မများ ရှိသည်။
ပစ္စည်းမဝယ်မီ သို့မဟုတ် ချိန်းဆိုမှုအသစ် မလက်ခံမီ ဤသည်သည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို တိုးစေသလော၊ ရှုပ်ထွေးမှုကို တိုးစေသလော ဟု မေးကြည့်ပြီး စိတ်ကို ပိုတည်ငြိမ်စေသည့်ဘက်ကို ရွေးချယ်ပါ။
သတ္ထာမြတ်စွာဘုရားသည် ရှင်အနုရုဒ္ဓ၏ အကြံကို သိတော်မူ၍ မနောမယကိုယ်ဖြင့် ကြွလာပြီး ရှင်အနုရုဒ္ဓ အကြံထားသည်ထက် ပိုမိုသော တရားကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ပပဉ္စကင်းသော တရား၌ မွေ့လျော်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပပဉ္စကင်းသော တရားကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ရှင်အနုရုဒ္ဓသည် ထိုတရားကို ထိုးထွင်း၍ သိပြီး ဩဝါဒ၌ မွေ့လျော်ကာ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးကို ရရှိခဲ့သည်။ အနုရုဒ္ဓသုတ်တွင် ပပဉ္စကင်းသော တရား၌ မွေ့လျော်သူ၏ စိတ်သည် ပပဉ္စချုပ်ငြိမ်းခြင်း၌ တည်ငြိမ်လာသည်ဟု ရှင်းပြထားသည်။
စိတ်ထဲတွင် ဇာတ်လမ်းကို ဆက်ဆင်နေသည်ဟု သိသောအခါ — ဥပမာ “သူက ကျွန်ုပ်ကို ဒီလိုထင်နေမှာပဲ…” — ရပ်၍ သေချာသိထားသော အချက်တစ်ချက်တည်းသို့ ပြန်လာပါ။
ရှင်အနုရုဒ္ဓက မအိပ်ခြင်းကို ဝတ်အဖြစ် 55 နှစ် ကျင့်ခဲ့ပြီး အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ သမ်းဝေခြင်းတို့ကို 25 နှစ်ကတည်းက ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ မအိပ်ခြင်း (နေသဇ္ဇိကင်္ဂ) သည် ရဟန်းတို့၏ ဓုတင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
အိပ်ရေးပျက်ရန် မလိုပါ၊ သို့သော် နိုးကြားနေသောအချိန်ကို အမှန်တကယ် နိုးကြားစေပါ — ဥပမာ တရားထိုင်ရာ သို့မဟုတ် အရေးကြီးသော အလုပ်လုပ်ရာတွင် အိပ်ငိုက်လာပါက စိတ်ကို ငိုက်မျဉ်းစေမည့်အစား ထလျှောက်ခြင်း၊ မျက်နှာသစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိုင်ပုံပြောင်းခြင်း ပြုပါ။
ရှင်အနုရုဒ္ဓက ယခင်က အန္နဘာရအမည်ရှိ ဆင်းရဲသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး လုပ်ခစား၍ အသက်မွေးကာ ဥပရိဋ္ဌအမည်ရှိ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါအား ဆွမ်းလှူခဲ့ကြောင်း၊ ထိုကုသိုလ်ကြောင့် သာကီဝင်မျိုးရိုးတွင် ဖွားမြင်ခဲ့ရကြောင်း ပြောပြသည်။
ပိုင်ဆိုင်မှု များလာသည်အထိ မစောင့်ဘဲ ခွဲဝေပါ။ မိမိတွင် များများစားစား မရှိသည့်နေ့၌ စိတ်အပြည့်ဖြင့် ပေးလှူသော ကြင်နာမှုသေးသေးလေးသည် ကိုယ်တိုင်ပင် တန်ဖိုးရှိသည်။
ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော့မည့်အချိန်တွင် ရဟန်းတစ်ပါးက ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီလားဟု မေးသည်။ ရှင်အနုရုဒ္ဓက စိတ်တည်ငြိမ်တော်မူသော ဘုရားရှင်အတွက် ထွက်သက်ဝင်သက် မရှိတော့သော်လည်း ပရိနိဗ္ဗာန် မစံသေးဟု ဖြေသည်။ ဘုရားရှင်သည် ဝေဒနာကို စိတ်တော်ရွှင်လန်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိတော်မူပြီးမှ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူသည်။
အကျပ်အတည်း သို့မဟုတ် ဆုံးရှုံးမှုကာလတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြနိုင်လောက်အောင် စိတ်တည်ငြိမ်သူတစ်ဦး ရှိခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို များစွာ ကူညီသည်။ သေးငယ်သော ကိစ္စများတွင် မိမိစိတ်ခံစားမှုကို သတိပြုခြင်းဖြင့် ထိုသို့သူဖြစ်လာအောင် လေ့ကျင့်ပါ။
ရှင်အနုရုဒ္ဓသည် နံနက်နှင့် ညနေတိုင်း ဖျော်ဖြေမှုများ ဝိုင်းရံထားခဲ့ပြီးနောက် ထိုဖျော်ဖြေမှုက စိတ်ကို စင်ကြယ်စေသည် မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သူ၏ ပုံသက်သေ ဖြစ်သည်။ ရှင်အနုရုဒ္ဓ ဖိတ်ခေါ်သည့် မေးခွန်းမှာ မိမိသည် တစ်နေ့လုံး အသံနှင့် ရုပ်ပုံများဖြင့် ဘဝကို ဖြည့်နေသည်မှာ အဘယ်အတွက်နည်း ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ပပဉ္စကင်းသော တရားဆိုသည်မှာ စိတ်သည် အတွေးများကို ရှည်လျားသော ဇာတ်လမ်းအဖြစ် ခွဲထွက်မသွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်ဘဝတွင် တူညီသော ကိစ္စကို ထပ်ခါတလဲလဲ စဉ်းစားနေခြင်း၊ သူတစ်ပါးသည် မိမိကို မည်သို့ ထင်မြင်နေသလဲဟု စိတ်ထဲတွင် ဇာတ်လမ်းဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် အစီအစဉ်ပေါ် အစီအစဉ်ထပ်ကာ လက်တွေ့မလုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခြင်းတို့တွင် တွေ့နိုင်သည်။
55 နှစ်တိုင်တိုင် မအိပ်ခြင်းကို ဝတ်အဖြစ် ကျင့်ခြင်းသည် တင်းကျပ်စွာ ကျင့်ကြံသော ရဟန်း၏ ဓုတင်ဖြစ်ပြီး သာမန်လူများအား အိပ်ရေးပျက်ရန် အကြံပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။ လုံလောက်စွာ အိပ်စက်ခြင်းသည် ကိုယ်နှင့်စိတ်၏ ကျန်းမာရေးအတွက် အရေးကြီးသည်။ ယူ၍သုံးနိုင်သည်မှာ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် နိုးကြားသင့်သော အချိန်တွင် အိပ်ငိုက်မှု၌ မရှုံးနိမ့်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ရဟန်းတစ်ပါးသည် တောတွင်နေခြင်း၊ ဆွမ်းခံခြင်းနှင့် စင်္ကြံသွားခြင်းတို့ကို လူတို့က ငါ့ကို ချီးမြှင့်လိမ့်မည်ဟူသေ…
မြတ်စွာဘုရား ကြည့်ရှုရန် အကြံပေးတော်မူသော နေရာလေးခု—ဖွားမြင်ရာ၊ ဗောဓိဉာဏ်ရရာ၊ ဒေသနာတော်ဟောရာ နှင့် ပရိနိဗ္ဗာန်…
ဒေဝဒတ်သည် အဇာတသတ်မင်းသားထံမှ လာဘ်သက္ကာရ ရရှိပြီး သံဃာကို အုပ်ချုပ်လိုလာသည်။ ငြင်းပယ်ခံရသောအခါ အာဃာတထားကာ ဘုရား…
သူဌေးသားတစ်ဦးသည် မည်သည့်အရာကို လှူဒါန်းရမည်နည်း ပြောပါဟု ပဝါရဏာပြုခဲ့ရာ ဝတ်ထားသော အဝတ်ကိုပင် တောင်းခံရသဖြင့် အ…