ຫຼັກທຳພື້ນຖານ

ສາລີປຸດຕະເຖລາປະທານ: ດອກໄມ້ແປດດອກກັບປັນຍາບໍ່ມີຂອບເຂດ

ສາລີປຸດຕັດເຖລາປະທານັງ

ອະດີດຊາດຂອງພະສາລີບຸດຕາມຄຳພີອະປະທານ ດາບົດສຸລຸຈິຜູ້ບູຊາພະອະໂນມະທັດສີພຸດທະເຈົ້າດ້ວຍດອກໄມ້ແປດດອກ ຈົນໄດ້ຮັບພະຍາກອນວ່າຈະເປັນອັກຄະສາວົກ ການສະແຫວງຫາແກ່ນທີ່ບໍ່ພົບໃນຕົ້ນກ້ວຍ ຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ພະອັດສະຊິ ແລະ ຄວາມຖ່ອມຕົນຂອງຜູ້ເລີດດ້ວຍປັນຍາ

8 ຂໍ້

ໃນສາລີປຸດຕະເຖລາປະທານ ຄຳພີອະປະທານ ຂຸດທະກະນິກາຍ ພະສາລີບຸດເລົ່າເປັນຄາຖາເຖິງອະດີດຊາດຂອງຕົນ ເປັນອະປະທານທີ່ຍາວທີ່ສຸດເລື່ອງໜຶ່ງໃນພຸດທະວັກ ອະປະທານເປັນຄຳພີທີ່ລວບລວມຄາຖາ ເຊິ່ງພະພຸດທະເຈົ້າ ພະປັດເຈກະພຸດທະເຈົ້າ ພະເຖລະ ແລະ ພະເຖລີ ເລົ່າເຖິງກຳດີໃນອະດີດຊາດ ນັກວິຊາການສ່ວນໃຫຍ່ຖືວ່າເປັນຄຳພີຊັ້ນຫຼັງໃນພະໄຕຣປິດົກ ສ່ວນຈາລີດເຖລະວາດນັບເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂຸດທະກະນິກາຍ

ທ່ານເລົ່າວ່າ ໃນສະໄໝພະອະໂນມະທັດສີພຸດທະເຈົ້າ ທ່ານເປັນດາບົດຊື່ສຸລຸຈິ ມີລູກສິດສອງໝື່ນສີ່ພັນ ຢູ່ໃນອາສົມໃກ້ພູເຂົາຊື່ລຳພະກະ ບໍ່ໄກຈາກປ່າຫິມມະພານ ໄດ້ບູຊາພະພຸດທະເຈົ້າດ້ວຍດອກໄມ້ແປດດອກ ແລະ ສັນລະເສີນພະຍານ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບພະຍາກອນວ່າຈະເປັນອັກຄະສາວົກຊື່ສາລີບຸດ ຈາກນັ້ນເລົ່າເຖິງການສະແຫວງຫາທາງພົ້ນທຸກ ການພົບພະອັດສະຊິ ການຊວນສະຫາຍໂກລິຕະມາບວດ ແລະ ການສັນລະເສີນພະພຸດທະເຈົ້າກັບໝູ່ສາວົກດ້ວຍອຸປະມາຫຼາຍຢ່າງ

ເນື້ອຫາຕ່າງຈາກຄາຖາຂອງພະສາລີບຸດໃນເຖລະຄາຖາ ເຊິ່ງເນັ້ນຂໍ້ປະຕິບັດ ແລະ ທ່າທີຕໍ່ຊີວິດ ແລະ ຄວາມຕາຍ ອະປະທານເນັ້ນທີ່ຕົ້ນທາງຂອງຄວາມປາຖະໜາ ຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພະພຸດທະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ອາຈານ

1

ດາບົດສຸລຸຈິກັບດອກໄມ້ແປດດອກ ອັດຖະ ປຸບເຜ ສະມາເນດວາ

ເມື່ອພະອະໂນມະທັດສີພຸດທະເຈົ້າສະເດັດເຂົ້າປ່າຫິມມະພານ ແລະ ປະທັບນັ່ງ ດາບົດສຸລຸຈິເຫັນແລ້ວກວດເບິ່ງພະລັກສະນະ ເຫັນຈັກທີ່ຝ່າພະບາດ ຈຶ່ງແນ່ໃຈວ່າເປັນພະພຸດທະເຈົ້າ ແລ້ວຖືໄມ້ກວາດກວາດບ່ອນນັ້ນ ນຳດອກໄມ້ແປດດອກມາບູຊາ ຫົ່ມໜັງສັດພາດບ່າ ແລະ ນະມັດສະການ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມເຄົາລົບເລີ່ມຈາກສິ່ງນ້ອຍໆ ເຊັ່ນ ການກຽມສະຖານທີ່ໃຫ້ສະອາດ ກ່ອນຕ້ອນຮັບຄູ ຫຼື ແຂກ ລອງລົງມືຈັດກຽມດ້ວຍຕົນເອງ
2

ພະຍານທີ່ບໍ່ອາດວັດແທກໄດ້ ນະ ຕະເວວະ ຕະວະ ສັບພັນຍຸ ຍານັງ ສັກກາ ປະເມຕະເວ

ດາບົດສັນລະເສີນວ່າ ນ້ຳໃນມະຫາສະໝຸດຍັງອາດຕວງໄດ້ ແຜ່ນດິນຍັງອາດຊັ່ງໄດ້ ອາກາດຍັງອາດວັດດ້ວຍເຊືອກ ຫຼື ນິ້ວໄດ້ ແຕ່ພະສັບພັນຍຸຕະຍານຂອງພະອົງບໍ່ມີຜູ້ໃດປະມານໄດ້ ແລະ ປຽບທຽບວ່າຜູ້ຖືທິດຖິຕ່າງໆ ຍ່ອມຢູ່ພາຍໃນຕາໜ່າງແຫ່ງພະຍານ ຄືກັບສັດນ້ຳຢູ່ໃນຕາໜ່າງຕາຖີ່

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຄິດວ່າຕົນເອງຮູ້ເລື່ອງໃດຄົບແລ້ວ ໃຫ້ລະນຶກວ່າຍັງມີສິ່ງທີ່ເລິກກວ່າທີ່ເບິ່ງເຫັນສະເໝີ ທ່າທີນີ້ເຮັດໃຫ້ໃຈເປີດຮັບການຮຽນຮູ້
3

ຄຳພະຍາກອນ: ປັນຍາທີ່ບໍ່ມີທີ່ສຸດ ສາລີປຸດໂຕຕິ ນາເມນະ ເຫດສະຕິ ອັກຄະສາວະໂກ

ພະອະໂນມະທັດສີພຸດທະເຈົ້າຊົງຍິ້ມ ພະວະລຸນະຜູ້ອຸປັດຖາກທູນຖາມເຫດ ພະອົງຕັດພະຍາກອນວ່າ ຜູ້ບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະ ຊົມພະຍານນີ້ ໃນຊາດສຸດທ້າຍຈະເກີດຈາກນາງພາມມະນີຊື່ສາລີ ໄດ້ຊື່ວ່າສາລີບຸດ ເປັນອັກຄະສາວົກຂອງພະໂຄດົມພຸດທະເຈົ້າ ເຖິງວ່າເມັດຊາຍໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາຍັງນັບໄດ້ຈົນໝົດ ແຕ່ປັນຍາຂອງເຂົາຈະບໍ່ມີທີ່ສຸດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມສາມາດຂອງຄົນເຕີບໂຕໄດ້ຈາກການສັ່ງສົມ ຢ່າຕັດສິນຕົນເອງ ຫຼື ຄົນອື່ນຈາກຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແຕ່ໃຫ້ເບິ່ງທິດທາງທີ່ກຳລັງຝຶກໄປ
4

ຜ່າຕົ້ນກ້ວຍບໍ່ພົບແກ່ນ ກະທະລິງ ເສດວານະ ຜາລະເຍ

ທ່ານເລົ່າວ່າ ໄດ້ບວດເປັນລືສີຫ້າຮ້ອຍຊາດຕິດຕໍ່ກັນ ສະແຫວງຫາທຳທີ່ປັດໄຈບໍ່ປຸງແຕ່ງ ຄືກັບຄົນເຈັບສະແຫວງຫາຢາ ແຕ່ບໍ່ພົບໃນລັດທິທີ່ເຄີຍທ່ຽວໄປ ຄືກັບຄົນຕ້ອງການແກ່ນໄມ້ ຜ່າຕົ້ນກ້ວຍກໍບໍ່ພົບແກ່ນ ເພາະຕົ້ນກ້ວຍວ່າງຈາກແກ່ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາເລືອກແນວທາງຊີວິດ ຫຼື ຮັບຄຳແນະນຳຈາກແຫຼ່ງຕ່າງໆ ໃຫ້ຖາມວ່າມີແກ່ນແທ້ບໍ່ ຊ່ວຍຫຼຸດທຸກໄດ້ແທ້ ຫຼື ເປັນພຽງເປືອກທີ່ເບິ່ງໜ້າສົນໃຈ
5

ອາຈານຄົນທຳອິດຄືພະອັດສະຊິ ອຸດສີສຳຫິ ກະໂລມະຫັງ

ໃນຊາດສຸດທ້າຍ ທ່ານຢູ່ໃນສຳນັກສັນໄຊ ໄດ້ເຫັນພະອັດສະຊິທ່ຽວບິນທະບາດດ້ວຍອິລິຍາບົດໜ້າເຫຼື້ອມໃສ ຈຶ່ງຍ່າງຕາມໄປຖາມ ໄດ້ຟັງຄາຖາ ເຢ ທຳມາ ແລ້ວບັນລຸຜົນທີໜຶ່ງ ພາຍຫຼັງທ່ານກ່າວວ່າ ພະອັດສະຊິເປັນອາຈານຂອງເຮົາ ທ່ານຢູ່ທິດໃດ ເຮົາເຮັດທິດນັ້ນໄວ້ເໜືອຫົວ ຄືນອນຫັນຫົວໄປທາງທິດນັ້ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ລະນຶກເຖິງຄົນທີ່ເປີດປະຕູສຳຄັນໃຫ້ຊີວິດເຮົາ ເຖິງວ່າເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ມີຕຳແໜ່ງສູງ ລອງສົ່ງຂໍ້ຄວາມຂອບໃຈຄູ ຫຼື ພີ່ລ້ຽງຄົນທຳອິດຂອງເຮົາ
6

ແມ່ນ້ຳລົງທະເລແລ້ວລະຊື່ເດີມ ຊະຫັນຕິ ປຸລິມັງ ນາມັງ

ທ່ານສັນລະເສີນພະພຸດທະເຈົ້າວ່າ ແມ່ນ້ຳສິນທູ ສະລັດສະວະດີ ຄົງຄາ ຍະມຸນາ ແລະ ສາຍອື່ນໆ ເມື່ອໄຫຼລົງສູ່ມະຫາສະໝຸດ ຍ່ອມລະຊື່ເດີມ ປາກົດເປັນສາຄອນເທົ່ານັ້ນ ຄົນວັນນະທັງສີ່ທີ່ບວດໃນສຳນັກຂອງພະອົງ ກໍລະຊື່ເດີມ ປາກົດວ່າເປັນບຸດຂອງພະພຸດທະເຈົ້າ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃນຊຸມຊົນທີ່ເຮັດຄວາມດີຮ່ວມກັນ ຢ່າແບ່ງຄົນດ້ວຍຖານະ ພື້ນຖານ ຫຼື ຕຳແໜ່ງເດີມ ໃຫ້ເບິ່ງກັນທີ່ການປະຕິບັດໃນປັດຈຸບັນ
7

ຖ່ອມຕົນຄືງົວທີ່ຖືກຕັດເຂົາ ສິນນະວິສາໂນວະ ອຸສະໂພ

ທ່ານກ່າວວ່າ ໃນພຸດທະເຂດ ເວັ້ນພະພຸດທະເຈົ້າແລ້ວບໍ່ມີຜູ້ໃດສະເໝີດ້ວຍປັນຍາ ແຕ່ໃນຄາຖາດຽວກັນກໍກ່າວວ່າ ທ່ານວາງມານະ ແລະ ຄວາມກະດ້າງເສຍແລ້ວ ຄືກັບງູທີ່ຖືກຖອນແຂ້ວ ຄືກັບງົວອຸສະພະທີ່ຖືກຕັດເຂົາ ເຂົ້າຫາໝູ່ຄະນະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ມີຈິດສົງເຄາະເພື່ອນພົມມະຈັນດ້ວຍສັດທາສະເໝີ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຍິ່ງເກັ່ງ ຫຼື ອາວຸໂສ ຍິ່ງຝຶກເຂົ້າຫາທີມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຟັງຄົນອື່ນຈົນຈົບ ແລະ ບໍ່ໃຊ້ຄວາມຮູ້ເປັນເຂົາໄວ້ຊົນຜູ້ໃດ
8

ເລືອກຜູ້ຄົບຫາ ແລະ ຄຳອວຍພອນທ້າຍເລື່ອງ ອັບປິດສາ ໂຫຖະ ສັນຕຸດຖາ

ທ່ານກ່າວວ່າ ຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາລາມົກ ຂີ້ຄ້ານ ມີສຸຕະໜ້ອຍ ແລະ ບໍ່ມີອາຈາລະ ຢ່າໄດ້ສະມາຄົມກັບເຮົາເລີຍ ສ່ວນຜູ້ມີສຸຕະຫຼາຍ ມີປັນຍາ ຕັ້ງໝັ້ນໃນສິນ ແລະ ປະກອບຄວາມສະຫງົບໃຈ ຂໍໃຫ້ຢູ່ເທິງກະໝ່ອມຂອງເຮົາ ແລ້ວອວຍພອນແກ່ທີ່ປະຊຸມວ່າ ຂໍທ່ານທັງຫຼາຍຈົ່ງເປັນຜູ້ມັກນ້ອຍ ສັນໂດດ ແລະ ໃຫ້ທານສະເໝີ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ທົບທວນວ່າຄົນທີ່ເຮົາໃຊ້ເວລານຳຫຼາຍທີ່ສຸດພາເຮົາໄປທາງໃດ ແລະ ຝຶກມັກນ້ອຍສັນໂດດ ດ້ວຍການຖາມກ່ອນຊື້ເຄື່ອງທຸກເທື່ອວ່າຈຳເປັນແທ້ບໍ່

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ເລື່ອງນີ້ສະແດງວ່າ ປັນຍາຂອງພະສາລີບຸດບໍ່ໄດ້ເລີ່ມຈາກຄວາມເກັ່ງພຽງຢ່າງດຽວ ແຕ່ເລີ່ມຈາກຄວາມເຄົາລົບ ດາບົດຜູ້ມີລູກສິດຫຼາຍໝື່ນ ຍັງລົງມືກວາດບ່ອນ ແລະ ຫາດອກໄມ້ມາບູຊາດ້ວຍຕົນເອງ

ສິ່ງທີ່ໃຊ້ໄດ້ໃນຊີວິດຄືຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ຜູ້ທີ່ຊີ້ທາງໃຫ້ ພະສາລີບຸດເປັນອັກຄະສາວົກແລ້ວ ກໍຍັງລະນຶກສະເໝີວ່າພະອັດສະຊິເປັນອາຈານ ແລະ ຄົນເກັ່ງທີ່ຖ່ອມຕົນຍ່ອມຢູ່ຮ່ວມກັບໝູ່ຄະນະໄດ້ດີ

ອຸປະມາແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼລົງທະເລແລ້ວລະຊື່ເດີມ ໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກຊຸມຊົນທີ່ຢາກໃຫ້ຄົນຕ່າງພື້ນຖານຢູ່ຮ່ວມກັນໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ