အဿလာယနသုတ်: ဇာတိအပေါ် ဘက်လိုက်မှုကို အကြောင်းအမြင်ဖြင့် ဖြိုချခြင်း
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

အဿလာယနသုတ်: ဇာတိအပေါ် ဘက်လိုက်မှုကို အကြောင်းအမြင်ဖြင့် ဖြိုချခြင်း

အဿလာယနသုတ္တံ

လူငယ်မာဏဝတစ်ဦးသည် ဗြာဟ္မဏဝဏ္ဏသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဟူသော အယူကို ခုခံငြင်းခုံရန် စေလွှတ်ခံရသည်။ ဘုရားရှင်သည် စိတ်ခံစားမှုဖြင့် ပြန်မငြင်းတော်မူဘဲ အချက်တစ်ခုချင်း မေးမြန်းတော်မူသဖြင့် မွေးဖွားခြင်း၊ မကောင်းမှုပြုခြင်း၊ မေတ္တာပွားများခြင်းနှင့် မတူသောသစ်သားမှ မီးမွှေးခြင်းတို့သည် ဇာတိအလိုက် မကွာခြားကြောင်း မာဏဝကိုယ်တိုင် မြင်လာသည်။

7 ချက်

မဇ္ဈိမနိကာယ် အဿလာယနသုတ်တွင် သာဝတ္ထိမြို့၌ တည်းခိုနေသော နိုင်ငံအမျိုးမျိုးမှ ဗြာဟ္မဏ ငါးရာခန့်သည် ဝေဒသုံးပါးကို ပြီးစီးအောင် သင်ယူပြီးသော အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် လူငယ် အဿလာယနမာဏဝကို ဘုရားရှင်နှင့် ငြင်းခုံရန် တောင်းဆိုကြသည်။ ဗြာဟ္မဏတို့ ယူဆသည်မှာ ဗြာဟ္မဏတို့သာ မြင့်မြတ်သော ဝဏ္ဏ ဖြစ်သည်၊ အသားဖြူသည်၊ စင်ကြယ်သည်၊ ဗြဟ္မာ၏ ပါးစပ်မှ မွေးဖွားသော သားဖြစ်သည်၊ အခြားဝဏ္ဏများမှာ နိမ့်ကျသည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဘုရားရှင်သည် ကြေညာချက်ဖြင့် မဖြေတော်မူဘဲ အဿလာယနကိုယ်တိုင် ဖြေစေရန် မေးခွန်းများကို တစ်ချက်ချင်း မေးတော်မူသည် — ဥပမာ ဗြာဟ္မဏီများလည်း ရာသီလာခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်ရခြင်း၊ ဗိုက်ကြီးမွေးဖွားခြင်းနှင့် ကလေးကို နို့တိုက်ခြင်း တို့ကို သာမန်မိန်းမများနှင့် တူညီစွာ ပြုကြသည်။ ယောနနှင့် ကမ္ဗောဇနိုင်ငံတို့တွင် သခင်နှင့် ကျွန် ဟူသော လူတန်းစားနှစ်မျိုးသာ ရှိပြီး အပြန်အလှန် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ မကောင်းမှုပြုသော ဝဏ္ဏအားလုံးသည် ဒုဂ္ဂတိသို့ အတူတူ ရောက်ကြသည်။ ဝဏ္ဏအားလုံး မေတ္တာပွားနိုင်သည်၊ ရေချိုး၍ ဖုန်မှုန့်ကို ဆေးကြောနိုင်သည်၊ မတူသောသစ်သားမှ မီးမွှေးသော်လည်း မီးလျှံ၊ အရောင်၊ အလင်းတို့ တူညီသည်။

အဿလာယနသည် ငြိမ်သက်၍ ခေါင်းငုံ့နေသည်။ ဘုရားရှင်သည် အသိတဒေဝလရသေ့၏ အကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူသည် — ဗြာဟ္မဏရသေ့ ခုနစ်ပါးအား မိခင်နှင့် ခမည်းတော်ဘက်မှ ခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် ရှေးဘိုးဘွားအားလုံး ဗြာဟ္မဏချည်း ဖြစ်ကြောင်း သိပါသလားဟု မေးသောအခါ ထိုရသေ့များက မသိကြောင်း ဖြေကြသည်။ သုတ်၏ အဆုံးတွင် အဿလာယနသည် မိမိကိုယ်ကို ဥပါသကာအဖြစ် ကြေညာသည်။

  1. 1

    လူတိုင်း မိခင်၏ ဝမ်းထဲမှ မွေးဖွားကြသည် ဥတုနိယောပိ ဂဗ္ဘိနိယောပိ ဝိဇာယမာနာပိ ပါယမာနာပိ

    ဗြာဟ္မဏတို့က ကိုယ်တို့သည် ဗြဟ္မာ၏ ပါးစပ်မှ မွေးဖွားသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ဗြာဟ္မဏီများလည်း ရာသီလာခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်ရခြင်း၊ ကလေးမွေးခြင်းနှင့် နို့တိုက်ခြင်းတို့ကို မြင်သာစွာ ပြုနေကြသည်။ လူတိုင်း မြင်နိုင်သောအရာနှင့် ဆန့်ကျင်သော အဆိုအမိန့်သည် တည်တံ့မရနိုင်ကြောင်း ဘုရားရှင်က ညွှန်ပြတော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    လူစုတစ်စုသည် “မွေးဖွားစဉ်ကတည်းက သာလွန်သည်” ဟု ပြောသံကြားလျှင် ထိုယုံကြည်ချက်ကို လက်မခံမီ လူတိုင်း တူညီစွာ ရှိသော အခြေခံအချက်အလက်များကို ပြန်ကြည့်ပါ။

  2. 2

    လူတန်းစားသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အစီအစဉ်ဖြစ်ပြီး ပြောင်းလဲနိုင်သည် အယျော ဟုတွာ ဒါသော ဟောတိ ဒါသော ဟုတွာ အယျော ဟောတိ

    ယောန၊ ကမ္ဗောဇနှင့် အခြားနယ်စပ်နိုင်ငံများတွင် သခင်နှင့် ကျွန် ဟူသော လူတန်းစားနှစ်မျိုးသာ ရှိသည်။ သခင်သည် ကျွန်ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ကျွန်သည် သခင်ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတန်းစားခွဲခြားမှုသည် တစ်စိမ့်စိမ့် ပြောင်းမလဲသော သဘာဝဥပဒေ မဟုတ်ဘဲ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုစီက သတ်မှတ်ထားသောအရာ ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    လုပ်ငန်းခွင် သို့မဟုတ် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အဆင့်အတန်းများကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့သည် ယာယီစီစဉ်ချက်သာ ဖြစ်ပြီး လူ၏ တန်ဖိုးကို မပြောပြကြောင်း သတိရပါ။ သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းကို အမှုဆောင်အရာရှိကဲ့သို့ တူညီစွာ လေးစားစွာ ဆက်ဆံပါ။

  3. 3

    မကောင်းမှုပြုလျှင် ဝဏ္ဏမရွေး ဒုဂ္ဂတိသို့ ရောက်သည် အဿလာယနသုတ္တံ

    ခတ္တိယ၊ ဝေဿ၊ သုဒ္ဒတို့ သတ်ခြင်း၊ ခိုးခြင်း၊ မုသာဝါဒ စသည်တို့ကို ပြုပါက သေလွန်ပြီးနောက် ဒုဂ္ဂတိသို့ ရောက်သည်ဆိုလျှင် ထိုအတူပြုသော ဗြာဟ္မဏမူ မရောက်ဘဲ နေမည်လားဟု မေးတော်မူသည်။ အဿလာယနက မဟုတ်ကြောင်း လက်ခံသည်။ မကောင်းမှုပြုသော ဝဏ္ဏအားလုံးသည် တူညီသော ရလဒ်ကို ရကြပြီး ကောင်းမှုပြုသူများလည်း သုဂတိသို့ ထိုနည်းတူ ရောက်ကြသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိမိနှင့်နီးစပ်သူ သို့မဟုတ် မိမိနှင့် အုပ်စုတူသူ အမှားပြုသောအခါ ကိုယ့်လူဖြစ်သောကြောင့် ချွင်းချက်မပေးပါနှင့်။ အခြားသူများအား အသုံးပြုသည့် စံနှုန်းတစ်ခုတည်းကိုပင် အသုံးပြုပါ။

  4. 4

    လူတိုင်း မေတ္တာပွားနိုင်သည် အဝေရံ အဗျာဗဇ္ဈံ မေတ္တစိတ္တံ ဘာဝေတုံ

    ဗြာဟ္မဏတို့သာ ဝေရမရှိ၊ မညှဉ်းဆဲသော မေတ္တာစိတ်ကို ပွားနိုင်ပါသလား ဟု မေးတော်မူသည်။ အဿလာယနက ဝဏ္ဏလေးပါးလုံး ပြုနိုင်ကြောင်း ဖြေသည်။ ကောင်းမြတ်သော စိတ်ဓာတ်စွမ်းရည်သည် မွေးဖွားရာဇာတိနှင့် ချည်နှောင်ထားခြင်း မရှိပါ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ကြင်နာမှု သို့မဟုတ် သီလသမာဓိရှိမှုသည် ပညာအဆင့်မြင့်သူ သို့မဟုတ် ဆင်းရဲမွဲတေမှုမရှိသူတို့၏ အပိုင်ဟု မထင်ပါနှင့်။ နေ့စဉ်တွေ့ဆုံသော လူစုအားလုံးတွင် ကောင်းမြတ်မှုကို ရှာကြည့်ပါ။

  5. 5

    လူတိုင်း ရေချိုး၍ ဖုန်မှုန့်ကို ဆေးကြောနိုင်သည် ရဇောဇလ္လံ ပဝါဟေတုံ

    ဗြာဟ္မဏတို့သာ ရေချိုးသုံးပစ္စည်းကိုင်၍ မြစ်သို့သွားကာ ဖုန်မှုန့်ကို ဆေးကြောနိုင်ပါသလား ဟု မေးတော်မူသည်။ အဿလာယနက ဝဏ္ဏအားလုံး ပြုနိုင်ကြောင်း ဖြေသည်။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းသည် လူစုတစ်စုအတွက်သာ မဟုတ်ပါ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    “ထိုလူတွေ ညစ်ပတ်တယ်” သို့မဟုတ် “ထိုလူတွေ ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲဘူး” ကဲ့သို့ မိမိစိတ်ထဲရှိ စကားများကို သတိထားပြီး ထိုသို့ပြောရန် အကြောင်းရင်း အမှန်တကယ် ရှိပါသလားဟု မေးကြည့်ပါ။

  6. 6

    မတူသောသစ်သားမှ မီးသည်လည်း အလင်းတူညီသည် အစ္စိမာ စေဝ ဝဏ္ဏဝါ စ ပဘဿရော စ

    ဘုရင်သည် မတူညီသော ဇာတိရှိ လူတစ်ရာကို မီးမွှေးစေသည်ဆိုပါစို့။ မျိုးရိုးမြင့်သူသည် သာလပင် သို့မဟုတ် စန္ဒကူးသစ်သားကိုသုံး၍ မျိုးရိုးနိမ့်သူသည် ဝက်စာခွက်သစ်သား၊ ခွေးရေခွက်သစ်သား သို့မဟုတ် ကြက်ဆူပင်ကို သုံးသည်။ မီးပုံအားလုံးတွင် မီးလျှံ၊ အရောင်၊ အလင်းရောင် တူညီပြီး အသုံးချ၍လည်း တူညီစွာ ရနိုင်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    လူခန့်ရာတွင် သို့မဟုတ် သဘောထားမြင်ကြားချက်ကို နားထောင်ရာတွင် စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် အရည်အချင်းကို ကြည့်ပါ၊ သူ၏ နောက်ခံကို မကြည့်ပါနှင့်။ ကောင်းသောအတွေးများသည် မမျှော်လင့်သောသူထံမှ လာနိုင်သည်။

  7. 7

    မည်သူမျှ ကိုယ့်ဘိုးဘွားအားလုံးကို မသိနိုင်ပါ အသိတော ဒေဝလော ဣသိ

    အသိတဒေဝလရသေ့က ဗြာဟ္မဏသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ယူဆသော ဗြာဟ္မဏရသေ့ ခုနစ်ပါးအား မိမိတို့၏ မိခင်နှင့် အဘွားတို့သည် ခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် ဗြာဟ္မဏယောက်ျားများနှင့်သာ နေခဲ့ကြောင်း သိပါသလား၊ ကိုယ်ဝန်ရခြင်း မည်သို့ဖြစ်ကြောင်း သိပါသလား ဟု မေးသည်။ ထိုရသေ့များက မသိကြောင်း ဖြေကြသည်။ စင်ကြယ်သော သွေးသားအပေါ် ဂုဏ်ယူမှုသည် စစ်ဆေး၍မရနိုင်သောအရာပေါ်တွင် တည်နေသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိမိ၏ မျိုးနွယ်၊ ဒေသ သို့မဟုတ် လူမျိုးအပေါ် ဂုဏ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် ရှက်ရွံ့ခြင်း ခံစားရသောအခါ ယနေ့ မိမိ အမှန်တကယ် ပြုလုပ်နိုင်သောအရာသို့ အာရုံကို ပြောင်းကြည့်ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ယနေ့ခေတ်တွင် ဇာတိအပေါ် ဘက်လိုက်မှုသည် ဝဏ္ဏအမည်ဖြင့် မလာနိုင်သော်လည်း အသားအရောင်၊ လူမျိုး၊ ဒေသ၊ မျိုးနွယ်အမည်၊ ပညာသင်ကြားခဲ့သော အဖွဲ့အစည်း သို့မဟုတ် မိသားစု၏ အခြေအနေတို့အဖြစ် ပေါ်လာနိုင်သည်။ ဤသုတ်၏ နည်းလမ်းကို တိုက်ရိုက်အသုံးချနိုင်သည် — စိတ်ခံစားမှုဖြင့် မငြင်းခုံဘဲ တစ်ဖက်လူ ကိုယ်တိုင် ယုံကြည်ချက်ကို စစ်ဆေးနိုင်စေသော မေးခွန်းများ မေးခြင်း ဖြစ်သည်။

အမြဲအသုံးဝင်သော မေးခွန်းမှာ “ထိုလူစုတို့ တူညီသောအရာကို ပြုလျှင် ရလဒ် ကွာခြားပါမည်လား” ဖြစ်သည်။ မကွာခြားဟု အဖြေထွက်လျှင် လူစုတစ်ခုသည် အခြားတစ်စုထက် သာလွန်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်တွင် အထောက်အထား မရှိတော့ပါ။

ဤသုတ်ကို မိမိစိတ်ကို စစ်ဆေးရန်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ အသံထွက်၊ အမည် သို့မဟုတ် မျက်နှာထားကို ကြည့်၍ တစ်စုံတစ်ဦးကို မဆုံးဖြတ်မီ သူပြုသောအရာကို ကြည့်၍ ဆုံးဖြတ်နေသလား၊ သူ မွေးဖွားလာသောအဖြစ်ကို ကြည့်၍ ဆုံးဖြတ်နေသလား ဟု မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ပထမသင်္ဂါယနာ: သတ္ထာ ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီးနောက် ဓမ္မဝိနည်းကို ထိန်းသိမ်းခြင်း

ပဉ္စသတိကက္ခန္ဓကံ

အိုမင်းမှ ရှင်ရဟန်းပြုသော ရဟန်းတစ်ပါးက တားမြစ်ချက်မှ လွတ်ပြီဟု ဝမ်းသာသောအခါ ရှင်မဟာကဿပက သံဃာအား ဓမ္မဝိနယကို သင…

ပါတိမောက်၏ နိဂုံး: သုံးကြိမ်မေးရာ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းသည် အတည်ပြုချက်ဖြစ်သည်

သမဂ္ဂေဟိ သမ္မောဒမာနေဟိ အဝိဝဒမာနေဟိ သိက္ခိတဗ္ဗံ

မဟာဝိဘင်းနှင့် ဝိနယပိဋကတ် တွဲ 2 ၏ နိဂုံးအပိုင်းဖြစ်သည်။ အဓိကရဏသမထ ခုနစ်ပါးကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ရွတ်ဆိုသူက သံဃာ…

မဟာလောမဟံသစရိယာနှင့် သမောဓာနကထာ: ဥပေက္ခာနှင့် ပါရမီအကျဉ်းချုပ်

သုခဒုက္ခေ တုလာဘူတော

ဗောဓိသတ်သည် သင်္ချိုင်းတွင် အိပ်စက်သည်။ အချို့က ဒုက္ခပေးရန် လာကြပြီး အချို့က ပစ္စည်းများ ယူလာကြသော်လည်း စိတ်ထာ…

ဥပါလိထေရာပဒါန်: မာနတက်မှ ဝိနည်းတွင် အမြတ်ဆုံးသို့

ဥပါလိတ္ထေရာပဒါနံ

အပဒါန်ကျမ်းအရ ရှင်ဥပါလိ၏ ပြီးခဲ့သောဘဝအကြောင်းဖြစ်သည်။ မာနထောင်လွှားသော ဗြာဟ္မဏ၊ ဇာတိကိုမူး၍ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါထံ ဆင်…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ