ရန်ကို ရန်မဲ့ခြင်းဖြင့် ငြိမ်းစေခြင်း: အနိုင်ယူနည်းလေးမျိုး

ဓမ္မပဒ ယမကဝဂ်တွင် “တစ်စုံတစ်ဦးက ‘သူသည် ငါ့ကို ဆဲသည်၊ ငါ့ကို ထိခိုက်စေသည်၊ ငါ့ကို အနိုင်ယူသည်၊ ငါ့ပစ္စည်းကို ခိုးသည်’ ဟု စိတ်၌ ချည်နှောင်ထားလျှင် ထိုသူ၏ ရန်ငြိုးသည် မငြိမ်းပေ။ ထိုသို့ စိတ်၌ မချည်နှောင်လျှင် ထိုသူ၏ ရန်ငြိုးသည် ငြိမ်းသည်။ မည်သည့်အခါမှ ဤလောက၌ ရန်ငြိုးဖြင့် ရန်ငြိုးမငြိမ်းပါ၊ ရန်ငြိုးမရှိခြင်းဖြင့်သာ ငြိမ်းသည်၊ ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းဓမ္မဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ဓမ္မပဒ ကောဓဝဂ်တွင် အနိုင်ယူနည်း လေးမျိုးကို မိန့်တော်မူသည် — “အမျက်ထွက်လွယ်သူကို အမျက်မထွက်ခြင်းဖြင့် အနိုင်ယူပါ၊ မကောင်းသူကို ကောင်းမှုဖြင့် အနိုင်ယူပါ၊ ဝန်တိုသူကို ပေးလှူခြင်းဖြင့် အနိုင်ယူပါ၊ လိမ်လည်ပြောသူကို အမှန်စကားဖြင့် အနိုင်ယူပါ”။

ဤမူတူ ဒီဃီတိကောသလဇာတ်တွင်လည်း တွေ့ရသည်။ မိမိ၏ မိဘများကို သတ်ဖြတ်သည့် ဘုရင်ကို သတ်နိုင်သော အခွင့်အလမ်း ရှိခဲ့သော ဒီဃာဝုမင်းသားသည် ဖခင်၏ မှာကြားချက်ဖြစ်သော ရန်ငြိုးသည် ရန်ငြိုးဖြင့် မငြိမ်းဟူသည်ကို သတိရ၍ မသတ်ခဲ့ဘဲ နှစ်ဖက်စလုံး ပြန်လည်ပေါင်းသင်းနိုင်ခဲ့သည်။