ສຶກສາເລິກ

ອາຍະຕະນະ 6

ສະ ອາຍະຕະນານິ

ປະຕູຮັບຮູ້ 6 ບານ — ຕາ ຫູ ດັງ ລີ້ນ ກາຍ ໃຈ ທຸກເລື່ອງທີ່ເຂົ້າມາໃນຊີວິດລ້ວນເຂົ້າມາທາງນີ້ທັງໝົດ

6 ຂໍ້

ອາຍະຕະນະ ຄືບ່ອນຕໍ່ ແບ່ງເປັນພາຍໃນ 6 (ຕາ ຫູ ດັງ ລີ້ນ ກາຍ ໃຈ) ແລະ ພາຍນອກ 6 (ຮູບ ສຽງ ກິ່ນ ລົດ ສຳຜັດ ທຳມາລົມ) ເມື່ອທັງສອງຝ່າຍມາພົບກັນພ້ອມກັບວິນຍານ ຈຶ່ງເກີດຜັດສະ ແລ້ວຕໍ່ດ້ວຍເວທະນາ ແລະ ຕັນຫາຕາມລຳດັບໃນປະຕິດຈະສະມຸບບາດ

ພະອົງຊົງເອີ້ນອາຍະຕະນະວ່າ “ສິ່ງທັງປວງ” ເພາະບໍ່ມີຫຍັງໃນປະສົບການຂອງເຮົາທີ່ບໍ່ຜ່ານທາງນີ້ ໃຜທີ່ເບິ່ງແຍງປະຕູທັງຫົກໄດ້ ກໍເທົ່າກັບເບິ່ງແຍງຕົ້ນທາງຂອງທຸກເລື່ອງໃນຊີວິດ

1

ຕາ — ເຫັນຮູບ ຈັກຂຸ

ປະຕູທີ່ຮັບຂໍ້ມູນຫຼາຍທີ່ສຸດ ແລະ ໄວທີ່ສຸດ ສິ່ງທີ່ເຫັນຊ້ຳໆ ກາຍເປັນຄວາມຢາກ ແລະ ຄວາມຄິດຂອງເຮົາ ໂດຍທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ເລືອກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຈັດໜ້າຈໍທຳອິດຂອງໂທລະສັບມືຖືໃຫ້ເຫຼືອແຕ່ສິ່ງທີ່ຕັ້ງໃຈໃຊ້ ການບໍ່ເຫັນຕັ້ງແຕ່ທຳອິດງ່າຍກວ່າການຫ້າມໃຈຫຼັງຈາກເຫັນແລ້ວ
2

ຫູ — ໄດ້ຍິນສຽງ ໂສຕັງ

ສຽງເຂົ້າເຖິງໃຈໄດ້ ເຖິງວ່າບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈຟັງ ທັງຄຳຍ້ອງຍໍ ຄຳນິນທາ ແລະ ສຽງອ້ອມຕົວທີ່ກຳນົດອາລົມຂອງເຮົາໝົດມື້ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເລືອກສິ່ງທີ່ຟັງລະຫວ່າງເດີນທາງໃຫ້ດີ ເພາະໜຶ່ງຊົ່ວໂມງທີ່ຟັງທຸກມື້ ຄືເນື້ອຫາທີ່ເຂົ້າໄປໃນໃຈເຮົາຫຼາຍທີ່ສຸດໃນໜຶ່ງອາທິດ
3

ດັງ — ຮູ້ກິ່ນ ຄານັງ

ປະຕູທີ່ເຊື່ອມກັບຄວາມຊົງຈຳແຮງທີ່ສຸດ ກິ່ນໜຶ່ງກິ່ນດຶງຄວາມຮູ້ສຶກເກົ່າກັບຄືນມາໄດ້ທັງກ້ອນ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຜ່ານຄວາມຄິດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃຊ້ເປັນເຄື່ອງມືຝຶກສະຕິໄດ້ດີ ເວລາໄດ້ກິ່ນຫຍັງຊັດໆ ໃຫ້ຮູ້ຕົວສັກໜ້ອຍໜຶ່ງວ່າກຳລັງໄດ້ກິ່ນ ແລະ ໃຈຕອບສະໜອງແນວໃດ
4

ລີ້ນ — ຮູ້ລົດ ຊິວຫາ

ປະຕູທີ່ຜູກກັບຄວາມເຄີຍຊິນປະຈຳວັນຫຼາຍທີ່ສຸດ ເພາະເຮົາກິນທຸກມື້ ແລະ ມັກກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ຮູ້ຕົວຈັກຄຳດຽວ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ກິນໜຶ່ງຄາບຕໍ່ມື້ໂດຍບໍ່ເບິ່ງໜ້າຈໍ ຮູ້ລົດແທ້ໆ ທຸກຄຳ ເປັນການຝຶກສະຕິທີ່ບໍ່ຕ້ອງຊອກຫາເວລາເພີ່ມເລີຍ
5

ກາຍ — ຮູ້ສຳຜັດ ກາໂຍ

ປະຕູທີ່ກວ້າງທີ່ສຸດເພາະກວມທົ່ວທັງຕົວ ທັງຄວາມຮ້ອນຄວາມເຢັນ ຄວາມເຈັບ ແລະ ຄວາມສະບາຍ ເປັນຖານທີ່ສະຕິກັບມາເກາະໄດ້ງ່າຍທີ່ສຸດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເວລາໃຈຟຸ້ງ ໃຫ້ກັບມາຮູ້ສຶກທີ່ຝ່າຕີນ ຫຼື ມືທີ່ສຳຜັດສິ່ງຂອງ ຄວາມຮູ້ສຶກທາງກາຍດຶງໃຈກັບມາສູ່ປັດຈຸບັນໄດ້ທັນທີ
6

ໃຈ — ຮູ້ທຳມາລົມ ມະໂນ

ປະຕູທີ່ເຮັດວຽກຕະຫຼອດເວລາ ເຖິງວ່າປິດອີກຫ້າປະຕູໝົດແລ້ວ ຮັບທັງຄວາມຄິດ ຄວາມຈຳ ແລະ ອາລົມທີ່ຜຸດຂຶ້ນເອງ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຍອມຮັບວ່າຫ້າມຄວາມຄິດບໍ່ໃຫ້ເກີດບໍ່ໄດ້ ສິ່ງທີ່ເຮັດໄດ້ຄືຮູ້ທັນວ່າມັນເກີດແລ້ວ ແລະ ເລືອກວ່າຈະຍ່າງຕາມມັນ ຫຼື ບໍ່

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຫຼັກທີ່ໃຊ້ໄດ້ແທ້ຄື ອິນຊີສັງວອນ — ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຫ້າມເບິ່ງຫ້າມຟັງ ແຕ່ໝາຍຄວາມວ່າຮູ້ວ່າກຳລັງຮັບຫຍັງເຂົ້າມາ ແລະ ບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ມັນລາກໄປໝົດມື້ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ

ວິທີທີ່ງ່າຍທີ່ສຸດ ຄືເລືອກປະຕູທີ່ເປີດກວ້າງທີ່ສຸດຂອງຕົນເອງມາຄຸມສັກບານໜຶ່ງ ສຳລັບຄົນຍຸກນີ້ມັກຈະແມ່ນຕາ — ລອງກຳນົດວ່າຈະບໍ່ເປີດໜ້າຈໍໃນບາງຊ່ວງຂອງມື້ ແລ້ວສັງເກດເບິ່ງວ່າທັງມື້ປ່ຽນໄປຫຼາຍປານໃດ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ