မြွေဥပမာနှင့် ဖောင်ဥပမာ
အလဂဒ္ဒူပမသုတ္တံဓမ္မကို မှားယွင်းစွာ သင်ယူခြင်းသည် အဆိပ်ရှိသော မြွေကို အမြီးမှ ဖမ်းသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဓမ္မသည် ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူး…
ပဉ္စ ဗလာနိ
ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်အင်အားငါးမျိုး—သဒ္ဓါ၊ ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ။ တစ်ချက်တည်းကို အလျင်စလို မတိုးမြှင့်ဘဲ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိန်ခွင်လျှာ ညီစေရမည်။
ဗလငါးပါး ဟူသည် ကျင့်ကြံမှုကို ရှေ့ဆက်နိုင်စေပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်တရားများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရစေသည့် အင်အားများ ဖြစ်သည်။ သဒ္ဓါ၊ ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ နှင့် ပညာ တို့ဖြစ်သည်။ ဤတရားစုကိုပင် မိမိတာဝန်အတွင်း အုပ်စိုးမှုရှိသည်ဟူသော ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဣန္ဒြေငါးပါးဟု ခေါ်သည်။
ဆရာတော်များ အလေးထား ဖော်ပြသည်မှာ ချိန်ခွင်လျှာညီမျှမှု ဖြစ်သည်။ သဒ္ဓါသည် ပညာနှင့် တွဲရမည်၊ မဟုတ်လျှင် မိုက်မဲသော ယုံကြည်မှု သို့မဟုတ် အလွန်အကျွံ စဉ်းစားပြီး မလုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သွားမည်။ ဝီရိယသည် သမာဓိနှင့် တွဲရမည်၊ မဟုတ်လျှင် စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျင်းရိခြင်း ဖြစ်သွားမည်။ သတိမူကား အားလုံးကို ထိန်းညှိပေးသည့်အရာဖြစ်ပြီး မည်မျှပင်များသော်လည်း ဆိုးကျိုးမရှိ။
အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ထောက်ခံထားသော ယုံကြည်မှု ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် လုပ်ရပ်များသည် အကျိုးရှိကြောင်းနှင့် ဤလမ်းကို တကယ်လျှောက်နိုင်ကြောင်း စိတ်ချမှု ဖြစ်သည်။ စတင်စေပြီး အလယ်တွင် မစွန့်ပစ်စေသည့် အင်အား ဖြစ်သည်။
မိမိကိုယ်တိုင် မြင်ရသော ရလဒ်ဖြင့် သဒ္ဓါကို ဖြည့်ပါ။ ကျင့်ကြံစတင်သည့်အချိန်မှစ၍ ဘဝတွင် အဘယ်အရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မှတ်ထားပါ။ မိမိကိုယ်ပိုင် သက်သေသည် မည်သူ၏ ဆွဲဆောင်စကားထက်မဆို အလေးချိန်ရှိသည်။
တကယ်လုပ်ဆောင်ပြီး ဆက်တိုက်လုပ်ဆောင်စေသည့် လုံ့လဝီရိယ ဖြစ်သည်။ ပျင်းရိခြင်းနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့် အင်အား ဖြစ်သည်။
လုံ့လဝီရိယ၏ ပမာဏကို အဆိုးဆုံးနေ့တွင်ပင် နေ့တိုင်းလုပ်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်စွာ ချမှတ်ပါ။ ထို့နောက် အကျင့်ဖြစ်လာမှ တိုးမြှင့်ပါ။
ဖြစ်ပေါ်နေသည့်အရာကို ချက်ချင်း သတိထားမိခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်လေးချက်ကို လွန်ခြင်း၊ လိုခြင်းမရှိစေရန် ထိန်းညှိပေးသည့် အင်အားဖြစ်ပြီး မည်မျှပင် များသော်လည်း ဆိုးကျိုးမရှိသည့် တစ်ချက်တည်း ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ် ချိန်းဆိုရာနေရာတစ်ခုတွင် သတိကို ချည်နှောင်ထားပါ။ ဥပမာ ဖုန်းကိုင်လိုက်တိုင်း အသက်ရှူကို တစ်ကြိမ်ဦးစွာ သိပါ။ ဤမျှဖြင့် တစ်နေ့လျှင် ဆယ်ကြိမ်ချီ လေ့ကျင့်ရရှိသည်။
တစ်ခုတည်းတွင် ကြာကြာနေနိုင်သည့် စိတ်၏ တည်ငြိမ်မှု ဖြစ်သည်။ စိတ်ပျံ့လွင့်မှုကို ဆန့်ကျင်ပြီး အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်စေသည့် အင်အား ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တွင် တစ်ခုချင်း အဆုံးသတ်သည်အထိ လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် ကျင့်ပါ။ အလုပ်လုပ်ရာတွင်ရော ဘာဝနာပွားများရာတွင်ပါ သမာဓိသည် ကြွက်သားတစ်မျိုးတည်း ဖြစ်သည်။
အမှန်အတိုင်း နားလည်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မောဟကို ဆန့်ကျင်ပြီး သဒ္ဓါကို မိုက်မဲသောယုံကြည်မှု မဖြစ်စေရန် ကာကွယ်ပေးသည့် အင်အား ဖြစ်သည်။
ယုံကြည်နေသည့်အရာများကို အခါအားလျော်စွာ မေးခွန်းထုတ်ပြီး လက်တွေ့လုပ်ကြည့်ခြင်းဖြင့် စစ်ဆေးပါ။ စမ်းသပ်ပြီးသော ပညာသာလျှင် အမှန်တကယ် အင်အား ဖြစ်နိုင်သည်။
ကျင့်ကြံရာတွင် မကိုက်ညီသလို ခံစားရလျှင် မည်သည့်အချက်က လွန်နေပြီး မည်သည့်အချက်က လိုနေသည်ကို တိုင်းတာကြည့်ပါ။ ဥပမာ ကြိုးစားမှုများသော်လည်း စိတ်မငြိမ်လျှင် ဝီရိယသည် သမာဓိထက် လွန်နေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အလျင်စလိုမှုကို လျှော့ပြီး ဆက်တိုက်ဖြစ်မှုကို တိုးမြှင့်ပါ။
ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ငြိမ်သော်လည်း ငိုက်နေလျှင် သမာဓိသည် ဝီရိယထက် လွန်နေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဣရိယာပုထ်ပြောင်းပါ၊ စင်္ကြံသွားပါ၊ သို့မဟုတ် စိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးမည့် ဓမ္မအကြောင်းအရာကို ဆင်ခြင်ပါ။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ဓမ္မကို မှားယွင်းစွာ သင်ယူခြင်းသည် အဆိပ်ရှိသော မြွေကို အမြီးမှ ဖမ်းသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဓမ္မသည် ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူး…
ရဟန်းတစ်ပါးသည် တောတွင်နေခြင်း၊ ဆွမ်းခံခြင်းနှင့် စင်္ကြံသွားခြင်းတို့ကို လူတို့က ငါ့ကို ချီးမြှင့်လိမ့်မည်ဟူသေ…
အရိန္ဒမမင်းသည် ငယ်ဘဝတုန်းက အတူကစားခဲ့သော သူငယ်ချင်း သောဏကကို ရှာဖွေသည်။ တွေ့သောအခါ သူငယ်ချင်းသည် ဆင်းရဲမွဲတေသေ…
အလုပ်များသော လက်သမားက အရှင်အနုရုဒ္ဓအား အတိုင်းအဆမရှိသော စိတ်နှင့် မဟဂ္ဂုတ်စိတ်သည် ကွာခြားသလောဟု မေးသည် — အဖြေက…