ภัทเทกรัตตสูตร: ผู้มีราตรีเดียวเจริญ

ภัทเทกรัตตสูตรเป็นพระสูตรชุด ๔ สูตรในมัชฌิมนิกาย ที่อธิบายคาถาเดียวกันโดยพระพุทธเจ้า พระอานนท์ พระมหากัจจานะ และในเรื่องของจันทนเทวบุตร คาถานั้นกล่าวว่า

"ไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรหวังถึงสิ่งที่ยังไม่มาถึง สิ่งใดล่วงไปแล้ว สิ่งนั้นก็ละไปแล้ว สิ่งใดยังไม่มาถึง สิ่งนั้นก็ยังไม่ถึง ผู้ใดเห็นแจ้งธรรมที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้าในที่นั้น ๆ ไม่ง่อนแง่น ไม่คลอนแคลน ควรเจริญธรรมนั้นไว้ ควรทำความเพียรเสียในวันนี้ ใครจะรู้ว่าความตายจะมีในวันพรุ่งนี้ เพราะการผัดเพี้ยนกับมัจจุราชผู้มีเสนามากย่อมไม่มี มุนีผู้สงบย่อมเรียกผู้ที่มีความเพียรอยู่อย่างนี้ ไม่เกียจคร้านทั้งกลางวันกลางคืนว่า ผู้มีราตรีเดียวเจริญ"

สิ่งที่ทำให้พระสูตรนี้ต่างจากคำว่า "อยู่กับปัจจุบัน" ทั่วไป คือพระพุทธเจ้าทรงอธิบายต่อว่า การตามอดีตคือการเพลิดเพลินว่า "เราเคยมีรูปอย่างนี้ เคยมีความรู้สึกอย่างนี้" และการง่อนแง่นในปัจจุบันคือการยึดขันธ์ ๕ ที่มีอยู่ตอนนี้ว่าเป็นตน