ဘူရိဒတ်ဇာတ်: တန်ခိုးရှိသူ၏ သီလ

ဘူရိဒတ်ဇာတ်သည် ခုဒ္ဒကနိကာယ် မဟာနိပါတ်ဇာတ်တွင် ဆဋ္ဌမမြောက်ဇာတ်ဖြစ်သည်။ ဗောဓိသတ်သည် ဓတရဋ္ဌနဂါးမင်းနှင့် သမုဒ္ဒဇာမိဖုရားတို့၏ သားတော် ဘူရိဒတ်ဖြစ်သည်။ ထိုင်းဘာသာပြန်ဗားရှင်းနှင့် အစဉ်အလာတွင် ဤဇာတ်ကို သီလပါရမီ ပြည့်ဝစေခြင်းအဖြစ် စီစဉ်ထားသည်။ ပိဋကတ်သုံးပုံပါ စာသားသည် စကားပြောဆက်စပ်နေသော ဂါထာများဖြစ်ပြီး ဇာတ်ကြောင်းအပြည့်အစုံမှာ ဇာတကအဋ္ဌကထာမှ ဖြစ်သည်။

ဂါထာတွင် ဓတရဋ္ဌမင်းသည် ဗာရာဏသီဘုရင်၏ သမီးတော်ကို တောင်းရန် နဂါးများကို လွှတ်၍ မြို့သူမြို့သားများ ကြောက်လန့်စေရန် ပါးပျဉ်းကို ဖြန့်ကြရန် မှာကြားသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်ရဟု တားမြစ်သည်။ ထို့နောက် ဘူရိဒတ်သည် တောထဲတွင် ဗြာဟ္မဏနှင့် သူ၏သားကို တွေ့ရှိပြီး နဂါးဘုံသို့ ခေါ်ဆောင်ကျွေးမွေးသည်။ မိမိသည် နတ်တို့၏ ဗိမာန်ကို ဆန္ဒရှိသဖြင့် ခြတောင်ပို့ပေါ်တွင် ဥပုသ်စောင့်သည်ဟု ပြောပြသည်။ ဗြာဟ္မဏသည် ခွင့်တောင်းပြန်လာစဉ် မန္တရားရှိသော အာလမ္ဗာယန်အမည်ရှိ မြွေဖမ်းသူနှင့် တွေ့ရာ မဏိရတနာနှင့် လဲလှယ်၍ ဘူရိဒတ်၏ နေရာကို ပြောပြသည်။ သားဖြစ်သူ သောမဒတ်က တားမြစ်၍ ခွဲခွာသွားသော်လည်း မြွေဖမ်းသူသည် ဘူရိဒတ်ကို ဖမ်းမိသွားသည်။

ထို့နောက် မယ်တော်က အိပ်မက်ဆိုးမက်သဖြင့် ညီအစ်ကိုများ ရှာဖွေထွက်ခွာကြသည်။ သုဒဿနသည် တာပသရသေ့အယောင်ဆောင်ကာ ဘုရင့်ရှေ့တွင် မြွေဖမ်းသူကို စိန်ခေါ်၍ ဘူရိဒတ်သည် မြွေဖမ်းသူ၏ လက်မှ လွတ်မြောက်လာသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ချီးမွမ်းသော အရိဋ္ဌနှင့် ငြင်းခုံသည့် ဂါထာရှည်တစ်ခု ပါရှိပြီး မီးကို ကျွေးမွေးခြင်း သို့မဟုတ် ယဇ်ပူဇော်ရန် သတ္တဝါသတ်ခြင်းသည် စင်ကြယ်စေခြင်းမရှိကြောင်း၊ ဗြဟ္မာက စီစဉ်ထားသည်ဟု အဆိုပြုသော ဝဏ္ဏခွဲခြားခြင်းသည် မမှန်ကြောင်း ဟောထားသည်။ အဋ္ဌကထာအရ ဤဂါထာကို ဆိုသူမှာ ဘူရိဒတ်ဖြစ်သည်။

ထိုင်းလူများ ရင်းနှီးသော အသေးစိတ်များ ဥပမာ ဘူရိဒတ်သည် အရေခွံ၊ အသား သို့မဟုတ် အရိုးကို လိုသူက ယူသွားစေ၊ သို့သော် သီလမပျက်စေရဟု ဆုံးဖြတ်ခြင်း၊ မြွေဖမ်းသူက ခြင်းတောင်းထဲထည့်၍ ပြသရန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို လက်ခံခြင်း၊ မြွေဖမ်းသူကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သော ဣဒ္ဓိရှိသော်လည်း အမျက်ဒေါသဖြင့် မကြည့်ခြင်းတို့မှာ အဋ္ဌကထာမှ ဖြစ်သည်။