จูฬโคสิงคสาลสูตร: กายต่างกัน แต่ใจเป็นหนึ่งเดียว

ในจูฬโคสิงคสาลสูตร มัชฌิมนิกาย พระพุทธเจ้าเสด็จไปยังป่าโคสิงคสาลวัน ที่ซึ่งพระอนุรุทธ พระนันทิยะ และพระกิมิละพักอยู่ คนเฝ้าป่าเห็นพระองค์มาแต่ไกลก็ห้ามไว้ เพราะเกรงจะรบกวนภิกษุทั้งสาม พระอนุรุทธได้ยินจึงบอกว่านั่นคือพระศาสดาของพวกเรา ทั้งสามออกมาต้อนรับ รูปหนึ่งรับบาตรจีวร รูปหนึ่งปูอาสนะ รูปหนึ่งตั้งน้ำล้างพระบาท

พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า พวกเธอยังพร้อมเพรียงกัน ชื่นบานต่อกัน ไม่วิวาทกัน เป็นเหมือนน้ำนมกับน้ำ มองกันด้วยสายตาที่เป็นที่รักอยู่หรือ และทำได้อย่างไร พระอนุรุทธทูลว่า ท่านคิดว่าเป็นลาภที่ได้อยู่กับเพื่อนพรหมจรรย์เช่นนี้ จึงตั้งกายกรรม วจีกรรม มโนกรรมที่ประกอบด้วยเมตตาต่อเพื่อนทั้งต่อหน้าและลับหลัง และวางความต้องการของตนไว้ แล้วทำตามความต้องการของเพื่อน กายต่างกันจริง แต่ใจเหมือนเป็นอันเดียวกัน พระนันทิยะและพระกิมิละก็ทูลตอบอย่างเดียวกัน

จากนั้นทรงถามถึงความไม่ประมาท ท่านเล่ากิจวัตรที่แบ่งกันทำ และเมื่อทรงถามถึงคุณวิเศษ ท่านทูลตอบตั้งแต่ปฐมฌานไปจนถึงสัญญาเวทยิตนิโรธและความสิ้นอาสวะ ท้ายพระสูตร ทีฆปรชนยักษ์กล่าวว่าเป็นลาภของชาววัชชี เสียงนั้นต่อกันไปจนถึงพรหมโลก และพระพุทธเจ้าตรัสว่า ถ้าตระกูลหรือโลกระลึกถึงกุลบุตรทั้งสามด้วยใจเลื่อมใส ก็จะเป็นไปเพื่อประโยชน์สุขตลอดกาลนาน