จุนทสูตร: ความสะอาดที่ไม่ได้มาจากพิธีกรรม

ในจุนทสูตร ชานุสโสณีวรรค ทสกนิบาต อังคุตตรนิกาย พระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่สวนมะม่วงของนายจุนทะกัมมารบุตร ใกล้เมืองปาวา ทรงถามจุนทะว่าชอบความสะอาดของใคร จุนทะทูลว่าชอบความสะอาดที่พราหมณ์ชาวปัจฉาภูมิบัญญัติไว้ พราหมณ์พวกนี้ถือเต้าน้ำ สวมพวงมาลัยสาหร่าย บำเรอไฟ และลงน้ำเป็นวัตร สอนสาวกให้ตื่นแต่เช้าแล้วจับต้องแผ่นดิน ถ้าไม่จับแผ่นดินก็จับโคมัยสด หญ้าเขียวสด บำเรอไฟ ประนมมือไหว้พระอาทิตย์ หรือลงน้ำวันละสามครั้ง

พระพุทธเจ้าตรัสว่าความสะอาดในวินัยของพระอริยะเป็นอีกอย่างหนึ่ง แล้วทรงแสดงความไม่สะอาดทางกาย ๓ ทางวาจา ๔ ทางใจ ๓ ซึ่งก็คืออกุศลกรรมบถ ๑๐ และความสะอาดทางกาย ๓ ทางวาจา ๔ ทางใจ ๓ คือกุศลกรรมบถ ๑๐ ผู้ประกอบด้วยอกุศลกรรมบถ จะจับดินหรือไม่จับ จะลงน้ำหรือไม่ลง ก็ยังไม่สะอาดอยู่นั่นเอง ผู้ประกอบด้วยกุศลกรรมบถ จะทำพิธีเหล่านั้นหรือไม่ ก็สะอาดอยู่นั่นเอง จบพระสูตร จุนทะประกาศตนเป็นอุบาสก