အခြေခံဓမ္မသဘောတရားများ

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ

ဒုက္ခဖြစ်ပေါ်ပုံ ရစ်ဝိုင်းဆယ့်နှစ်ချက်၊ ကြိုးကွင်းတစ်ခုပမာ ဆက်စပ်နေသည် — ဆက်နေသော ချက်တစ်ချက်ကို မြင်နိုင်လျှင် ထိုနေရာတွင် ရစ်ဝိုင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။

12 ချက်

ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သည် “ဒုက္ခ မည်သို့ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း” ကို ကြိုးကွင်းဆယ့်နှစ်ချက်ဖြင့် အသေးစိတ် ရှင်းလင်းထားသော ဓမ္မဖြစ်သည်။ မူမှာ “ဤအရာရှိလျှင် ဤအရာရှိသည်၊ ဤအရာချုပ်လျှင် ဤအရာချုပ်သည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းသူ မရှိပါ၊ အကြောင်းတရားများသာ တစ်ခုမှတစ်ခု ဆက်လက်ပေးပို့နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းအရာသည် နားလည်ရခက်သည်ဟု နာမည်ကြီးသော်လည်း ရစ်ဝိုင်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း နားလည်ရန် မလိုအပ်ပါ။ နေ့စဉ်ဘဝတွင် ကျွန်ုပ်တို့ အလွယ်ဆုံး ဖမ်းမိနိုင်သော ချက်မှာ ဖဿ → ဝေဒနာ → တဏှာ ဟူသော အပိုင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ရာနှင့်ချီ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

1

အဝိဇ္ဇာ — အမှန်အတိုင်း မသိခြင်း အဝိဇ္ဇာ

သစ္စာလေးပါးကို မသိခြင်း၊ အရာအားလုံးသည် အကြောင်းတရားအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်ကြောင်း မသိခြင်းကြောင့် အမြဲတည်သော “ကိုယ်” တစ်ခု အမြဲရလိုက် ဆုံးရှုံးလိုက်ဖြစ်နေသည်ဟု နားလည်မှားခြင်းဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကျွန်ုပ်တို့တွင် မမြင်နိုင်သောနေရာ အမြဲရှိကြောင်း လက်ခံပါ၊ ထို့နောက် ယခင်ယုံကြည်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်သော အချက်အလက်များကိုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်ဖွင့်၍ နားထောင်ပါ။ ဤမျှဖြင့်ပင် နေ့စဉ်ဘဝအဆင့်ရှိ အဝိဇ္ဇာကို များစွာလျော့ချနိုင်သည်။
2

သင်္ခါရ — စိတ်၏ ပြုပြင်စီရင်ခြင်း သင်္ခါရာ

အမှန်အတိုင်း မသိသောကြောင့် စိတ်သည် အကျင့်စရိုက်အတိုင်း ကောင်းသောလမ်း၊ မကောင်းသောလမ်းဖြင့် ပြုပြင်စီရင်နေပြီး ကံအဖြစ် စုဆောင်းသည့် လုပ်ဆောင်မှုများ ဖြစ်လာသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မိမိ၏ အလိုအလျောက် အကျင့်များကို သတိထားကြည့်ပါ။ ဥပမာ အားလပ်သည်နှင့် ဖုန်းကို ချက်ချင်းကောက်ကိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကျင့်ကို မြင်နိုင်ခြင်းသည် ၎င်းကို ပြောင်းလဲရာ၏ ပထမခြေလှမ်းဖြစ်သည်။
3

ဝိညာဉ် — သိမြင်ခြင်း ဝိညာဏံ

သင်္ခါရကို အစွဲပြု၍ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသော သိမြင်မှုဖြစ်ပြီး ဘဝစီးကြောင်းကို ဆက်လက်ရွေ့လျားစေကာ အာရုံအသစ်များကို မပြတ်ခံယူစေသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
နေ့စဉ် စိတ်ကို ဘာတွေ သိမြင်စေမည်ကို ရွေးချယ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ မကြာခဏ ကြည့်သောအရာနှင့် နားထောင်သောအရာများသည် နောက်တစ်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွေးများ၏ ကုန်ကြမ်း ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
4

နာမ်ရူပ — ကိုယ်နှင့်စိတ် နာမရူပံ

သိမြင်မှုရှိသောအခါ ကိုယ်နှင့်စိတ်တို့ ပူးတွဲအလုပ်လုပ်၍ ဘဝတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းကြသည်။ နာမ်သည် စိတ်ဘက်အပိုင်းဖြစ်ပြီး ရူပသည် ကိုယ်ဘက်အပိုင်းဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကိုယ်နှင့်စိတ်ကို အမြဲတမ်း တွဲ၍ စောင့်ရှောက်ပါ။ စိတ်မကောင်းသောအခါ အိပ်ရေးဝသလား၊ ဘာစားခဲ့သလားကို အရင်စစ်ကြည့်ပါ။ စိတ်၏ ပြဿနာများစွာကို ကိုယ်ဘက်မှ ဖြေရှင်းနိုင်သည်။
5

သဠာယတန — သိမြင်ရာ တံခါးခြောက်ပေါက် သဠာယတနံ

ကိုယ်နှင့်စိတ်ရှိသောအခါ သိမြင်ရာတံခါးခြောက်ပေါက်လည်း ပြည့်စုံလာသည် — မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်နှင့် စိတ်တို့ဖြစ်ပြီး ပြင်ပကမ္ဘာသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ဝင်ရောက်လာသော တံခါးများဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ယနေ့ခေတ်လူများ၏ အများဆုံး ဖွင့်ထားသည့် တံခါးမှာ မျက်စိနှင့် နားဖြစ်သည်။ နေ့၏ အချိန်တစ်ချို့တွင် ပိတ်ကြည့်ပါ။ ဥပမာ ထမင်းစားနေစဉ် ဖန်သားပြင်ကို မဖွင့်ခြင်းဖြစ်ပြီး စိတ်ဘယ်လောက် ငြိမ်သက်လာသည်ကို သတိထားကြည့်ပါ။
6

ဖဿ — ထိတွေ့ခြင်း ဖဿော

သိမြင်ရာတံခါး၊ ထိတွေ့လာသည့် အာရုံနှင့် သိမြင်မှုတို့ ပေါင်းဆုံခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာ မျက်စိက ရူပကို မြင်ခြင်း၊ နားက အသံကို ကြားခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အခိုက်အတန့်တိုင်း ကိစ္စအားလုံး၏ အစအဖြစ် သတ်မှတ်ပါသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကောင်းကောင်းရွေးချယ်ပါ။ စိတ်ကို မပြုပြင်စီရင်စေရန် တားရခက်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ဘာနှင့်ထိတွေ့စေမည်ကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။
7

ဝေဒနာ — နောက်လိုက်လာသော ခံစားချက် ဝေဒနာ

ထိတွေ့မှုတိုင်းက ခံစားချက်တစ်ခုခုကို ဖြစ်စေသည် — သက်သာခြင်း၊ မသက်သာခြင်း သို့မဟုတ် အလယ်အလတ်ဖြစ်ခြင်းဖြစ်ပြီး အမိန့်ပေးရန်မလိုဘဲ ချက်ချင်း သူ့အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
တစ်စုံတစ်ရာ မတွေးဆမိခင် “ယခု ဘာခံစားနေသနည်း” ဟု သိနိုင်အောင် လေ့ကျင့်ပါ။ ၎င်းသည် ရစ်ဝိုင်းကို ဖြတ်တောက်ရာနေရာနှင့် အနီးဆုံး ချက်ဖြစ်သည်။
8

တဏှာ — လိုချင်တောင့်တခြင်း တဏှာ

သက်သာသည်ဟု ခံစားရလျှင် ထပ်လိုချင်လာပြီး မသက်သာဟု ခံစားရလျှင် တွန်းထုတ်လိုလာသည်။ ဤနေရာတွင်ပင် ကြိုးကွင်းသည် သာမန်သိမြင်မှုမှ ဒုက္ခအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
တစ်စုံတစ်ခုကို လိုချင်လာသောအခါ ဝယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခင် နာရီ 24 စောင့်ကြည့်ပါ။ ထို့နောက်တွင်လည်း လိုချင်နေသေးသောအရာကိုမှ ထပ်စဉ်းစားပါ။ အများစုမှာ လိုချင်စိတ်က အရင်ပျောက်သွားသည်ကို တွေ့ရမည်။
9

ဥပါဒါန် — စွဲလမ်းခြင်း ဥပါဒါနံ

လိုချင်စိတ်ကို ကျွေးမွေးထားပါက စွဲလမ်းခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလာသည် — ခံစားသည့်အရာကို စွဲလမ်းခြင်း၊ မိမိအမြင်ကို စွဲလမ်းခြင်း၊ ကျင့်ဝတ်ဖြစ်သည့် အကျင့်ကို စွဲလမ်းခြင်းနှင့် “ကိုယ်” ဟူသော ဝါဒကို စွဲလမ်းခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
အငြင်းပွားသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် “မှန်ကန်မှု” ကို ကာကွယ်နေသလား၊ ကိုယ်တိုင်၏ “မှန်သူဖြစ်ခြင်း” ကို ကာကွယ်နေသလားကို သတိထားကြည့်ပါ။ ဤနှစ်ခုသည် များစွာ ကွာခြားသည်။
10

ဘဝ — ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေ ဘဝေါ

စွဲလမ်းပြီးသောအခါ အခြေအနေအသစ်ကို ဖြစ်စေသည့် လုပ်ဆောင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အနာဂတ်တွင် ဆက်လက်လာမည့်အရာ၏ အမြစ်ကို ချသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကျွန်ုပ်တို့သည် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်လာသည်အထိ ဝတ်စားထားသည့်အချိန်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဥပမာ ခံရသူအခန်းကဏ္ဍ သို့မဟုတ် အမှားကို လက်မခံနိုင်သော တော်သူအခန်းကဏ္ဍဖြစ်သည်။ မကြာခဏ ဝတ်စားထားသော အခန်းကဏ္ဍတိုင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်တွေ့ဘဝ ဖြစ်လာမည်။
11

ဇာတိ — ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ဇာတိ

ဖန်တီးထားသောအခြေအနေသည် လက်တွေ့ဖြစ်ပေါ်ခြင်းအဖြစ် ပေါ်လာသည် — ဘဝသစ်တွင် မွေးဖွားခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ရော ကျွန်ုပ်တို့ စွဲလမ်းသည့်ကိစ္စတိုင်းတွင် “ကိုယ်” ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ပါ ပါဝင်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ကိစ္စတစ်ခုက “ဒါ ငါ့ကိစ္စပဲ” ဟု ခံစားစေတိုင်း “ကိုယ်” ဟူသည် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီဟု သိပါ။ ဤနေရာတွင် သတိရှိခြင်းက ကိစ္စငယ်ကို ကိစ္စကြီးအဖြစ် မကြီးထွားစေပါ။
12

ဇရာမရဏ — အိုခြင်းနှင့် သေခြင်း၊ ဆင်းရဲပူဆွေးမှုအားလုံးနှင့်တကွ ဇရာမရဏံ

ဖြစ်ပေါ်ခြင်းရှိလျှင် ယိုယွင်းခြင်းနှင့် ချုပ်ငြိမ်းခြင်း ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး သောကနှင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း၊ စိတ်နှလုံးမသာယာခြင်းတို့လည်း အတူပါလာသည်။ ဤသည်မှာ အဝိဇ္ဇာမှ စတင်သော ရစ်ဝိုင်း၏ ဆုံးမှတ်ဖြစ်သည်။

ကြိုးကွင်းဖြစ်သောကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသည် အစပိုင်းချက်များကို ချုပ်ငြိမ်းစေနိုင်လျှင် နောက်ပိုင်းချက်အားလုံး လိုက်၍ ချုပ်ငြိမ်းသွားမည်ဟု ညွှန်ပြတော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဤအမှန်တရားကို ဦးစားပေးစီစဉ်ရန် အသုံးပြုပါ။ ယခု စိတ်ဖိစီးနေသောကိစ္စသည် နောက်ငါးနှစ်အကြာတွင်ပင် အရေးကြီးနေဦးမလားဟု မိမိကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ။ အဖြေသည် မလိုအပ်သောကိစ္စကို ချက်ချင်း ချထားနိုင်စေတတ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

နေ့စဉ်ဘဝတွင် ရစ်ဝိုင်းကို လက်တွေ့ ဖြတ်တောက်နိုင်သောနေရာမှာ “ဝေဒနာ” နှင့် “တဏှာ” ကြားတွင်ရှိသည် — ခံစားရပြီးဖြစ်သော်လည်း မလိုချင်တောင့်တသေးသည့်အချိန်ဖြစ်သည်။

လွယ်ကူသော လေ့ကျင့်နည်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို လိုချင်စိတ် ပေါ်လာသည့်အခါ ခဏနှေးကွေးထားပြီး ထိုလိုချင်စိတ်သည် ပိုပြင်းလာသလား သို့မဟုတ် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသလားကို ငြိမ်ငြိမ်လေး ကြည့်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကြိမ်များစွာတွင် လိုက်လျောမပေးဘဲ သူ့အလိုလို မှေးမှိန်သွားသည်ကို တွေ့ရမည်။ ၎င်းသည် ကြိုးကွင်းပြတ်သွားသည်ကို မိမိမျက်စိဖြင့် မြင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ