ຫຼັກທຳ › ເທວະທະຫະສູດ: ຄວາມພຽນແບບໃດມີຜົນ
ເທວະທະຫະສູດ: ຄວາມພຽນແບບໃດມີຜົນ
ຂໍ້ປະຕິບັດ

ເທວະທະຫະສູດ: ຄວາມພຽນແບບໃດມີຜົນ

ເທວະທະຫະສຸດຕັງ

ການທໍລະມານຕົນເພື່ອເຜົາກຳເກົ່າ ບໍ່ໄດ້ພາພົ້ນທຸກ — ຄວາມພຽນທີ່ມີຜົນ ຄືບໍ່ທັບຖົມຕົນດ້ວຍທຸກ ບໍ່ຖິ້ມຄວາມສຸກທີ່ຊອບທຳ ແລະ ພຽນສະເພາະບ່ອນທີ່ຕ້ອງພຽນ ຄືຊ່າງສອນດັດລູກສອນ

5 ຂໍ້

ໃນເທວະທະຫະສູດ ມັດຊິມະນິກາຍ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດເຖິງຄວາມເຫັນຂອງນິຄັນທີ່ວ່າ ສຸກທຸກທັງໝົດທີ່ບຸກຄົນເສີຍ ເປັນເພາະກຳເກົ່າ ເມື່ອເຜົາກຳເກົ່າດ້ວຍຕະບະ ແລະ ບໍ່ເຮັດກຳໃໝ່ ທຸກກໍຈະໝົດສິ້ນ

ພະອົງຊົງຖາມນິຄັນວ່າ ຮູ້ບໍ່ວ່າເຄີຍມີຊີວິດມາກ່ອນ ເຄີຍເຮັດກຳຊົ່ວຫຍັງ ທຸກໝົດໄປແລ້ວເທົ່າໃດ ເຫຼືອອີກເທົ່າໃດ ນິຄັນຕອບວ່າບໍ່ຮູ້ ພະອົງຊົງຊີ້ວ່າ ຕ່າງຈາກຄົນຖືກລູກສອນອາບຢາພິດ ເຊິ່ງຮູ້ວ່າໝໍຜ່າບາດແຜ ຖອນລູກສອນ ແລະ ຕົນຫາຍດີແລ້ວ ພະອົງຊົງຊີ້ນຳອີກວ່າ ເວລາທີ່ນິຄັນທໍລະມານຕົນກໍເສີຍທຸກ ເວລາບໍ່ທໍລະມານກໍບໍ່ເສີຍທຸກ

ຈາກນັ້ນຊົງສະແດງວ່າ ຄວາມພຽນທີ່ມີຜົນເປັນແນວໃດ ດ້ວຍອຸປະມາຊາຍຜູ້ຮັກຍິງ ແລະ ຊ່າງສອນຜູ້ດັດລູກສອນ

  1. 1

    ບໍ່ແມ່ນທຸກຄວາມຮູ້ສຶກມາຈາກກຳເກົ່າ ສັບພັງ ຕັງ ປຸບເພກະຕະເຫຕຸ

    ຄວາມເຫັນວ່າ ສຸກທຸກທຸກຢ່າງເກີດຈາກກຳເກົ່າ ເຮັດໃຫ້ຄົນໝົດທາງແກ້ໄຂໃນປັດຈຸບັນ ແລະ ພາໄປສູ່ການທໍລະມານຕົນເພື່ອ "ໃຊ້ກຳ" ພະພຸດທະເຈົ້າຊົງຊີ້ວ່າ ຄວາມເຫັນນີ້ບໍ່ມີຫຼັກຖານທີ່ຜູ້ຖືຮູ້ໄດ້ເອງ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ເມື່ອພົບບັນຫາ ຢ່າຢຸດຢູ່ທີ່ "ຄົງເປັນກຳເກົ່າ" ໃຫ້ເບິ່ງຕໍ່ວ່າເຫດໃນປັດຈຸບັນທີ່ແກ້ໄດ້ມີຫຍັງແດ່

  2. 2

    ບໍ່ທັບຖົມຕົນດ້ວຍທຸກ ບໍ່ຖິ້ມຄວາມສຸກທີ່ຊອບທຳ ນະ ອະນັດທະພູຕັງ ອັດຕານັງ ທຸກເຂນະ ອັດທະພາເວຕິ

    ພິກຂຸຜູ້ປະຕິບັດຖືກຕ້ອງ ບໍ່ເອົາທຸກມາທັບຖົມຕົນທີ່ຍັງບໍ່ຖືກທຸກຖ້ວມທັບ ບໍ່ສະລະຄວາມສຸກທີ່ເກີດໂດຍທຳ ແຕ່ກໍບໍ່ໝົກມຸ່ນໃນຄວາມສຸກນັ້ນ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ພັກຜ່ອນ ກິນອາຫານດີ ໃຊ້ເວລາກັບຄົນທີ່ຮັກໄດ້ ຂໍພຽງແຕ່ບໍ່ຕິດຈົນປະຖິ້ມໜ້າທີ່ ແລະ ການຝຶກຕົນ

  3. 3

    ຊາຍຜູ້ຮັກຍິງ ອິດຖິຍາ ສາລັດໂຕ

    ຊາຍທີ່ຮັກຍິງຄົນໜຶ່ງຢ່າງແຮງ ເມື່ອເຫັນນາງຫົວເລາະລົມກັບຊາຍອື່ນ ກໍເສົ້າເສຍໃຈ ຕໍ່ມາລາວເຫັນວ່າຄວາມທຸກນີ້ເກີດຈາກຄວາມກຳໜັດໃນນາງ ຈຶ່ງລະຄວາມກຳໜັດນັ້ນ ເມື່ອເຫັນນາງກັບຊາຍອື່ນອີກ ກໍບໍ່ທຸກ ຄວາມພຽນທີ່ມີຜົນ ຄືການລະເຫດແຫ່ງທຸກ ບໍ່ແມ່ນການທໍລະມານຕົນ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ເມື່ອເຈັບປວດເພາະໃຜຄົນໜຶ່ງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ລອງເບິ່ງວ່າເຮົາຜູກຄວາມຄາດຫວັງຫຍັງໄວ້ກັບລາວ ຄວາມເຈັບຫຼຸດລົງໄດ້ ເມື່ອຄາຍຄວາມຜູກມັດນັ້ນ

  4. 4

    ຊ່າງສອນລົນລູກສອນຈົນຊື່ ແລ້ວຢຸດ ອຸສຸກາໂລ

    ຊ່າງສອນລົນລູກສອນລະຫວ່າງໄຟສອງດຸ້ນ ເພື່ອດັດໃຫ້ຊື່ ເມື່ອຊື່ແລ້ວກໍບໍ່ລົນອີກ ຜູ້ປະຕິບັດຮູ້ວ່າ ເຫດແຫ່ງທຸກບາງຢ່າງລະໄດ້ດ້ວຍຄວາມພຽນຕັ້ງໃຈ ບາງຢ່າງລະໄດ້ດ້ວຍການວາງເສີຍ ຈຶ່ງພຽນສະເພາະບ່ອນທີ່ຕ້ອງພຽນ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ຖ້ານິໄສໃດແກ້ໄດ້ແລ້ວ ບໍ່ຕ້ອງບັງຄັບຕົນເອງຢ່າງເຂັ້ມງວດຕໍ່ໄປ ຍ້າຍແຮງໄປທີ່ເລື່ອງທີ່ຍັງຄົດຢູ່

  5. 5

    ຄວາມພຽນທີ່ເຫັນຜົນໄດ້ແທ້ ສະຜະໂລ ອຸປັກກະໂມ ສະຜະລັງ ປະທານັງ

    ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ຄວາມພຽນແບບນີ້ມີຜົນ ເພາະຜູ້ປະຕິບັດເຫັນໄດ້ເອງວ່າທຸກຫຼຸດລົງເມື່ອເຫດຖືກລະ ຕ່າງຈາກການທໍລະມານຕົນ ທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ວ່າທຸກໝົດໄປເທົ່າໃດ

    ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

    ວັດຜົນການປະຕິບັດຈາກສິ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ ເຊັ່ນ ໂກດດົນໜ້ອຍລົງ ບໍ່ແມ່ນຈາກວ່າທົນລຳບາກໄດ້ຫຼາຍປານໃດ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ຫຼາຍຄົນເຂົ້າໃຈວ່າ ການປະຕິບັດທີ່ດີຕ້ອງເຈັບປວດ ຕ້ອງຝືນຕົນເອງໃຫ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ພະສູດນີ້ບອກວ່າ ການທັບຖົມຕົນເອງດ້ວຍທຸກ ບໍ່ແມ່ນທາງພົ້ນທຸກ ແລະ ຄວາມສຸກທີ່ຊອບທຳບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖິ້ມ

ຄວາມພຽນທີ່ຖືກຕ້ອງ ຄືພຽນກົງຈຸດທີ່ຍັງຄົດຢູ່ ຄືຊ່າງສອນທີ່ລົນໄຟລູກສອນຈົນຊື່ ແລ້ວເຊົາລົນ ບໍ່ແມ່ນລົນໄປເລື້ອຍໆ ໂດຍບໍ່ເບິ່ງຜົນ

ໜ້ານີ້ບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດເລື່ອງກຳ ພະພຸດທະສາສະໜາຍັງສອນວ່າກຳມີຜົນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ສອນວ່າທຸກຄວາມຮູ້ສຶກເກີດຈາກກຳເກົ່າທັງໝົດ (ເບິ່ງສິວະກະສູດ ທີ່ແຈກແຈງເຫດຂອງເວທະນາຫຼາຍຢ່າງ)

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ

ທີ່ມາໃນພະໄຕຣປິດົກ

ຄລິກເພື່ອໄປອ່ານເນື້ອຫາແທ້ໃນໜ້າທີ່ອ້າງເຖິງ

ຫຼັກທຳອື່ນທີ່ໜ້າສົນໃຈ

ມິຄະສາລາສູດ: ຢ່າປະເມີນຄ່າບຸກຄົນ

ມາ ປຸກຄະເລສຸ ປະມານິກາ ອະຫຸວັດຖະ

ອຸບາສິກາມິຄະສາລາສົງໄສວ່າ ເປັນຫຍັງພໍ່ຜູ້ຖືພົມມະຈັນ ກັບອິສິທັດຕະຜູ້ຍັງຢູ່ກັບພັນລະຍາ ຈຶ່ງໄປເກີດໃນບ່ອນດຽວກັນ ພະພຸດ…
ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອຮັບ 40 ແຕ້ມບຸນຈາກການອ່ານໜ້ານີ້