ຫຼັກທຳພື້ນຖານ

ທຳມະເຈຕິຍະສູດ: ເຫດທີ່ພະລາຊາເຫຼື້ອມໃສ

ທຳມະເຈຕິຍະສຸດຕັງ

ພະເຈົ້າປະເສນະທິໂກສົນກົ້ມລົງຈູບພະບາດພະພຸດທະເຈົ້າ ແລ້ວເລົ່າເຖິງສິ່ງທີ່ພະອົງເຫັນດ້ວຍຕາ ທີ່ເຮັດໃຫ້ໝັ້ນໃຈໃນພະລັດຕະນະໄຕ ຕັ້ງແຕ່ພິກຂຸທີ່ຢູ່ນຳກັນຄືນ້ຳກັບນ້ຳນົມ ໄປຈົນເຖິງບໍລິສັດທີ່ສະຫງົບ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ອາຍາ — ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ຄຳເຫຼົ່ານີ້ຄືທຳມະເຈດີ

8 ຂໍ້

ໃນທຳມະເຈຕິຍະສູດ ມັດຊິມະນິກາຍ ພະເຈົ້າປະເສນະທິໂກສົນສະເດັດທ່ຽວໃນສວນ ເຫັນຕົ້ນໄມ້ທີ່ສະຫງົບງຽບ ແລ້ວນຶກເຖິງພະພຸດທະເຈົ້າ ຈຶ່ງສະເດັດໄປເຂົ້າເຝົ້າທີ່ນິຄົມເມທະລຸປະຂອງເຈົ້າສາກະຍະ ພະອົງມອບພະຂັນ ແລະ ຜ້າໂພກຫົວໃຫ້ແກ່ທີຄະກາລາຍະນະເສນາບໍດີ ສະເດັດເຂົ້າພະວິຫານ ຊົບພະພັກລົງທີ່ພະບາດ ຈູບພະບາດ ແລະ ປະກາດພະນາມຂອງພະອົງ

ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດຖາມວ່າ ເຫັນປະໂຫຍດຫຍັງ ຈຶ່ງສະແດງຄວາມເຄົາລົບເຖິງພຽງນີ້ ພະລາຊາຕອບວ່າ ມີຄວາມເຫຼື້ອມໃສໃນທຳ (ທຳມັນວະຍະ) ວ່າ ພະຜູ້ມີພະພາກຕັດສະຮູ້ຊອບ ພະທຳຕັດໄວ້ດີ ພະສົງປະຕິບັດດີ ແລ້ວຍົກເຫດຜົນຈາກສິ່ງທີ່ພະອົງເຫັນເອງເທື່ອລະຂໍ້

ເມື່ອພະລາຊາສະເດັດກັບ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດກັບພິກຂຸວ່າ ພະລາຊາໄດ້ຕັດທຳມະເຈດີແລ້ວຈຶ່ງສະເດັດໄປ ໃຫ້ພິກຂຸຮຽນ ແລະ ຈື່ຈຳໄວ້ ເພາະທຳມະເຈດີປະກອບດ້ວຍປະໂຫຍດ ແລະ ເປັນເບື້ອງຕົ້ນແຫ່ງພົມມະຈັນ ອັດຖະກະຖາເລົ່າພູມຫຼັງເພີ່ມເຕີມວ່າ ເຫດການນີ້ເກີດໃນຊ່ວງທ້າຍພະຊົນຂອງພະລາຊາ ແຕ່ລາຍລະອຽດນັ້ນບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຕົວພະສູດ

1

ຄວາມເຫຼື້ອມໃສທີ່ອະນຸມານຈາກສິ່ງທີ່ເຫັນ ທຳມັນວະໂຍ

ພະລາຊາບໍ່ໄດ້ບອກວ່າເຊື່ອເພາະຄົນອື່ນບອກ ແຕ່ບອກວ່າມີຄວາມເຫຼື້ອມໃສໃນທຳ ທີ່ສະຫຼຸບຈາກສິ່ງທີ່ຕົນເຫັນເອງ ວ່າພະພຸດທະເຈົ້າຕັດສະຮູ້ຊອບ ພະທຳຕັດໄວ້ດີ ພະສົງປະຕິບັດດີ ແລ້ວຍົກເຫດຜົນປະກອບເທື່ອລະຂໍ້

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຈະເຊື່ອຖືຄູ ອົງການ ຫຼື ແນວທາງໃດ ລອງຂຽນເຫດຜົນທີ່ເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງອອກມາ ແຍກຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ຍິນຕໍ່ໆກັນມາ
2

ພົມມະຈັນບໍລິສຸດຕະຫຼອດຊີວິດ ປະລິປຸນນັງ ປະລິສຸດທັງ ພົມມະຈະລິຍັງ

ພະລາຊາເຫັນນັກບວດບາງພວກປະພຶດພົມມະຈັນໄດ້ສິບເຖິງສີ່ສິບປີ ແລ້ວກັບໄປແຕ່ງຕົວ ແລະ ເສບກາມະຄຸນ ແຕ່ພິກຂຸໃນທຳມະວິໄນນີ້ ປະພຶດພົມມະຈັນບໍລິສຸດບໍລິບູນໄປຈົນຕະຫຼອດຊີວິດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຍືນຍົງເຫັນໄດ້ໃນໄລຍະຍາວ ໃຫ້ປະເມີນນິໄສດີຂອງຕົນເອງຈາກຄວາມສະໝ່ຳສະເໝີຫຼາຍປີ ບໍ່ແມ່ນຈາກຊ່ວງທີ່ໄຟແຮງ
3

ຢູ່ນຳກັນຄືນ້ຳກັບນ້ຳນົມ ຂີໂລທະກີພູຕາ ອັນຍະມັນຍັງ ປິຍະຈັກຂູຫິ ສຳປັດສັນຕາ

ພະລາຊາເຫັນວ່າ ໃນໂລກ ພະລາຊາຜິດຖຽງກັບພະລາຊາ ພໍ່ແມ່ຜິດຖຽງກັບລູກ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຜິດຖຽງກັນ ໝູ່ຜິດຖຽງກັບໝູ່ ແຕ່ພິກຂຸໃນທຳມະວິໄນນີ້ສາມັກຄີກັນ ບໍ່ຜິດຖຽງກັນ ເຂົ້າກັນໄດ້ສະໜິດຄືນ້ຳກັບນ້ຳນົມ ເບິ່ງກັນດ້ວຍສາຍຕາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ໃນທີມ ຫຼື ຄອບຄົວ ລອງສັງເກດວ່າ ເຮົາເບິ່ງກັນດ້ວຍສາຍຕາແບບໃດ ຖ້າເລີ່ມຈ້ອງຈັບຜິດ ໃຫ້ກັບມາຫາສິ່ງດີໃນອີກຝ່າຍໜຶ່ງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງລົມເລື່ອງທີ່ຂັດກັນ
4

ລ່າເລີງເບີກບານ ໃຈຄືກວາງ ມິຄະພູເຕນະ ເຈຕະສາ

ພະລາຊາເຫັນນັກບວດບາງພວກຈ່ອຍເຫຼືອງ ເສົ້າໝອງ ບໍ່ຢາກສົບຕາຄົນ ຖາມແລ້ວໄດ້ຄຳຕອບວ່າ ເປັນພະຍາດປະຈຳຕະກູນ ແຕ່ພິກຂຸໃນທຳມະວິໄນນີ້ລ່າເລີງ ເບີກບານ ອິນຊີເອີບອີ່ມ ຂວນຂວາຍໜ້ອຍ ລ້ຽງຊີວິດດ້ວຍສິ່ງຂອງທີ່ຜູ້ອື່ນໃຫ້ ມີໃຈຄືກວາງໃນປ່າທີ່ບໍ່ລະແວງ ພະລາຊາຄິດວ່າ ທ່ານເຫຼົ່ານີ້ຄົງໄດ້ຄຸນວິເສດຍິ່ງຂຶ້ນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ການປະຕິບັດທີ່ຖືກທາງ ຄວນເຮັດໃຫ້ໃຈເບົາ ແລະ ເປັນມິດຫຼາຍຂຶ້ນ ຖ້າການຝຶກເຮັດໃຫ້ເຮົາຄຽດ ໝົ່ນໝອງ ແລະ ໜີຜູ້ຄົນ ຄວນທົບທວນວິທີຝຶກ
5

ບໍລິສັດທີ່ສະຫງົບໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ອາຍາ ອະທັນເທນະ ອະສັດເຖນະ

ພະລາຊາມີອຳນາດສັ່ງປະຫານ ຫຼື ເນລະເທດໄດ້ ແຕ່ໃນບ່ອນຕັດສິນຄວາມ ຍັງມີຄົນເວົ້າແຊກຈົນຫ້າມບໍ່ໄດ້ ສ່ວນເມື່ອພະພຸດທະເຈົ້າສະແດງທຳແກ່ຄົນຫຼາຍຮ້ອຍ ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ສຽງໄອ ຫຼື ຈາມ ເທື່ອໜຶ່ງມີພິກຂຸໄອ ເພື່ອນພິກຂຸເອົາຫົວເຂົ່າແຕະເຕືອນໃຫ້ງຽບ ພະລາຊາເຫັນວ່າ ບໍລິສັດນີ້ຝຶກມາດີ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ອາຍາ ຫຼື ສາດຕາວຸດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມເຄົາລົບທີ່ແທ້ ເກີດຈາກຄຸນຄ່າທີ່ຄົນເຫັນ ບໍ່ແມ່ນຈາກຕຳແໜ່ງ ຖ້າຕ້ອງຂູ່ທຸກເທື່ອ ຄົນຈຶ່ງຈະຟັງ ລອງຖາມວ່າ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄຸນຄ່າຫຍັງແກ່ເຂົາແລ້ວແດ່
6

ນັກໂຕ້ວາທີທີ່ມາແລ້ວບໍ່ໄດ້ຖາມ ວາລະເວທິລູເປ

ພະລາຊາເຫັນກະສັດ ພາມ ຄະຫະບໍດີ ແລະ ສະມະນະຜູ້ສະຫຼາດ ປານວ່າຍິງຖືກຂົນຊາຍໄດ້ ກຽມຄຳຖາມໄວ້ດັກພະພຸດທະເຈົ້າ ແຕ່ເມື່ອຟັງທຳແລ້ວກໍບໍ່ໄດ້ຖາມ ບາງພວກຍອມເປັນສາວົກ ສະມະນະບາງພວກຂໍບວດ ບັນລຸທຳ ແລ້ວກ່າວວ່າ ແຕ່ກ່ອນເຮົາອ້າງວ່າເປັນສະມະນະ ເປັນພະອໍລະຫັນ ທັງທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອໄປພົບໃຜ ພ້ອມຄຳຖາມທີ່ກຽມໄວ້ຫັກລ້າງ ລອງຟັງໃຫ້ຈົບກ່ອນ ບາງເທື່ອສິ່ງທີ່ໄດ້ຟັງ ປ່ຽນຄຳຖາມຂອງເຮົາໄປເລີຍ
7

ຊ່າງໄມ້ທີ່ຫັນຫົວໄປທາງພະພຸດທະເຈົ້າ ທຳມະເຈຕິຍະສຸດຕັງ

ຊ່າງໄມ້ສອງຄົນ ຊື່ອິສິທັນຕະ ແລະ ປຸລານະ ກິນຢູ່ ແລະ ໄດ້ຍົດຈາກພະລາຊາ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພະລາຊາເທົ່າພະພຸດທະເຈົ້າ ຄືນໜຶ່ງລະຫວ່າງເດີນທັບ ທັງສອງລົມທຳກັນຈົນເດິກ ແລ້ວນອນຫັນຫົວໄປທາງທີ່ພະພຸດທະເຈົ້າປະທັບ ຫັນຕີນມາທາງພະລາຊາ ພະລາຊາກັບຄິດວ່າ ທ່ານເຫຼົ່ານີ້ຄົງໄດ້ຄຸນວິເສດ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ເມື່ອຄົນທີ່ເຮົາເບິ່ງແຍງ ເຄົາລົບຄົນອື່ນຫຼາຍກວ່າເຮົາ ລອງເບິ່ງວ່າ ລາວເຫັນຄຸນຄ່າຫຍັງ ແທນທີ່ຈະຮູ້ສຶກວ່າຖືກຫຼຸດຄວາມສຳຄັນ
8

ທຳມະເຈດີຄືເບື້ອງຕົ້ນແຫ່ງພົມມະຈັນ ທຳມະເຈຕິຍານິ ອາທິບພະໝະຈະລິຍະການິ

ພະລາຊາກ່າວຂໍ້ສຸດທ້າຍວ່າ ພະພຸດທະເຈົ້າເປັນກະສັດ ພະອົງກໍເປັນກະສັດ ເປັນຊາວໂກສົນຄືກັນ ອາຍຸແປດສິບຄືກັນ ຈຶ່ງສະແດງຄວາມເຄົາລົບເປັນຢ່າງຍິ່ງ ເມື່ອສະເດັດກັບ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າ ຄຳເຫຼົ່ານີ້ເປັນທຳມະເຈດີ ໃຫ້ພິກຂຸຮຽນ ແລະ ຈື່ຈຳ ເພາະປະກອບດ້ວຍປະໂຫຍດ ແລະ ເປັນເບື້ອງຕົ້ນແຫ່ງພົມມະຈັນ

ນຳໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ
ຄວາມເຄົາລົບທີ່ເວົ້າອອກມາຢ່າງມີເຫດຜົນ ເປັນອະນຸສອນທີ່ມີຄ່າກວ່າສິ່ງກໍ່ສ້າງ ລອງບອກຄົນທີ່ເຮົາເຄົາລົບວ່າ ເຮົາເຫັນຫຍັງໃນຕົວເຂົາ

ລອງໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນ

ເຫດຜົນຂອງພະລາຊາບໍ່ໄດ້ມາຈາກປາຕິຫານ ຫຼື ຄຳເລົ່າລື ແຕ່ມາຈາກການສັງເກດພຶດຕິກຳຂອງຄົນທີ່ປະຕິບັດຕາມຄຳສອນ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ນຳກັນແນວໃດ ໜ້າຕາສົດຊື່ນ ຫຼື ໝົ່ນໝອງ ເຄົາລົບກັນ ເຖິງແມ່ນບໍ່ມີໃຜບັງຄັບບໍ ນີ້ຄືວິທີທີ່ຄົນທົ່ວໄປໃຊ້ປະເມີນຊຸມຊົນໃດກໍໄດ້

ໃນທາງກັບກັນ ເຮົາແຕ່ລະຄົນກໍເປັນ "ທຳມະເຈດີ" ໃຫ້ຄົນອື່ນເຫັນໄດ້ ວິທີທີ່ເຮົາເວົ້າກັບຄົນໃນເຮືອນ ຄວາມສະຫງົບເມື່ອພົບເລື່ອງຍາກ ແລະ ຄວາມສາມັກຄີໃນກຸ່ມທີ່ເຮົາຢູ່ ເປັນຫຼັກຖານທີ່ຄົນອ້ອມຂ້າງໃຊ້ຕັດສິນວ່າ ສິ່ງທີ່ເຮົາສຶກສາມີຄຸນຄ່າແທ້ບໍ

ຄວນຈື່ໄວ້ນຳວ່າ ພະລາຊາປຽບທຽບຈາກສິ່ງທີ່ພະອົງເຫັນໃນສະໄໝນັ້ນ ການໃຊ້ເລື່ອງນີ້ໄປດູແຄນສາສະໜາ ຫຼື ກຸ່ມອື່ນ ບໍ່ແມ່ນໃຈຄວາມຂອງພະສູດ

ເຂົ້າສູ່ລະບົບເພື່ອບັນທຶກການອ່ານ

ທີ່ມາໃນພະໄຕຣປິດົກ

ຄລິກເພື່ອໄປອ່ານເນື້ອຫາແທ້ໃນໜ້າທີ່ອ້າງເຖິງ

ທຳມະເຈຕິຍະສູດ ພະໄຕຣປິດົກສະບັບຫຼວງ (ພາສາໄທ) · ເຫຼັ້ມ 13 · ໜ້າ 383 ພະເຈົ້າປະເສນະທິໂກສົນກ່າວເຫດແຫ່ງຄວາມເຫຼື້ອມໃສໃນພະລັດຕະນະໄຕ ເຊິ່ງພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າເປັນທຳມະເຈດີ