ဓမ္မပဒ ဇရာဝဂ်–လောကဝဂ်: မိမိသည်ပင် မိမိ၏ ခိုလှုံရာ

ဤဂါထာသည် ရယ်မောခြင်းကို တားမြစ်ခြင်းမဟုတ်ပါ၊ ပျော်စရာက ဘဝ၏ အမှန်တရားကို မဖုံးကွယ်စေရန် သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ရင်ဆိုင်သင့်သော အရာမှ ရှောင်ရန် ဖျော်ဖြေရေးရှာနေမိသည်ကို သိလာလျှင် ဤကိစ္စ၏ “မီးအိမ်” မှာ အဘယ်နည်းဟု မေးကြည့်ပါ။

ရုပ်ရည်ကို စိုးရိမ်၍ (ဥပမာ အရေတွန့်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်အလေးချိန်) စိတ်ဖိစီးလာလျှင် ကျန်းမာရေးကို သင့်လျော်စွာ စောင့်ရှောက်ပါ၊ ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာသည် သဘာဝအတိုင်း ပြောင်းလဲသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ တန်ဖိုးသည် အပြင်ပန်း ပုံရိပ်တွင် မရှိဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိပေးပါ။

အသက်တစ်နှစ်တိုးလာတိုင်း အသက်နှင့် ကိုယ်အလေးချိန်မှတစ်ပါး ကျွန်ုပ်တို့၏ ဗဟုသုတ၊ ခံနိုင်ရည်နှင့် ရက်ရောသော စိတ်နှလုံးတို့လည်း တိုးလာသလားဟု မေးကြည့်ပါ။

တူညီသော ကိစ္စကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဖန်တီးနေသည်ကို တွေ့ရလျှင်၊ ဥပမာ ယခင်ကဲ့သို့ ကြွေးမြီ သို့မဟုတ် ယခင်ကဲ့သို့ ပဋိပက္ခမျိုး၊ နောက်ကွယ်ရှိ “အိမ်ဆောက်သူ” ဖြစ်သော လိုချင်တပ်မက်မှုကို ရှာကြည့်ပါ။ တည်ဆောက်သူကို မမြင်လျှင် အိမ်အသစ်တစ်လုံး ထပ်မံ တည်ဆောက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ကလေးကို ဖုန်းသုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ သတိပေးမီ သို့မဟုတ် အဖွဲ့သားများကို အစည်းအဝေးသို့ အချိန်မှန်တက်ရန် သတိပေးမီ ကိုယ်တိုင် ထိုအရာကို လုပ်နိုင်ပြီလားဟု အရင်ကြည့်ပါ။

မိမိကိုယ်ကို ခိုလှုံရာအဖြစ်ထားခြင်းသည် အကူအညီ တောင်းခွင့်မရှိဟု မဆိုလိုပါ။ သူတစ်ပါး၏ အကြံပေးချက်သည် မြေပုံနှင့်တူသော်လည်း နေ့တိုင်း လျှောက်ရမည့်သူနှင့် အကျင့်စရိုက်ကို လေ့ကျင့်ရမည့်သူမှာ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

ထုံးတမ်းစဉ်လာ အခမ်းအနားများ၊ ကာကွယ်ရေး အင်းတန်ခိုးပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် မိမိအစား သူတစ်ပါးကို ကုသိုလ်ပြုခိုင်းခြင်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အစား စိတ်ကို သန့်စင်ပေး၍ မရနိုင်ပါ။ ပြုလုပ်နိုင်သည်မှာ ယနေ့ မိမိ၏ ပြုမူမှုကို မိမိကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခြင်းဖြစ်သည်။

လူမှုကွန်ရက်ပေါ်ရှိ လှိုင်းလုံးများ သို့မဟုတ် အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်မှုကြောင့် စိတ်ဖိစီးလာလျှင် ဖြစ်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားသော ရေပြွတ်ကို သတိရပါ။ ယနေ့ ပူပြင်းလှသော ကိစ္စများသည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မှေးမှိန်သွားတတ်သည်။